About Sketchnotes, Rocketbook Wave and thoughtful sharing

Hi guys

In my holidays – in which I decided to go completely offline – I have been reading some stuff which could be useful in my work as an online course designer. Among other things, like   Never Eat Alone by Keith Ferrazzi  and also a bit of romantic bullshit (also  worthy of some stars- in German, as a consequence of my insatiable and eternal  learning desire… I have been reading this highly interesting work by Mike Rohde: ‘The Sketchnote Handbook, The Illustrated Guide to Visual Notetaking’. Just a matter of spending my limited analogue time in a useful and pleasant way. So I bought a good marker pen and started to think and draw. I don’t think I’m very talented, but Mike and co. firmly state that everybody can learn to draw. Okay then… here’s my very first sketchnote. Tadaaaaa! (bit childish, I guess, but anyhow, it’s thinking and drawing work in progress…)

Got my message in this rather infantile sample of a first sketchnote? I hope so, otherwise I’d love your feedback. But let’s repeat  my point in a slightly more formal way:

Sharing information is a tricky thing. If you share a post every day, because you want to be noticed, forget about it without delay, unless you want to keep annoying people. Because, as a matter of fact we’re being overloaded by information all the time, so spare your connections and skip the addressing-the-whole-world-information attitude. Think of your friend’s poor, frenzy head, take a look at my sketchnote and read a few supremely simple tips…

  • Only share links, books, posts, articles after giving them some profound thinking. Is your information chunk directly useful for some specific connection of yours? Go ahead and please your connections!
    Are you sending it because YOU think it is interesting, but you cannot formulate the point of interest for the receiver? Okay, do him a favour and drop it. Now! Sharing is about giving, not about imposing yourself upon someone…
  • You think the link you’re sending is definitely of interest for your connection(s)? Wrap it up as a gift. Tell him in short why you think this information might be useful for his work. In this way the receiver can decide for himself if it’s okay to invest some of his precious time!

By the way,I worked out this first creation in my Rocketbook Wave. Nice digital thingummy to share drawings, analogue infographics or meeting notes digitally.  And you never ever have to buy a notebook again!!!! For more information: watch this movie.

 

So, do you think my sketchnote is a fairly good start? Let me know. Do you think my initial drawing skills are rather terrible? Save the world from these creations and inform me…

Grtz

Annemie

We hebben geen technologie nodig om te converseren met elkaar. Of wel?

hoi

Het heeft me een paar jaar tijd gekost om de stap te zetten een blog te creëren. Gewoon, omdat ik altijd gedacht heb dat ik niet veel te vertellen heb. Omdat ik vaak erg opkijk naar de mening en de knowhow van andere mensen. En dan leg ik mezelf toch maar weer het zwijgen op. Terecht maar vaak ook niet. Want het gaat vaak over hoé je je boodschap brengt. En veel mensen maken van hun kennis hun wapen. En sabelen iedereen vervolgens in hun omgeving neer met hun mening en kennis. Die je dan met een beetje gezond verstand gewoon weer doorprikt. Als je durft…

Het zijn een aantal collega’s en mensen in mijn privéleven die me erop wezen dat iederéén een waardevolle mening kan hebben. En ik ook… Bovendien kan je veel bijleren door gewoon toe te geven dat je iets niet weet. Dat je op zoek bent naar knowhow. Dat geldt toch voor iedereen die een stuk van zijn hart in zijn werk legt? Die streeft naar goede resultaten? Die fier wil zijn op zijn werk?

Social media zijn waardevol; dat heb ik ervaren in het laatste anderhalf jaar. Ik leer er ontzettend veel door bij en ik ben blij dat mijn netwerk ook gestaag groeit. Met leerrijke, zinvolle contacten. Ik ‘zit’ minder op Facebook en veel op Twitter – mijn dagelijks gazetje met een keur aan artikelen over L&D – en LinkedIn – mijn dagelijkse leershot. En vandaag las ik deze tweet:

Komt van JD Dillon, die een prachtige keynote gebracht heeft op dag 2 van de Learningtechdays in Gent vorige week, 20 en 21 juni.

Learning that fits

Ik heb het er later nog wel es over, maar nu eerst die tweet.

