About Sketchnotes, Rocketbook Wave and thoughtful sharing

Hi guys

In my holidays – in which I decided to go completely offline – I have been reading some stuff which could be useful in my work as an online course designer. Among other things, like   Never Eat Alone by Keith Ferrazzi  and also a bit of romantic bullshit (also  worthy of some stars- in German, as a consequence of my insatiable and eternal  learning desire… I have been reading this highly interesting work by Mike Rohde: ‘The Sketchnote Handbook, The Illustrated Guide to Visual Notetaking’. Just a matter of spending my limited analogue time in a useful and pleasant way. So I bought a good marker pen and started to think and draw. I don’t think I’m very talented, but Mike and co. firmly state that everybody can learn to draw. Okay then… here’s my very first sketchnote. Tadaaaaa! (bit childish, I guess, but anyhow, it’s thinking and drawing work in progress…)

Got my message in this rather infantile sample of a first sketchnote? I hope so, otherwise I’d love your feedback. But let’s repeat  my point in a slightly more formal way:

Sharing information is a tricky thing. If you share a post every day, because you want to be noticed, forget about it without delay, unless you want to keep annoying people. Because, as a matter of fact we’re being overloaded by information all the time, so spare your connections and skip the addressing-the-whole-world-information attitude. Think of your friend’s poor, frenzy head, take a look at my sketchnote and read a few supremely simple tips…

  • Only share links, books, posts, articles after giving them some profound thinking. Is your information chunk directly useful for some specific connection of yours? Go ahead and please your connections!
    Are you sending it because YOU think it is interesting, but you cannot formulate the point of interest for the receiver? Okay, do him a favour and drop it. Now! Sharing is about giving, not about imposing yourself upon someone…
  • You think the link you’re sending is definitely of interest for your connection(s)? Wrap it up as a gift. Tell him in short why you think this information might be useful for his work. In this way the receiver can decide for himself if it’s okay to invest some of his precious time!

By the way,I worked out this first creation in my Rocketbook Wave. Nice digital thingummy to share drawings, analogue infographics or meeting notes digitally.  And you never ever have to buy a notebook again!!!! For more information: watch this movie.


So, do you think my sketchnote is a fairly good start? Let me know. Do you think my initial drawing skills are rather terrible? Save the world from these creations and inform me…



Start to Work Out Loud: Week 0

Hi everybody

This time written in English, for my American WOL-friend Shalinni S. Batta.

@Jen Deneckere, one of my circle colleagues is starting up his second circle himself and having some questions about that, I think it’s the right moment to share my own experiences with the first week of the circle. I am in my 4th and 5th circle right now, which – I must admit – is really a bit over the top.  Committed to accomplishing 2 goals is mentally heavy, come to think of it. There’s one advantage though: the 2 circles are in the same WOL-week, so preparation time is minimized.

But as far as the start is concerned, these are my experiences:

Circle 1 was a major adventure to me. It was the first time I was in outer space (I mean beyond my comfortable VDAB-zone) and I happened to be the only non-English native in this group. We were 5 circle members, facilitated by Nicola Waterworth, one of the 4 British ladies joining the circle

I was nervous, really. Reaching out to complete strangers, in a completely new format… it felt creepy. For everyone, it turned out. But we felt at ease within the first hour really, thanks to initiator Nicola Waterworth who already had some WOL-experience, fortunately. The other ones were completely new to the concept.

Unfortunately, the circle died after 3 weeks. Reasons?

  • We started in June, just before the summer holidays.
  • Members didn’t show up.
  • Preparation time was nearly non-existent because of external factors.
  • I mainly think we didn’t have goals which we really, really cared for. And this is essential for a WOL-success.

Circle 2 started a few months later, at the end of August with two consultants from Cologne and 3 Belgians. To make a  beautifully long story short: this was a terrific experience. Why?

  • We all had a reachable goal, which we really cared about.
  • We prepared each week: sometimes more, sometimes less.  In this respect the circle guides are handy: they provide both time-intensive AND very short exercises.
  • Most of the 12 weeks everybody showed up and if not, members notified the other circle members.

After 12 weeks we had ample reason for celebration, which we did in Cologne. First an evaluation meeting at Detecom, which Maike Kueper organised for us, followed by a visit to the Christmas market. We have become loyal friends – helping each other out with questions and talks about work performance. Normally Frederik and I are organising a barbecue in summer… We do hope everyone can be there, also Geert Nijs and Sven Lakner.

