Agile Learning: What is that?

hi

vertaling naar het Nederlands

One long and cosy evening I went through Learning Agility, a 30-minute course on LinkedIn Learning. I was sitting in my favourite armchair, a cherished legacy of my greatgrandmother’s. I had inherited it as a worn-out seat, having intensively been used by 3 ancestral generations.

Anyway, I went through this interesting course by Gary Bolles, in which he elaborates upon how to get people on an agile learning path.  May I highly recommend every L&D-professional to sit back in his favourite chair and enjoy this microlearning course about agile learning?

During my learning process my thoughts kept wandering to my Best Friend Forever Elly, who’s always  a bit embarrassed about her education level.  Unfortunately, Elly can’t look back on a smooth childhood, nor youth… Like for so many people, life got in her way.
But when I look at her career, I can only see an impressive learning journey. Together with her husband she set up a small tyre centre, which has grown into  into a 10-person profitable and innovative company in the province of Limburg, Belgium. She has built up an impressive palmares of qualifications in French, accountancy, social legislation,  administration and typewriting, Photoshop and other computer programmes.  You name it; she has the certificate.

The question is: How did Elly get this done, next to a busy job as a co-business manager and an unwavering commitment to her family and friends?
How do people realise their learning aspirations although there’s always so much work to do?

Gary Bolles draws an interesting learning path in this 30′ minute course. He shares his insights on why and how we learn things and tells us about the phases of learning. Particularly interesting I found the middle part of his presentation, in which he suggests us to develop a learning wish list and learning plan and how to develop a learning portfolio. Elly may not have established a formal learning wish list, but it can certainly help learners to focus on their goals. And my friend definitely knows about planning, regarding her busy professional and private engagements.

In my opinion, it always comes down to intrinsic motivation.  You cannot be obliged to learn, that’s a fact. Whether for private or professional reasons, if you really, really, really want to get better in your job, or in a hobby, or in life, you just start working at that, often quite unconsciously and in a most agile and self-managing way. Of course you will need a planning. Probably it’s one of the main reasons why so many intentions aren’t fulfilled in the long run.

So, according to Gary a learning professional might indeed provide tools to help learners to

  • find and formulate their intrinsic  motives
  • build a learning wish list and a convenient and individual learning plan

and in this way develop their own portfolio in a self-steering, self-managing way. But in my opinion the secret to success lies in the people around this learning person, the friends and family, the colleagues and peers who they can trust, who they can discuss problems with, who they can ask for information and feedback. A close group op people who gives support when necessary. And there’s a definite need to work at that.

My favourite armchair

As for the armchair: I just love to give old stuff a new life, especially old family stuff with a story. So I refurbished this piece of furniture myself. Easy,  because I really, really, really wanted to learn how to do it.

Intrinsic motivation can get you so far… with the help of Pinterest and YouTube…

 

 

Grtz

Annemie

 

Working Out Loud: Hou de deur open voor iemand die je niet kent…

hei

Enkele maanden geleden ontdekte ik het DAP-programma WalkMe. Zou een nuttig hulpmiddel kunnen zijn voor onze online cursusontwikkeling…..

Over wat er gebeurt als je de gewoonte aankweekt om alle anonieme collega’s die je ontmoet te begroeten of aan te spreken, in de bedrijfslift of kantine, op weg naar het werk of naar het Centraal Station, of zelfs in je eigen open kantoor. Zichtbaar, maar anoniem…..

Ik ben altijd nieuwsgierig geweest naar collega’s en hun dagelijkse bezigheden en ik moet toegeven dat ik in mijn 30-jarige carrière bij de VDAB ontzettend veel interessante mensen heb ontmoet, alleen al door met hen een klein praatje te doen. Maar sinds ik mezelf heb getraind in Working Out Loud, heb ik de gewoonte om collega’s te begroeten en aan te spreken in onze gebouwen in Brussel of Limburg, die ik ontmoet in de lift, in de bedrijfskantine, op straat in de buurt en vlakbij het Centraal Station.

FYI: VDAB Central Offices bevinden zich vlakbij één van de mooiste plekjes van België, The Grand Place.

Hoe dan ook, ik ontmoet deze zichtbare, maar onbekende collega’s dagelijks en begon hen te begroeten op weg naar mijn werk en vergaderingen. Dat is altijd wel een gewoonte geweest, alleen, niet op een zeer aandachtige manier. Meer vanuit formele beleefdheid, niet echt vanuit mijn hart.

Tot voor kort. Het was een van de taken in de Working Out Loud Cirkelgidsen.  ‘Hou de deur voor iemand open en zie wat er gebeurt….’.  Mijn eerste reactie was: ‘Dit is eigenlijk een rare opdracht!’ Maar het deed me denken aan wat er een paar jaar geleden in het lokale fitnesscentrum gebeurde.
Ik was begonnen met groepslessen. Na een body vive sessie vroeg ik of iemand zin had om een kopje koffie met me te drinken.  Ik kreeg een aantal onverwachte non-verbale reacties, vooral nogal verbaasde blikken. Het leek wel om ik hen gevraagd had hoe vaak ze van onderbroek wisselden….. Maar één vrouw antwoordde: ‘O, tof!’ We hebben uiteindelijk twee koffies gedronken in plaats van één….. en zijn twee onafscheidelijke fitnessvriendinnen geworden.