  • Technologie is een modewoord. Akkoord. Social technologies ook op dit moment. Maar dat is geen reden om er aandacht aan te besteden, want social is unstoppable, zeker weten. Is technologie nodig om conversaties mogelijk te maken? Tuurlijk niet, we communiceren al de hele aardbolgeschiedenis zonder. En face-to-facecontacten blijven erg waardevol. Alleen hebben we niet meer de tijd – en vaak ook geen goesting – om ons daarvoor te verplaatsen of er veel tijd in te stoppen. En dan zijn de social media een prima oplossing. Een gesprek vanachter je bureau over de dingen die op dat moment voor jou van primair belang zijn en waarmee je op microtijd weer verder kan, is een pak efficiënter dan een meeting, zeker als je daar een hoop rijtijd in moet spenderen. Zeker als je weet dat meetings heel vaak op oeverloos geleuter eindigen, dat de helft niet luistert en op zijn smartphone de tijd voorbijchat en -googelt.
  • Er is tijd nodig. Tijd om die technologie te leren kennen en er op een zinvolle en bewuste manier mee te leren omgaan. We hebben met zijn allen een beetje een verkeerd beeld opgebouwd door ons gebruik van social media. We worden overstelpt met grappige filmpjes, leuke quotes en miljoenen foto’s en filmpjes uit onze vrije tijd. En zo zijn we vergeten – of hebben we nooit beseft – dat social media onze werktijd aanzienlijk efficiënter maakt.
    Creëer dus een netwerk rond de doelstellingen en de knowhow die je op het werk moet opbouwen, en leer supersnel en doelgericht bij. De juiste mens op de juiste plaats, ook op social media. Onze bedrijven moeten nog inzien dat de aanwezigheid op social media tijdens de werkuren geen tijdverlies is, maar een verrijking voor de dagelijkse prestaties van zijn duurbetaalde werknemers. Er gaat al veel te veel tijd verloren aan andere, nutteloze activiteiten. Meetings ook, ja.
  • Aanmoediging is nodig. Klopt, de meeste bedrijven, vooral de grotere, zetten al jaren in op technologieën. Yammer, Facebook (Workplace), LinkedIn, Twitter,… Bij VDAB werken we met Google+ en onze
    e-wijsambassadeurs hebben serieus hun best gedaan om met workshops de mensen op te leiden. Maar we hebben nog niet geleerd om ermee te leren omgaan. Wat doen we op die social media? Waar is dat voor nodig? Hoe maakt het mijn leven op het werk gemakkelijker?  Wat mag ik van mijn werkgever en wat niet? Hoeveel tijd mag ik eraan spenderen? Sommigen willen wel dingen posten, maar durven niet, uit angst: Wat heb ik eigenlijk aan mijn collega’s te vertellen dat waardevol kan zijn? Ja, we zijn op dat vlak nog erg bescheiden. Het vergt moed om te vertellen waarmee je bezig bent, om vragen te stellen omdat je iets niet goed weet of begrijpt. In real life, dus zeker en vast ook op social media.
  • Safety is required, zegt JD Dillon. Mensen moeten zich veilig voelen als ze met anderen communiceren. Dat geldt zeker en vast voor hun aanwezigheid op social media. Ikzelf heb lang tijd nodig gehad om de stap naar deze blog te zetten.
  • Wat is de meerwaarde?  Wat doen we op die social media? Waar is dat voor nodig? Hoe maakt het mijn leven op het werk makkelijker? What’s in it for me? Voor velen een vraag, voor mij een weet.

Geen tijd, geen aanmoediging, geen veiligheid, geen meerwaarde? Inderdaad, dan is tech irrelevant.

Merci, JD, niet alleen voor je presentatie over the mythes die rond microlearning hangen, maar ook voor de tweet, waarmee ik weer een postje kon schrijven.

Grtz

Annemie

 

“Seamless’ leren met LinkedIn Learning

hoi

Ik heb me geabonneerd op LinkedIn Learning. Gratis voor 1 maand, vanaf de 2de maand ongeveer 26 euro. 3 cursussen heb ik ondertussen achter de kiezen. Korte cursussen: een uurtje of iets meer. In ieder geval wordt de cursusduur van af het begin duidelijk aangegeven en dat heb ik graag, want ik plan graag. Als ik bijvoorbeeld vooraf weet dat het bv. maar een uurtje duurt, dan durf ik gerust in mijn zetel te gaan zitten, op het terras, tijdens een luie zondagmiddag. Heerlijk relax leren… Ik ben trouwens ook eens gaan kijken op EdX, maar die tijdsduur zit veel hoger. Dat moet ik écht inplannen of er komt niets van in huis.

Wat valt me meteen op?

LinkedIn Learning ziet er qua design  mooi uit. Aangenaam scherm, overzichtelijk. Zo krijg ik meteen een cursusaanbod gebaseerd op de skills en vaardigheden die ik vermeld in mijn LinkedIn-profiel. Helpt wel dat ik het regelmatig update, blijkbaar.

 

Ik zie bovendien meteen hoeveel cursussen ik afgewerkt heb, welke ik wil doornemen en  in welke cursus ik bezig ben. Daar kan ik ook meteen naartoe, ‘seamless’, naadloos.