In Circle 3 we used the very useful blogpost of Julia Weber about Week 0. It was a strong beginning, but we missed two circle members from the beginning. I still feel very sorry about that, actually. And our 4th member, Shalinni, who I dedicate this article to, lives in America, which proved to be another intricacy as far as the difference in time zones is concerned.  So we had to quit the circle. Pia Seppelfricke and I were left on our own, somewhere in outer space, feeling sad.

In the meantime I was preparing a first circle with VDAB-colleagues. This started at the end of May, also with week 0. We’re in the sixth week now and I must say: we have strong goals, strong personalities and I enjoy the growth I notice in my colleagues and again in myself. Success factors?

  • A beautiful openness from the beginning.
  • Deep empathy for every colleague.
  • Thorough preparation, dependent on the time we can spend.
  • No. Judgement. At. All…

Pia and I kept in contact and decided to start a new circle at the end of May. Bull’s eye! Beautiful experience, already for 5 weeks. Learning a lot from each other! Looking forward to meeting each other at Zukunft Personal in Cologne on 11 September – where we will be meeting John Stepper – creator of Working Out Loud.

Hope you enjoyed reading this post. Let me know! And don’t worry about starting a circle. It will change your work performance, your career – and indeed, your life…




We hebben geen technologie nodig om te converseren met elkaar. Of wel?


Het heeft me een paar jaar tijd gekost om de stap te zetten een blog te creëren. Gewoon, omdat ik altijd gedacht heb dat ik niet veel te vertellen heb. Omdat ik vaak erg opkijk naar de mening en de knowhow van andere mensen. En dan leg ik mezelf toch maar weer het zwijgen op. Terecht maar vaak ook niet. Want het gaat vaak over hoé je je boodschap brengt. En veel mensen maken van hun kennis hun wapen. En sabelen iedereen vervolgens in hun omgeving neer met hun mening en kennis. Die je dan met een beetje gezond verstand gewoon weer doorprikt. Als je durft…

Het zijn een aantal collega’s en mensen in mijn privéleven die me erop wezen dat iederéén een waardevolle mening kan hebben. En ik ook… Bovendien kan je veel bijleren door gewoon toe te geven dat je iets niet weet. Dat je op zoek bent naar knowhow. Dat geldt toch voor iedereen die een stuk van zijn hart in zijn werk legt? Die streeft naar goede resultaten? Die fier wil zijn op zijn werk?

Social media zijn waardevol; dat heb ik ervaren in het laatste anderhalf jaar. Ik leer er ontzettend veel door bij en ik ben blij dat mijn netwerk ook gestaag groeit. Met leerrijke, zinvolle contacten. Ik ‘zit’ minder op Facebook en veel op Twitter – mijn dagelijks gazetje met een keur aan artikelen over L&D – en LinkedIn – mijn dagelijkse leershot. En vandaag las ik deze tweet:

Komt van JD Dillon, die een prachtige keynote gebracht heeft op dag 2 van de Learningtechdays in Gent vorige week, 20 en 21 juni.

Learning that fits

Ik heb het er later nog wel es over, maar nu eerst die tweet.