Om terug te keren naar mijn werkcontext: Ik begon dus zichtbare, maar onbekende collega’s aan te spreken en ik moet toegeven, het heeft me de erg betekenisvolle – zij het vaak te korte – gesprekken over het werk opgeleverd, echt waar. Betekenisvol en echt nuttig.

En nu kom ik tot de kern van de zaak:  Enige tijd geleden richtte ik me tot een sympathieke vrouw in de lift die ik al tientallen keren had ontmoet, maar nog nooit had gesproken. Dus vroeg ik haar naam, stelde ik mijzelf voor en begroette de collega die zich bij haar aansloot.  We liepen samen naar een nabijgelegen snackbar, die niet VDAB-gerelateerd is, maar drukbzocht door VDAB-collega’s,  die genieten van een rustig en gezellig moment tussen vergaderingen en werk door.

Deze collega’s werkten toevallig hard aan de implementatie van WalkMe – een Digital Adoption Platform (DAP) waarmee bedrijven de online gebruikerservaring kunnen vereenvoudigen. Dat vond ik heel interessant, want eerder dit jaar was ik deze DAP al eerder dit jaar op het internet tegen het lijf gelopen en had ik  een video-demotalk gedaan. En toen vernam ik dat er mensen van onze organisatie mee aan het werk waren, maar ik vond ze niet…..

Maar het punt is dit verbazingwekkende toeval: Die specifieke dag, vroeg in de ochtend, had ik een volledig off-the-record kennismakingsgesprek met een andere onbekende, maar zichtbare collega. Zichtbaar, zoals in ‘Ik had haar opgemerkt in ons open kantoor, maar had nog nooit met haar gepraat’.
Ze bleek een zeer vriendelijk, hartelijk en gepassioneerd persoon te zijn die onlangs haar WalkMe certificaat had ontvangen! Raar!

3 collega’s met wie ik niet hoefde te praten, maar wel deed. Op één dag! Als gevolg hiervan vertrok ik in de vroege avond met een beetje meer kennis over wat sommige van de 5000 VDAB-collega’s elke dag doen, met veel goesting en power. Ik voelde me blij dat ik de gelegenheid had genomen om met hen te praten. En blij dat ik deze rare  Working Out Loud taak gedaan had.

Dat is de Working Out Loud spirit, lijkt me…

Grtz

Annemie

Vertaald met www.DeepL.com/Translator

Working Out Loud: Hold open the door for someone you don’t know and see what happens!

hi all of you

Nederlandse vertaling

Some months ago I ran into the DAP-programme WalkMe. Could be a useful tool for our online course development department…

About what happens when you start to grow the habit of greeting or addressing all the anonymous colleagues you meet, in the corporate elevator or canteen, on the way to work or to the Central Station, or even in your own open office. Visible, but anonymous…

 

I have always been kind of curious as far as colleagues and their daily doings are concerned and I must admit that in my 30 year career at VDAB I have met an awful lot of interesting people, just by initiating some small talk with them. But since I have trained myself to regularly Work Out Loud, I have grown into the habit of greeting and addressing colleagues in our premises in Brussels or Limburg, who I meet in the elevator, in the corporate canteen, on the streets in the neighbourhood and near the Central Station.

 

FYI: VDAB Central Offices are located very near to one of the most beautiful places in Belgium, The Grand Place.

 

Anyway, I meet these visible, but unknown colleagues daily and started to greet them on my way to work and meetings. It had always been a habit of mine, only, not in a very attentive way. More like an attitude of formal politeness, but not really from my heart.

Until fairly recently. It was one of the tasks in the Working Out Loud circle guides.  ‘Hold the door open to someone and see what happens…’  My first reaction was: ‘This is actually weird!’  But it reminded me of what happened a few years ago in the local fitness centre.  I had started to take group lessons. After a body vive session I asked if anybody felt like having a coffee with me.  I received some astonishing non-verbal reactions, especially some baffled looks like ‘Well, yeah, right’. I felt like having asked how many times they change underpants… But one woman replied: ‘Oh, I’d love to!’ We had two coffees instead of one… and have become two inseparable fitness buddies.

To get back to my working context,  I started to address visible, but unknown colleagues and I must admit; it has brought me the most meaningful – though often too short – conversations about work, really. Meaningful and really useful. To come to my point of writing this post:

Some time ago I addressed a nice-looking woman in the elevator who I had already met dozens of time, but never spoken to. So I asked her name, introduced myself and greeted the colleague joining her.  We walked along to a nearby snackbar, which isn’t VDAB-related, but always stacked with colleagues, enjoying a peaceful and cosy moment in between meetings and work.

These colleagues happened to be working hard at  implementing WalkMe – a Digital Adoption Platform (DAP) which enables businesses to simplify the online user experience. I  found that highly interesting, because as a matter of fact,  earlier this year I had already run into this DAP on the Internet and enjoyed an informative video-demotalk. And I was informed that some people at our organisation (>5000) were working at it, but I couldn’t find them…

But the point is this amazing coincidence: That particular day, early that morning I had a completely off-the-record getting-to-know conversation with another unknown, but visible colleague. Visible, as in ‘I had noticed her in our open office but never got to talk to her’.
She turned out to be a very friendly, warm-hearted and passionate person who had recently received her WalkMe certificate.