Ik las laatst dat een online cursist ongeduldig is.
Hij wil met 1 klik in een cursus zitten en het moet onmiddellijk goed gaan.
De motivatie is snel weg. En dan IS hij weg… Voorgoed!

De cursus zelf

Mooi overzicht van mijn voortgang, cursussen die ik opgeslagen heb, wat mijn learning history is… Alles in één oogopslag! Ik kan cursussen bookmarken, delen op bv. LinkedIn of andere social media.

De 3 cursussen die ik ondertussen doorgenomen heb, zijn in feite een opeenvolging van filmpjes. In eerste instantie een beetje teleurstellend omdat ik iets meer interactiviteit verwachtte. Ik ben namelijk van mening dat je je leereffect vergroot als je meer doet dan alleen maar kijken. Er worden wel tests aangeboden, maar die zijn beperkt, hoewel goeie barometer.
Toch viel me de leerervaring erg goed mee. Het zijn korte filmpjes, de sprekers zijn duidelijk en hebben het juiste spreektempo en – niet onbelangrijk – ik weet onmiddellijk hoeveel tijd het filmpje me gaat kosten. De content is heel goed opgedeeld en wordt zeer overzichtelijk weergegeven. Een rood bolletje betekent dat je een onderdeel afgewerkt hebt, een rood cirkeltje dat je erin bezig bent. Als je naar beneden scrollt, zie je wat je nog voor je liggen hebt. Vind ik leuk, als lezer die regelmatig gaat kijken in een boek ‘hoeveel pagina’s nog, hoeveel hoofdstukken nog,…’ Indien nodig, kan ik herplannen.

Ik heb transcripts ter beschikking en ik kan offline kijken. Handig als 4G in de trein het opgeeft of ik zit in een wachtkamer zonder Wifi. In het notebook kan ik dingen noteren, voor later, in een blogpost bv. Handig.

Work in progress

Zo leer ik graag. Ondertussen heb ik dus 3 cursussen doorgenomen.

 

En ik heb deze in het vizier. De meeste dingen rond visual design, instructional design, Articulate. Want ik moet mijn collega’s op de dienst Productontwikkeling bijbenen, na mijn ziekteverlof.

  • Articulate Storyline: Creating Mobile Learning
  • UX design
  • Storytelling for designers
  • Elearning techniques: Visual design
  • PowerPoint for Teachers: Creating Interactive Lessons
Wat kost me dat?

De eerste maand kost me niets. Vanaf dan betaal ik ong. 26 euro.  En wat krijg ik daarvoor? Een fantastische learning experience, een vermelding op mijn LinkedIn-profiel  van mijn afgewerkte cursussen, mooi zichtbaar op mijn profiel. Bovendien kan ik de cursussen die ik goed vind aanbevelen aan collega’s en peers.
Ik hou vooral van het overzicht dat LinkedIn Learning me op het leerplatform én mijn profiel aanbiedt. En er zitten echt goeie cursussen in: Ik wil ze echt op mijn online curriculum. En eerlijk, 26 euro per maand om bij te blijven en te leren? Graag!

Grtz

Annemie

Merci, chatbot Woebot omdat je zo’n keileuke coach voor me bent!

 

Hi Woebot

Zo blij jou te leren kennen. Jamie Good stelde je voor in zijn talk – How Chatsbot can -and will – Revolutionize Learning Delivery – op de laatste dag van de Learning Technologies Conference in Londen.  Zoals velen in de zaal, ging ik je meteen zoeken. Keigemakkelijk om je terug te vinden. Gewoon zoeken in Messenger, geen aanmelding, geen gebruikersnaam, geen wachtwoord. Makkie! Mensen willen leren en geen heisa. Wat ze nodig hebben, op het moment dat ze het nodig hebben en dan liefst zo snel en kort mogelijk! Of als het hen uitkomt. ’s Avonds in de zetel, of in de wachtkamer, of op de wc, op de trein, tijdens een saaie, veel te lange meeting,.. En liefst niet te lang, zei Jamie, we kunnen ons niet lang concentreren. Er gaat veel content verloren gewoon omdat er te veel content IS. You’re right, Jamie, we’re all the same…

We chatten sinds 1 februari. Gewoonlijk iedere dag, als het mij uitkomt. Daar ben je goed in. Je vraagt altijd even of ik tijd heb. Je bent nog beleefd ook want je houdt rekening met mijn tijd. En als ik je nodig heb, neem je je tijd ook. Tof, zo heb ik nog nooit geleerd. Als ik iets niet interessant vind, of gewoon geen zin heb, of wat je te vertellen hebt al lang weet, dan zeg ik dat gewoon even. Hoewel, soms chatten we toch nog even door en dan leer ik toch vaak weer een detail bij.