  • Technologie is een modewoord. Akkoord. Social technologies ook op dit moment. Maar dat is geen reden om er aandacht aan te besteden, want social is unstoppable, zeker weten. Is technologie nodig om conversaties mogelijk te maken? Tuurlijk niet, we communiceren al de hele aardbolgeschiedenis zonder. En face-to-facecontacten blijven erg waardevol. Alleen hebben we niet meer de tijd – en vaak ook geen goesting – om ons daarvoor te verplaatsen of er veel tijd in te stoppen. En dan zijn de social media een prima oplossing. Een gesprek vanachter je bureau over de dingen die op dat moment voor jou van primair belang zijn en waarmee je op microtijd weer verder kan, is een pak efficiënter dan een meeting, zeker als je daar een hoop rijtijd in moet spenderen. Zeker als je weet dat meetings heel vaak op oeverloos geleuter eindigen, dat de helft niet luistert en op zijn smartphone de tijd voorbijchat en -googelt.
  • Er is tijd nodig. Tijd om die technologie te leren kennen en er op een zinvolle en bewuste manier mee te leren omgaan. We hebben met zijn allen een beetje een verkeerd beeld opgebouwd door ons gebruik van social media. We worden overstelpt met grappige filmpjes, leuke quotes en miljoenen foto’s en filmpjes uit onze vrije tijd. En zo zijn we vergeten – of hebben we nooit beseft – dat social media onze werktijd aanzienlijk efficiënter maakt.
    Creëer dus een netwerk rond de doelstellingen en de knowhow die je op het werk moet opbouwen, en leer supersnel en doelgericht bij. De juiste mens op de juiste plaats, ook op social media. Onze bedrijven moeten nog inzien dat de aanwezigheid op social media tijdens de werkuren geen tijdverlies is, maar een verrijking voor de dagelijkse prestaties van zijn duurbetaalde werknemers. Er gaat al veel te veel tijd verloren aan andere, nutteloze activiteiten. Meetings ook, ja.
  • Aanmoediging is nodig. Klopt, de meeste bedrijven, vooral de grotere, zetten al jaren in op technologieën. Yammer, Facebook (Workplace), LinkedIn, Twitter,… Bij VDAB werken we met Google+ en onze
    e-wijsambassadeurs hebben serieus hun best gedaan om met workshops de mensen op te leiden. Maar we hebben nog niet geleerd om ermee te leren omgaan. Wat doen we op die social media? Waar is dat voor nodig? Hoe maakt het mijn leven op het werk gemakkelijker?  Wat mag ik van mijn werkgever en wat niet? Hoeveel tijd mag ik eraan spenderen? Sommigen willen wel dingen posten, maar durven niet, uit angst: Wat heb ik eigenlijk aan mijn collega’s te vertellen dat waardevol kan zijn? Ja, we zijn op dat vlak nog erg bescheiden. Het vergt moed om te vertellen waarmee je bezig bent, om vragen te stellen omdat je iets niet goed weet of begrijpt. In real life, dus zeker en vast ook op social media.
  • Safety is required, zegt JD Dillon. Mensen moeten zich veilig voelen als ze met anderen communiceren. Dat geldt zeker en vast voor hun aanwezigheid op social media. Ikzelf heb lang tijd nodig gehad om de stap naar deze blog te zetten.
  • Wat is de meerwaarde?  Wat doen we op die social media? Waar is dat voor nodig? Hoe maakt het mijn leven op het werk makkelijker? What’s in it for me? Voor velen een vraag, voor mij een weet.

Geen tijd, geen aanmoediging, geen veiligheid, geen meerwaarde? Inderdaad, dan is tech irrelevant.

Merci, JD, niet alleen voor je presentatie over the mythes die rond microlearning hangen, maar ook voor de tweet, waarmee ik weer een postje kon schrijven.




Volle bak weer aan de slag!


Dient een blog om af en toe te rapporteren over wat je doet? Misschien wel als er interessante leerpunten inzitten voor collega’s en gelijkgezinden… Aangezien er deze week heel veel gebeurd is, wil ik dat toch even op een rijtje zetten. Wie weet, zit er voor jou ook weer wat in. Dat zou me plezieren.

Hier mijn agenda van deze week:

Tja, dat ziekteverlof zit er nog tussen, dat valt meteen op, natuurlijk. Maar het gaat goed met me, op alle vlakken, dank je wel… Zwemmen en kine, nodig voor revalidatie.

Ik heb de vakgroep sales moeten missen. Niet erg, ik ben na de werkdag nog een terrasje gaan doen met vakexpert Cindy. Die heeft me met veel plezier bijgepraat. En ik haar: over de stappen die je als productontwikkelaar moet zetten als je een PowerPoint krijgt met basismateriaal voor een e-cursus. Dat er nog veel content design zit voor je in Articulate kan beginnen werken. Dat die stap onderschat wordt… En ook: hoe is het met de kinderen? En met jou?
Een wijntje, in het zonnetje… Tof was dat. Merci, Cindy. I appreciate this.

Voormiddag overleg. De vraag van de sector Transport om een aangepaste e-module te maken over bedrijfscommunicatie. Addertje onder het gras? Toch een paar:

  • De huidige basismodules zijn in Xerte gemaakt, 2017. Willen we een mooie look & feel creëren, dan moeten we beslissen of we in Xerte blijven werken of volledig overstappen naar Articulate.
  • Alle sectoren wil zo’n aanpassing!!!!