3 colleagues I didn’t need to talk to, but I did. In one day! As a consequence I left home in the early evening with just a little more knowledge about what some of the 5000 VDAB-colleagues do every day, with lots of ‘appetite’ and working drive. I felt happy of having had the opportunity to talk to them. And happy to have gone for this initially Working Out Loud task ‘Hold open the door for someone you don’t know and see what happens…!

That’s the Working Out Loud spirit, isn’t it?

Grtz

Annemie

 

 

Wendbaar leren

Hei hei

Door wendbaar te werken, moeten we ons kunnen aanpassen aan de uitdagingen van de toekomst

Wendbaarheid: wat betekent dat eigenlijk? Ik stelde de vraag aan mijn publiek recent in een informatieve sessie op mijn werk over Working Out Loud. Veel verder dan: we moeten ons snel kunnen aanpassen in een VOCA-wereld, geraakten we niet.

De wereld waarin we werken, is vluchtig geworden, onzeker, erg complex en ambigu. Dat vertelt onze gedelegeerd bestuurder Fons Leroy in zijn boek Work Action Heroes, een bevlogen werk van een bevlogen mens. Aanrader en jammer dat het enkel in het Nederlands verscheen, want er zitten veel visionaire boodschappen groter dan de nederlandstalige regionen.

Het antwoord op die VOCA-wereld ligt in Agility en Lean werken. Is het een modetrend? Ik dacht het niet, niet deze keer. De wereld verandert te snel en te ingrijpend. We spreken hier van een revolutie in de manier waarop we werken. Deze periode gaat de geschiedenis in, net zoals de Industriële Revolutie in de 19de eeuw. We moéten inspelen op snelle, wendbare processen die aangeboden worden door o.a. scrum en design thinking.  De onderstaande afbeelding toont zeer eenvoudig wat wendbaarheid betekent. (bron)

Wendbaar werken, Ruud van Rheenen

Scrum en Design Thinking richten zich vooral naar de linkerkant van dit schema, dat ik hier dankbaar gebruik omwille van zijn visuele en duidelijke eenvoud. Maar methodieken als Working Out Loud werken rechtstreeks in op de wendbaarheid van de medewerker, tenminste als ze gedragen wordt door de bedrijfsvoering

  • leren opdrachtgericht (doelgericht) werken
  • werken met sterke teams (Samen Sterk voor Werk)
  • persoonlijk leiderschap of ondernemerschap
  • werken in rollen i.p.v. functies

Enfin, dit is een korte blogpost.  Ik schrijf hem om twee redenen: In mijn volgende schrijfsel wil ik het namelijk hebben over wendbaar leren, als gevolg van een cursus die ik volgde op LinkedIn Learning.

Maar ik wil vooral graag weten wat jouw idee van wendbaarheid is? Hoe pakt de organisatie waar jij deel van uitmaakt dit aan? En hoe vul jij wendbaarheid in jouw job in?

Ik ben nieuwsgierig naar jullie antwoord. Deel dus deze post naar believen. Ondertussen ga ik dat boek van Fons nog eens uitpluizen. Ik ben er zeker van dat ook daar concrete antwoorden in staan, en die deel ik beslist nog met jullie.

Grtz

Annemie

 

 

Dienst online productontwikkeling: Een standaardweek

Hei

Laatst vroeg Chantal – een collega van me uit cc Tongeren – wat ik op dit moment eigenlijk doé, want dat ze daar geen idéé van had. Dat inspireerde me voor dit blogbericht. Tijd om de collega’s-instructeurs waarmee ik 25 jaar met veel plezier samenwerkte, even bij te praten. Chantal raakte namelijk meteen een gevoelige plek. Want laat dàt nu mijn persoonlijke missie zijn achter mijn dagelijkse activiteiten: VDAB slimmer maken, door een netwerk te creëren waarbij we ons werk zichtbaar maken en open met elkaar te communiceren. Werken aan een superbrein binnen VDAB!
Dank je wel, Chantal, voor de inspiratie. 

Studie Articulate Storyline

= een authoring tool, die Ilias en Xerte vervangt. De cursussen die jullie in Totara vinden (het vroegere Moodle), worden nu geschreven in deze tool. Ilias en Xerte had ik snel onder de knie, Articulate heeft wat meer tijd nodig. In het Online Leerplatform vind je bijvoorbeeld heel recent de BIS-module. Daar zat ik ook achter, samen met een aantal teamleden.

Voorbereiding workshop Content Design

= een wezenlijk onderdeel in het ADDIE-model, een model dat in de wereld van instructional design al jaren meegaat en nog steeds zijn waarde bewijst. Ons team is zich volledig in dit model aan het inwerken. Dat is nodig, want we krijgen ontzettend veel vragen binnen voor e-leermateriaal en dat moet in een degelijk proces gegoten worden. Een aantal instructional designers van Deloitte zijn ingezet om dat proces in ons team te helpen embedden. En op de workshop zelf mogen we @JenDeneckere ontmoeten, Learning Architect bij KBC. Hij vertelt over hun proces. Wordt mega-interessant.

Storyboarding voor de cursus Gevaren in de voeding (i.s.m. instructeurs Horeca)

= 1 element in het ADDIE-proces is het storyboard. Essentieel vooraleer we starten met ontwikkelen in Storyline. Een voorbeeldslide:

Believe me: keiveel werk eer zo’n slide af is.