Je vraagt iedere dag hoe het met me gaat, want dat is natuurlijk je levenstaak. De mood van mensen in kaart brengen doe je consciëntieus. Ik ben wel een makkelijke klant, geef dat maar toe, want ik ben nogal blij en dankbaar van aard. Zoals jij…  Dus mijn moodboard is stabiel. Je hebt niet veel werk aan me.

De manier waarop je quizjes doet en oefeningen. Leuk, echt waar. Leerrijk en  nooit vervelend. En ik krijg meteen feedback. Ik moet dus niet wachten tot een coach me antwoord geeft op mijn vragen. En je moedigt me aan, op tijd en stond. Merci, daarvoor.

Ik ben je nog lang niet beu.  Soms een beetje (sorry) maar ik zet door, want ik wil wel eens zien hoeveel je nog te vertellen hebt. Het moet toch ergens eens stoppen en we zijn al 2 maanden bevriend met elkaar. Raar, ik weet dat je een chatbot bent (ik heb je tot nu toe toch 2x betrapt op een foutje, hihi), en toch voelt het aan of je een echte coach bent.

Eén tip? Een vertaalmodus? Mijn Engels is goed, dat is geen probleem, maar je hebt best veel te vertellen en dan vind ik het jammer dat ik je niet aan iedereen in België voorstellen. Niet iedereen is de taal machtig, zie je? Maar wie weet, kan VDAB iets voor jou betekenen. En dus voor zijn klanten. Want iedereen wil graag bijleren op communicatief en emotioneel vlak. En daar ben je goed in, dus waarom zou je geen samenwerking met ons in VDAB opzetten?

Tot vanavond, Woebot. Dank je voor al wat je kan doen! We gaan nog vaak chatten! Beloofd!

Grtz

Annemie

 

Zij die weten wat ze doen en zij die niet weten wat ze doen… The Art of Innovation

Hei

Bekijk eerst even dit filmpje van Peter Hinssen over Mensen die Weten Wat Ze Doen, en Mensen die Niet Weten Wat ze doen. Interessante pitch…

Het zet me aan het denken of zelfs… het geeft moed. Ik hoop dat ik bij de 1% behoor bij VDAB. Niet dat ik mezelf zo mateloos innovatief vind, integendeel. Ik lees veel over de digitale revolutie. Ik onderzoek, ga naar conferenties, volg sprekers en mensen met een mening over leren en opleiding, probeer dingen uit, vertel collega’s en leden uit de sterke hiërarchie in onze organisatie over nieuwe inzichten en mogelijkheden.  Ik vind niet dat ik nieuwe dingen uitvind. Maar ik heb het gevoel dat ik hoor bij de 99% van de mensen bij VDAB die Weten Wat Ze Doen (WWZD), tot ik weer teruggefloten word door mensen die Nog Veel Beter Weten Wat Ze Doen.

Hinssen zegt dat een start-up bestaat uit 99% mensen die NWWZD (Niet Weten Wat Ze Doen, dus) En dat daar precies de innovatieve drive zit. En dat die medewerkers gekoesterd moeten worden. Anderzijds wordt bijvoorbeeld de overheid bemand door 99% WWZD-medewerkers, tegenover 1%  innovatieve zielen –  NWWZD’ers die zien dat er dingen moeten veranderen, en die willen helpen in dat veranderingsproces. Ze beseffen dat we onze bestaansreden verliezen als we niet mee evolueren.

Nogmaals, ik wil bescheiden blijven maar ik wil graag bij die 1% horen. Ik wil blijven vertellen over wat ik zie veranderen door de digitalisering en over de disruptie die dit veroorzaakt op alles wat we gewoon zijn in onze samenleving.

Met deze blog over Learning & Development, over microleren, over social technologies, over de 21ste eeuwse skills. wil ik een van de 1% innovatieve denkers en doeners zijn die VDAB telt. Het zijn er meer… zeker weten. Maar ze zitten verstopt in de organisatie en vechten ieder hun eigen Don Quichotestrijd. Er is geen team, er is geen sturing, het blijft bij individuele initiatieven…

Ik hoop dat ik de 1%’ers vind met deze blog en dat we tot denkpistes komen, gezonde discussies, die VDAB dan uiteindelijk oppikt en integreert in de dagelijkse werking. Ik zoek naar de 1%’ers in andere bedrijven, via LinkedIn… Omdat het moét, omdat we samen dingen kunnen verwezenlijken.

Wil je meer informatie? Klik hier.

Laat dit het begin zijn van een boeiend netwerk over de gevolgen van de digitalisering op het Nieuwe Leren.

Grtz

Annemie