Goed dat er veel basismateriaal klaarligt: te veel, allicht. We gaan flink moeten ‘uitmesten’.  Eerst doelstellingen definitief checken, dan materiaal uitmesten, agenda’s vrijmaken (ahum!), plannen…

Namiddag gesprek: Wat doen we met opleidingsdag 2 over e-learning. De eerste dag hebben we achter de rug, met als ongelofelijk bevlogen en ervaren spreker Patrick Belpaire. Alle collega’s waren het erover eens. Deze opleiding hadden we veel eerder moeten krijgen. Degoutant interessant! Dag 2 gaan we toespitsen op good practices, vragen en problemen waar we als productontwikkelaars mee worstelen. Tof overleg met Lieve en Inge. Efficiënt. Dat doet goed!

Woensdag naar Heverlee gesjeesd.
Workshop Computational Thinking, gegeven door An Mercx, instructeur digitalisering. Denkfoutje: ik lag in het zwembad om 7:00, de schouder dus. Geen probleem, ik moet toch maar om half tien ter plekke zijn! (…) Of toch niet? Laatste check in agenda: shit, half negen! Oké, maar gauw die auto in en ondertussen naar wat YouTube-filmpjes LUISTEREN om dat eerste uur te overbruggen. Hier al een inleiding.

Ik ben niet analytisch. Dat werd in deze opleiding weer pijnlijk duidelijk. Maar met deze methodiek kan ik wel iets, denk ik. Later eens in verdiepen. Eerst andere prioriteiten.
Wil je deze workshop ook volgen? Schrijf je in: keimakkelijk via deze link.

Na de workshop open ik  mijn laptop voor een Google Meet met VDAB-collega’s. Ze stappen mee in een ontdekkingsreis naar Working Out Loud. Vandaag Week 1. Ik heb er echt naar uitgekeken. In deze cirkelbijeenkomst delen we ieders doel. Binnen 12 weken, met elkaars hulp en door middel van een netwerk, zowel off- als online. Mijn doel? Oké, ik verraad het hier graag: ik wil binnen 12 weken een netwerk opgebouwd hebben waardoor ik aan mijn Content Design skills kan werken.
Ieder is begonnen met zijn netwerklijst: welke mensen kunnen in eerste instantie iets betekenen om mijn doel te bereiken?
Ik was blij met de constructiviteit in de cirkel en ik voelde goesting bij de anderen. Nieuwsgierigheid ook. Gaat dit lukken? Ga ik met deze methodiek nu echt een doel bereiken, dat ik al zo lang uitgesteld heb? Waar ik niet aan kan beginnen om welke reden dan ook?

Meeting met collega Liesje. De hele dag werken aan de modules voor Excel. Ik kan hier maar 1 ding over kwijt: wat een vibe de hele dag! We hebben zo veel van elkaar geleerd! Gewoonweg top! Meteen weer een paar nieuwe afspraken gemaakt. Ambetant dat Turnhout zo moeilijk bereikbaar is. Liesje, merci, voor de samenwerking, het gezellige etentje, de babbel tussendoor. Waw, hier teken ik voor! Ik kon het vanavond niet laten: iedereen thuis weg, dus ik ga nog effie wat proberen in dat moduleke. Begint te lukken, oef!

Morgen vrijdag
Zwemmen, kine, stand-up met het team. Namiddag beetje rust. Daar dient ziekteverlof voor, niet vergeten. Om 16:00 mijn tweede WOL-cirkel. Drie Duitsers, 1 werknemer bij KBC. Ik ben benieuwd.

Ik vind mezelf niet zo belangrijk hoor. Maar ik denk vaak: wat doen mijn andere collega’s? Wat kan ik van hen leren? En zij van mij? Wat drijft hen? Spijtig dat we daar zo weinig tijd voor maken. Voor een babbel hierover. Of een blogpost. Een berichtje op LinkedIn, Google+, Facebook, Slack, Twitter. Ik nodig je uit! En ik volg je met veel plezier!




Ik vind mezelf niet zo belangrijk, hoor. Ik ben alleen vaak echt nieuwsgierig wat collega’s doen. Er zitten zo veel leerpunten in voor elkaar. Dat missen we toch wel, niet?