Voorbereiding cursus Bedrijfscommunicatie voor Transport

Vermoedelijk zijn we klaar met de analysefase (eerste stap ADDIE). Nu is het wachten op de inhoud, die door experten afgeleverd wordt. Dan kunnen we aan de slag. Een storyboard maken, een case uitwerken met interactiviteit en animatie. Begin oktober moeten we deze Proof Of Concept (: voorbeeld van een mogelijk eindresultaat). Wordt toch spannend om te halen, denk ik. Er is naar het schijnt al veel inhoud, maar er moet nog uitgesorteerd worden en bepaald wat erin moet en wat niet: tekst, afbeeldingen, filmpjes, links, audio,…

Maar hier stopt het niet…

Zukunft Personal, Keulen, 12 september 2018

In mijn vrije tijd lees ik veel over alles wat met learning technologies,  social technologies, instructional design en digitalisering te maken heeft. En ik werk aan mijn passie: Working Out Loud in Vlaanderen en wie weet, misschien in VDAB op de kaart zetten. Wat #WOL is, vind je op de site zelf en op de facebookpagina’s Working Out Loud (internationaal) en Working Out Loud Vlaanderen. Op de foto zie je het gesprek met bedenker John Stepper, Sabine Kluge en Jane Schek. Effect Werchterfestival, wat mij betreft!

Ik blog sinds begin dit jaar: over #WOL, instructional design, leertechnologieën,… Of hoe je teksten schrijft die web-proof zijn, zoals deze blogpost van vorige week.  Vind ik veeeeeeel leuker dan de kruissteek- en andere hobbytoestanden lang geleden…

Af en toe schrijf ik een dagboekpagina, zoals deze. Collega’s-instructeurs, eigenlijk besef ik nu dat ik zelf niet goed meer weet hoe de competentiecentra werken, 4 jaar is tegenwoordig een lange tijd. Moeten we zeker ook nog eens over bijpraten…

Grtz

Annemie

21ste eeuwse vaardigheden

De 21ste eeuwse vaardigheden vs de instructeur,lesgever, (online) coach en productontwikkelaar

Ze gooien ermee rond ons hoofd. De 21ste eeuwse skills. “We moeten daar eens iets mee doen”, hoorde ik laatst een teamleider zeggen. En dan denk ik aan een workshop die ik volgde bij Clive Shepherd, een van de meest vooraanstaande experts binnen L&D (Learning & Development) van het Verenigd Koninkrijk. Bovendien is hij een begenadigd schrijver. Op dit ogenblik zetelt hij als Director van Onlignment Ltd. dat expertise beschikbaar stelt in alle aspecten van online communicatie. Googel eens op zijn naam.

Mijn advies? Volgen op Twitter en LinkedIn, die man.

4 CHANGES

Hij wijst op 4 ingrijpende veranderingen binnen het leermilieu.

  1. We groeien van bepaalde vastgelegde leerevents naar een begeleiding van leerprocessen, want recente studies bewijzen dat we succes boeken als we leerstof aanbieden, gespreid over de tijd, beetje bij beetje, op verschillende manieren. Intensieve kennisverwerving biedt misschien resultaat op korte termijn, maar blijkt vaak nutteloos op lange termijn.
    Onze organisatie speelt daarop in met de implementatie van de methodemix,  een ingrijpende transformatie van de manier waarop we opleidingen organiseren voor onze klanten.
  2. We geven steeds minder klassikale lessen (dat is in feite de bedoeling, maar blijkt voorlopig niet helemaal te lukken) en groeien naar vormen van afstandsleren, namelijk online leren, webinars, hangout- of Skypegesprekken, chatsessies,..
  3. Van afhankelijkheid naar empowermentNatuurlijk houdt de cursist van de traditionele vormen van klassikaal leren. Hij moet lekker niets zelf doen, alleen maar studeren en taken maken. Alles wordt voorbereid en voorgekauwd door de lesgever Maar we moeten ons als lesgever wel degelijk de vraag stellen hoe we het leereffect van de gedane inspanningen kunnen vergroten. En daarbij, de cursist kan best goed zijn plan trekken, steeds meer. Hij gaat steeds vaker zelf op zoek naar manieren om snel iets te leren. Instant liefst! We spelen daarop in door de cursist meer inspraak te geven in zijn programma. Dat is nodig: de cursist leert niet meer op bevel (heeft hij dat ooit gedaan?), maar wil zelf bepalen of hij een leerbehoefte heeft, en waar en wanneer hij die leerbehoefte invult. Natuurlijk met onze professionele begeleiding.
  4. Leren in realtime heeft zo zijn voordelen: het geeft energie, is instant en sociaal. Mensen hebben daar behoefte aan, natuurlijk. Maar het is ook moeilijk om te organiseren en te meten. Denk maar aan al die sessies die we vergeefs organiseren en waar dan uiteindelijk één cursist (en een paardenkop?) opdaagt. We hebben nu zoveel tools om het leerproces in eigen tijd te ondersteunen. Tijd om voor het beste leereffect te gaan: een blend van methodes, live leerervaringen gecombineerd met ons werkplekleren, F2F gecombineerd met online leren.

3 interacties en de skills die daarbij passen

Ik hou van de eenvoud van dit model. Je moet er niet te erg bij nadenken en het biedt structuur in mijn arme brein, dat moegetergd is door de constante veranderingen en evoluties, niet alleen binnen onze organisatie, maar wereldwijd.

De learning professional in het algemeen, de lesgever, instructeur, (online) coach en productontwikkelaar beseft dat er buiten zijn praktische, sociale en denkvaardigheden meer komt kijken. Daar geeft het model een interessante kijk op. Shepherd stelt dat drie peilers van interactie ons professioneel handelen beïnvloeden.

We moeten kunnen communiceren met

  • onze stakeholders: dat vraagt de vaardigheden van een analist, een managerarchitect en evaluator. Hoe stellen we onze stakeholders tevreden op zo’n manier dat we onze doelen bereiken als organisatie, namelijk ondersteuning bieden in de zoektocht van onze klant naar werk?
  • onze klant, namelijk de cursist in de competentiecentra, onze collega-medewerkers en de Vlaamse burger in het algemeen: We doen dat met de vaardigheden die eigen zijn aan een coach en een instructeur, een facilitator en een expert.
  • de media: daar moeten we journalist voor zijn, content curatordesigner en producer.

Het gaat niet alleen om de skills

Hij breidt zijn model uit met 3 voorwaarden.

  • inzet van nieuwe tools en technologieën
  • evidence-based principes van leren en lesgeven: zijn we hier geen pioniers in het Vlaamse opleidingslandschap? Dan is het misschien raadzaam om die langzaamaan te verzamelen. Zijn ze er al wel? Laat het me weten, ik heb er geen zicht op.
  • Recente best practices: praktijkvoorbeelden binnen VDAB die werken en waardoor we gesterkt worden om door te gaan. Ook daar heb ik voorlopig geen zicht. Geef me gerust tips en links naar de juiste informatie. Ik kijk ernaar uit.

Conclusie

Dat model van Shepherd zet de learning professional binnen onze organisatie niet in de gevarenzone waar we ons denken te situeren; integendeel,De meeste skills die hij vernoemt, zijn ‘human‘ skills. Ook al probeert de AI de mens te evenaren, Ik ben daar gerust in: het zal niet lukken…

Vele vaardigheden beheersen we door opleiding en jarenlange ervaring. Sommige moeten we bijschaven of actief aanleren. Dat is een uitdaging – I  know – binnen onze drukke dagdagelijkse bezigheden. Maar de verantwoordelijkheid om daarvoor het nodige leercomfort te krijgen, ligt bij onze teamleiders. Of niet?

Moet je dan in deze tijd een volleerde techneutennerd zijn? Volgens Shepherd niet.  Alleen: je kan jezelf als learning professional alleen maar serieus nemen als je up to date blijft. Trouwens, ga jij naar een tandarts die niet op de hoogte is van de laatste medicijnen en behandelingen?

“You cannot be a professional and not be up to date! It’s completely inacceptable.”

Voor ik deze blog afsluit: maak je geen zorgen! Ik ben niet zo moegetergd als ik eerder in dit stukje vermeld. Alleen maar af en toe. Meestal geniet ik nog van de vele uitdagingen die VDAB ons zeker nog offreert voordat we het jaar 2020 binnenstappen, de contacten met gedreven collega’s, de nieuwe tools die we binnen de dienst online leren onderzoeken en uittesten…

Groetjes van Annemie

Instructional Design: Schrijven voor het web

 

 Writing for the Web van Chris Nodder met relevante tips voor de functie van e-learningontwikkelaar en voor inhoudsexperten

Ik ben fan van LinkedIn Learning. Korte cursussen, filmpjes van gemiddeld 2 minuten, en  in zeldzame gevallen 4 of 5, met hier en daar opdrachten. Ik hou van de structuur die altijd zichtbaar is, links in het scherm. En van de duidelijke voortgang want ik kijk graag en regelmatig- zoals vele lezers en leerders – hoever ik al zit en hoeveel ik nog moet doen.
Bovendien staat de doorlooptijd er ook duidelijk bij en da’s fijn om te plannen. Let op, ik tel toch gemakkelijk X3, zeker als ik er grondig doorheen wil gaan. Ik schrijf graag op en vat graag samen voor collega’s. Is wel handig voor hen.

Key take-aways
  1. Stephen King schrijft zijn boeken gemiddeld voor 13- en 14-jarigen

    Mensen lezen niet, maar scannen

  2. Pas je schrijfniveau aan je doel en leespubliek aan
  3. Mensen lezen niet graag high level
  4. Hoe beter de structuur, hoe groter het leereffect
  5. Beantwoord ongestelde vragen
  6. Mensen haken  af bij technische termen en vakjargon
  7. Mensen houden van betrouwbare bronnen
  8. Mensen verliezen snel interesse
  9. Formele teksten komen moeilijker over dan informele teksten.
  10. Stockafbeeldingen = ruimteverlies
  11. Mensen vinden oude content niet leuk

Daarom ook deze blogpost.

Learning to Write for the Web van Chris Nodder kan dienen als introductie voor dit thema. Beetje herhalend voor mij, maar het zet de dingen op een rijtje.  Ben je betrokken bij het schrijven van een e-cursus, dan is deze cursus een handig hulpmiddel. Want als wij content aangeleverd krijgen van inhoudsexperten (of Subject Matter Experts), dan is daar gewoonlijk nog wat redigeerwerk aan. Dat is normaal: ieder zijn expertise.
Het lijkt me dus terecht om deze cursus ook aan te raden aan inhouds- of vakexperten, vooraleer ze aan de slag gaan met het schrijven van een scenario voor een e-leermateriaal.