“Seamless’ leren met LinkedIn Learning


Ik heb me geabonneerd op LinkedIn Learning. Gratis voor 1 maand, vanaf de 2de maand ongeveer 26 euro. 3 cursussen heb ik ondertussen achter de kiezen. Korte cursussen: een uurtje of iets meer. In ieder geval wordt de cursusduur van af het begin duidelijk aangegeven en dat heb ik graag, want ik plan graag. Als ik bijvoorbeeld vooraf weet dat het bv. maar een uurtje duurt, dan durf ik gerust in mijn zetel te gaan zitten, op het terras, tijdens een luie zondagmiddag. Heerlijk relax leren… Ik ben trouwens ook eens gaan kijken op EdX, maar die tijdsduur zit veel hoger. Dat moet ik écht inplannen of er komt niets van in huis.

Wat valt me meteen op?

LinkedIn Learning ziet er qua design  mooi uit. Aangenaam scherm, overzichtelijk. Zo krijg ik meteen een cursusaanbod gebaseerd op de skills en vaardigheden die ik vermeld in mijn LinkedIn-profiel. Helpt wel dat ik het regelmatig update, blijkbaar.


Ik zie bovendien meteen hoeveel cursussen ik afgewerkt heb, welke ik wil doornemen en  in welke cursus ik bezig ben. Daar kan ik ook meteen naartoe, ‘seamless’, naadloos.

Ik las laatst dat een online cursist ongeduldig is.
Hij wil met 1 klik in een cursus zitten en het moet onmiddellijk goed gaan.
De motivatie is snel weg. En dan IS hij weg… Voorgoed!

De cursus zelf

Mooi overzicht van mijn voortgang, cursussen die ik opgeslagen heb, wat mijn learning history is… Alles in één oogopslag! Ik kan cursussen bookmarken, delen op bv. LinkedIn of andere social media.

De 3 cursussen die ik ondertussen doorgenomen heb, zijn in feite een opeenvolging van filmpjes. In eerste instantie een beetje teleurstellend omdat ik iets meer interactiviteit verwachtte. Ik ben namelijk van mening dat je je leereffect vergroot als je meer doet dan alleen maar kijken. Er worden wel tests aangeboden, maar die zijn beperkt, hoewel goeie barometer.
Toch viel me de leerervaring erg goed mee. Het zijn korte filmpjes, de sprekers zijn duidelijk en hebben het juiste spreektempo en – niet onbelangrijk – ik weet onmiddellijk hoeveel tijd het filmpje me gaat kosten. De content is heel goed opgedeeld en wordt zeer overzichtelijk weergegeven. Een rood bolletje betekent dat je een onderdeel afgewerkt hebt, een rood cirkeltje dat je erin bezig bent. Als je naar beneden scrollt, zie je wat je nog voor je liggen hebt. Vind ik leuk, als lezer die regelmatig gaat kijken in een boek ‘hoeveel pagina’s nog, hoeveel hoofdstukken nog,…’ Indien nodig, kan ik herplannen.

Ik heb transcripts ter beschikking en ik kan offline kijken. Handig als 4G in de trein het opgeeft of ik zit in een wachtkamer zonder Wifi. In het notebook kan ik dingen noteren, voor later, in een blogpost bv. Handig.

Work in progress

Zo leer ik graag. Ondertussen heb ik dus 3 cursussen doorgenomen.


En ik heb deze in het vizier. De meeste dingen rond visual design, instructional design, Articulate. Want ik moet mijn collega’s op de dienst Productontwikkeling bijbenen, na mijn ziekteverlof.

  • Articulate Storyline: Creating Mobile Learning
  • UX design
  • Storytelling for designers
  • Elearning techniques: Visual design
  • PowerPoint for Teachers: Creating Interactive Lessons
Wat kost me dat?

De eerste maand kost me niets. Vanaf dan betaal ik ong. 26 euro.  En wat krijg ik daarvoor? Een fantastische learning experience, een vermelding op mijn LinkedIn-profiel  van mijn afgewerkte cursussen, mooi zichtbaar op mijn profiel. Bovendien kan ik de cursussen die ik goed vind aanbevelen aan collega’s en peers.
Ik hou vooral van het overzicht dat LinkedIn Learning me op het leerplatform én mijn profiel aanbiedt. En er zitten echt goeie cursussen in: Ik wil ze echt op mijn online curriculum. En eerlijk, 26 euro per maand om bij te blijven en te leren? Graag!