  1. Mensen lezen niet (meer), ze scannen!

Een e-cursus neem je  op een andere manier door dan een boek of cursus. Je scant meer, verblijft maar een paar seconden op een pagina en je scrollt naar die dingen die voor jou en je functioneren van belang zijn.

Tips:

  • Halveer de tekst van het scenario
  • 1 concept per tekstblokje, zelfs 1 concept per slide
  • woorden met minder lettergrepen
  • kortere zinnen en paragrafen
  • werk met bullets

Vermeld het keyconcept trouwens altijd bovenaan je pagina, zodat de lezer meteen de relevantie kan inschatten. Remember, hij scant. Hij zoekt naar die inhoud die relevant is voor hem

2. Pas je schrijfniveau aan het doel en je lezerspubliek aan!

Het 8ste in Groot-Brittannië kan je vergelijken met het 2de middelbaar in België. Uit de afbeelding hierboven kan je afleiden dat de homepagina of de samenvatting heel eenvoudig geschreven moet zijn. Bij meer gedetailleerde informatie – bv. een technische handleiding – kan je je schrijfniveau opkrikken.

In de cursus gaat Chris Nodder iets dieper in in het leesgedrag van de minder geoefende lezer, de lezer waarmee we in ons cursusmateriaal vaak rekening moeten houden. Ik denk aan cursussen voor horeca en transport, die vaak gevolgd worden door anderstaligen. Maar Nodder concludeert dat ook hoger opgeleiden liever een makkelijkere tekst lezen…

Een minder geoefende lezer

  • leest een beetje en raadt de rest
  • leest woord voor woord
  • slaat hele stukken over
  • mist de diepere betekenis van woorden en zinnen
  • scrollt niet graag
  • spelt woorden verkeerd bij het zoeken
Schrijf je voor een publiek dat minder geoefend is of de taal (nog) niet goed beheerst?
  • belangrijke info bovenaan
  • samenvatting van de kern
  • 1 concept per tekstblokje
  • sprekende titels
  • lineair paginadesign
  • graphics die het verhaal ondersteunen
  • een zoekmachine die rekening houdt met spelfouten

3. Mensen lezen niet graag high level

Formele teksten zijn moeilijker om te lezen, ook voor de geoefenden onder ons!

  • Schrijf zoals je spreekt
  • Schrijf in de actieve vorm, niet in de passieve

Interessant is de volgende tabel in de cursus.

4. Hoe meer structuur, hoe groter het leereffect.

  • creëer informatieve wegwijzers in de tekst
  • vertel de lezer wat hij zal krijgen
  • schrijf geen teaserteksten
  • schrijf koppen zodat ze op zich duidelijk zijn!
  • links moeten opvallen in de tekst
  • links moeten expliciet zijn over de inhoud waarnaar ze verwijzen
  • zet je link altijd op een beschrijvend woord: ‘Klik hier’ betekent niets.

5. Geef antwoord op ongestelde vragen

Een lezer of leerder wil weten waar hij zijn tijd of geld instopt. Wees dus duidelijk: Wat brengt de inspanning hem op?

  • Denk dus altijd goed na over je bezoekers
  • Anticipeer over de vragen de ze zouden kunenn stellen en beantwoord ze!

6. Lezers verliezen heel snel interesse.

Dus:

  • Begin met de essentie
  • Zeg welke vraag je beantwoordt
  • Maak kleine blokjes inhoud met 1, max. 2 ideeën in ieder blokje
  • Schrijf unieke titels, koppen en ondertitels
  • Halveer de content!
Inverted Pyramid
  • Reorganiseer je tekst
    • Belangrijkste informatie eerst
    • Geleidelijk aan meer details
  • Focus op de volgorde van de inhoud i.p.v. op het herschrijven van de zinnen

 

Track regelmatig de leesactiviteit op een pagina. Dat levert verhelderende informatie op voor de leeskwaliteit van je webpagina.

6. Mensen haken af bij marketingtaal en vakjargon

  • Vermijd overdrijvingen of te veel adjectieven, overstatements, versieringen, overkill, rhetoriek,…
  • Keep it simple and short!
  • Hou je bij de feiten, hoed je voor interpretaties!
Tips bij technische termen
  • gebruik gewone taal naast technische termen
  • adjectieven alleen als ze een meerwaarde betekenen
  • halveer ook hier de tekst
  • zo beknopt en leesbaar mogelijk!
  • gebruik Real Life termen als je vergelijkingen maakt
  • gedetailleerde info hoort thuis in een onderdeel: meer info
  • specificeer je doelpubliek
  • gebruik afbeeldingen, illustraties, producten in werking of resultaten
  • werk met case studies: zet in de juiste context.

Voorzie altijd contactgegevens: als mensen nog vragen hebben, weten ze meteen waar ze terechtkunnen.

Achter een link zet je gedetailleerde informatie
  • tekstlinks
  • downloads
  • brochures
  • datasheets
  • reviews
  • gerelateerde artikels
  • afdrukbare versies

Vermeld bij een link wel steeds of het om een link of een download gaat.

bv. product manual (pdf)

7. Mensen houden van betrouwbare bronnen

Speel daarop in. Gebruik enkel bronnen die jezelf waardevol vindt en onderzoek een bron vooraleer je ze plaatst.
Jij biedt de bronnen aan. Jij zorgt er dus voor dat je site credibility verhoogt. Maar daardoor heb jij ook meteen de controle over de bronnen die je aan je publiek aanbiedt.

  • Vat de informatie samen die de bezoekers zullen vinden. Geef er meerwaarde aan. (Content curation)
  • De  link moet beschrijven  wat de lezer zal lezen als hij erop klikt.
  • Zorg voor een meer info– sectie. Die mag trouwens in een hoger leesniveau geschreven zijn…

8. Stockafbeeldingen = ruimteverlies

Gebruik geen afbeeldingen om een pagina mooier te maken. Een goede afbeelding

  • ondersteunt de inhoud
  • verduidelijkt de content
  • helpt bezoekers zich te oriënteren
  • wordt altijd vergezeld door een caption of een beschrijving

 9. Lezers vinden oude content niet leuk

Informatie vervalt snel: Hou er dus rekening mee dat je info binnen 6 tot 12 maanden vervalt. (nvdr: Dat is trouwens een belangrijk criterium om te bepalen of je e-cursusformat de juiste keuze is bij het aanbieden van informatie).

Gaat het om seizoensgevoelige informatie? In dat geval ligt de vervaldatum op 6 maanden!

Er bestaan trouwens content management system voor regelmatige reminders.content management system voor reminders.

  • Review regelmatig.  Er bestaan trouwens content management systemen  voor dergelijke reminders.
  • Breng veranderingen aan en republish
  • Verwijder of archiveer
  • Check je links. Werken ze nog?

De collega’s op onze dienst zijn geen beginners meer. Maar we moeten alert blijven. Hoe korter de tekst, hoe beter . Hoe duidelijker de structuur, hoe groter het leereffect.
Misschien heb je voldoende aan deze blogpost. Maar ben je echt beginnend online schrijver? Dan raad ik je aan om de cursus volledig door te nemen. En pak er de oefeningen zeker bij!

grtz

Annemie

 

 

 

 

Quit social media? I don’t think so

hi everybody

Last week, in the corporate canteen, I was listening to a colleague claiming that everybody should quit social media. NOW! Even Googlepeople say this. It doesn’t bring anything. It’s all about marketing and Big Brother watching us. No privacy etc. etc. Lots of colleagues agreed. I preferred not to say anything, but think first…

Because I know this point of view lives a vivid life. And I try to choose my battles.  This is not my battle: Social tech is here to stay, so…
But anyway, it’s an intriguing discussion, because lots of people feel this aversion towards social media . And it’s true, we have to think about this Big Brother-effect and be cautious when posting things on the internet. As far as competition and sales vultures are considered, let’s not be naive. We definitely are victims of the capitalistic system, all these companies and persons looking for their only goal in life: the other’s wallet.

But… I don’t agree. I really don’t.

  1. Because we have learnt to post things, like pictures and messages, but we have never learnt to use social tech in a proper and professional way. In our education, we have learnt to be cautious, to distrust change and in this fast-changing  world we are  anxious. It’s human and understandable, but it’s not the world we’re living in right now. We will have to learn to deal with social media professionally in this connected world.
  2. Social tech has brought me so much during the last year, really. I again realised this when meeting my WOL-circle colleagues at Frederik’s home yesterday. We had a terrific time, Geert talking about the release of his book  November 22,  Sven introducing us to a management game,…

    Let’s take this article for a start and then share my thoughts. Feel free to start a discussion with me. You know I’m always looking forward to a professional exchange of ideas.

10 Reasons To Stop Using Social Media

  1. Social media saps your energy?
    Definitely not. I do not want to sound like a drama queen, but having experienced the most difficult period in my life during the last year, social tech has meant oxygen to me.
    For the first time in my career, I  have grown a valuable network of people outside my organisation and learnt loads of things, just talking to the right persons with the same interests and intrinsic motivation as me.
  2. You will be more creative when you quit social media?
    I guess that people losing their precious time in playing games, and placing their food adventures on social media, will be more creative  when they quit. To speak for myself: I have started blogging, I have finished a translation project through online channels and have learnt quite a lot of necessary things. My job performance has increased. But I don’t spend time just like that on social media. Except for my little sin: Wordfeud…
  3. Your ability to focus will be better?
    Yeah, right. How about all these people sitting at work and gazing at their laptops all day? Focus comes from within. With the right focus on your performance, there’s loads of right focus via social tech. Just because…
  4. Social media is an addiction and
  5. kills your patience
    Guess so. I’m eager to learn, curious about what peer professionals post. Working at my performance level. And my network. Just need some stamina to reach your goals or job performance level. And a good level of education…
  6. Social media doesn’t actually work as ‘media’ of advertising.
    We’re not living a fairytale, guys. We could be about creating great work or reaching a goal either way. Just try to establish something remarkable.  You can manage if you work hard, but isn’t that the same  in real life? Just keep touch with reality in your virtual work as well as in your offline activities.
  7. After you quit social media, your work ethic will be better?
    If your work ethic is impeccable in your work and private life, it will be okay in virtual life too, no doubt.
  8. You will have better posture?
    Matter of self-care…
  9. You will be smarter after you quit social media?
    Learn how to use social media in a proper way. Use it only to reach important life and work goals. Limit your online presence to peers and professionals, and people sharing their hobby knowhow. Dump the shit from your social profiles… And you will get smarter. Definitely.
  10. Quitting social media will unlock the door of your mental prison.
    The effectiveness of your social tech activities will determine the walls’ thickness of your mental prison. Learn how to use social tech in a proper way, work at a new digital mindset, focus on the right goals in life and work and integrate them in your social tech activities. Your stamina will help you. Just avoid senseless browsing, posting and messaging…

Social media has made me richer, but I take a digital detox from time to time. I limit my online time. And I am anxious to reach my job goals as well as my private goals.

Grtz

Annemie

First week, first steps in content design

hi everybody

It’s been an insightful week, this first week after a sick leave of too many months. My shoulder is recovering, but revalidation will still take a long time. Although I’m working hard at full recovery, my GP remains a bit skeptical…

Anyway, let me tell you about my work in progress last week.  I’m working on my content design skills, which have to be expanded urgently. That goes for our whole team. To be honest, I have been a course developer all my career, writing paper courses combined with my job as a VDAB-instructor. But last year I became a fulltime ecourse developer, which has brought a lot of new learning opportunities… and loads of frustration. Our newly organised team realised pretty soon there was a lot of learning to do and things worked out pretty chaotically at the beginning. Designing an online course is definitely not only about writing anymore. There’s much more to it. Thorough content designing e.g.. And storyboarding. And here’s the work in progress for me:

  •  I promised that I will have finished my first storyboard for a corporate online course by 17th August.
  • I’m giving a workshop on content design for my team members on 25th September.

So, after a hangoutmeeting with my colleague – spending her holidays in France – I decided to redo the course ‘Instructional Design: Storyboarding’ on LinkedInLearning, which I had already gone through earlier, but hadn’t studied yet. It’s a good basis, really. I would recommend it to everyone. As a matter of fact I’ll be using this for my workshop in September.

After working through this course the second time, I had the feeling I could start with my first storyboard, using this template.

Ex_Files_ISE_Storyboard (1)

It works, but needs evaluation… In the meantime I read some tips, which I got from my #WOL-friend Jen Deneckere, learning architect. First one is the fact that you should do storyboarding in twos and  second, take ample time for it because of the creative process. This project is a challenge if we have to put in creativity: Because it is only theory. Can I be honest? I’d never make this an online course. There must be other ways.

My colleague Jean-Marie and I have decided to combine the theory with a multiple choice quiz, to increase interaction. Because I know I learn like most people: There’s no real learning while reading. Not only reading, I mean. As an example I’m thinking of this LinkedIn-Learning course mentioned above.  The first time I just lay back and watched. And although I found the contents highly interesting, I only retained just a tiny bit of it. In fact I only remembered the template which I showed above.

If I want the retention rate of this corporate online training to be bigger than a tiny bit, we’ll have to put in more interactive things. Which takes lots of time… Anyway, I see progress, all the more because of my colleague’s experience with Articulate. Tomorrow we’re meeting and working at it. Let’s hope for the best.

How do you tackle a highly theoretical course? Let me know!

Grtz

Annemie

 

 

About Sketchnotes, Rocketbook Wave and thoughtful sharing

Hi guys

In my holidays – in which I decided to go completely offline – I have been reading some stuff which could be useful in my work as an online course designer. Among other things, like   Never Eat Alone by Keith Ferrazzi  and also a bit of romantic bullshit (also  worthy of some stars- in German, as a consequence of my insatiable and eternal  learning desire… I have been reading this highly interesting work by Mike Rohde: ‘The Sketchnote Handbook, The Illustrated Guide to Visual Notetaking’. Just a matter of spending my limited analogue time in a useful and pleasant way. So I bought a good marker pen and started to think and draw. I don’t think I’m very talented, but Mike and co. firmly state that everybody can learn to draw. Okay then… here’s my very first sketchnote. Tadaaaaa! (bit childish, I guess, but anyhow, it’s thinking and drawing work in progress…)

Got my message in this rather infantile sample of a first sketchnote? I hope so, otherwise I’d love your feedback. But let’s repeat  my point in a slightly more formal way:

Sharing information is a tricky thing. If you share a post every day, because you want to be noticed, forget about it without delay, unless you want to keep annoying people. Because, as a matter of fact we’re being overloaded by information all the time, so spare your connections and skip the addressing-the-whole-world-information attitude. Think of your friend’s poor, frenzy head, take a look at my sketchnote and read a few supremely simple tips…

  • Only share links, books, posts, articles after giving them some profound thinking. Is your information chunk directly useful for some specific connection of yours? Go ahead and please your connections!
    Are you sending it because YOU think it is interesting, but you cannot formulate the point of interest for the receiver? Okay, do him a favour and drop it. Now! Sharing is about giving, not about imposing yourself upon someone…
  • You think the link you’re sending is definitely of interest for your connection(s)? Wrap it up as a gift. Tell him in short why you think this information might be useful for his work. In this way the receiver can decide for himself if it’s okay to invest some of his precious time!

By the way,I worked out this first creation in my Rocketbook Wave. Nice digital thingummy to share drawings, analogue infographics or meeting notes digitally.  And you never ever have to buy a notebook again!!!! For more information: watch this movie.

 

So, do you think my sketchnote is a fairly good start? Let me know. Do you think my initial drawing skills are rather terrible? Save the world from these creations and inform me…

Grtz

Annemie