Jane Bozarth: Show Your Work

Jane heeft 25 jaar in Learning & Development op de teller.  Zij is Directeur Research, E-learning Guild en was jaren e-learning coördinator. Zij schreef o.a. Show Your Work en Social Media voor Trainers.

In het interview  werd meteen duidelijk: écht niet normaal welke onderzoeken en kennis deze L&D-specialiste en PhD uit de Verenigde Staten op haar actief heeft staan. In het gesprek werd ik getrakteerd op een niet te stuiten vertelkracht. Zeker weten: Stimulearning haalt met Jane Bozarth voor de Summerclasses 2019 een topper binnen. Een must volgens mij als je als L&D’er mee wil zijn!

26/08/2019 brengt Jane een workshop over Show Your Work en inspireert ze beslist de hele dag met haar inzichten over e-leren, Artificial Intelligence,  Augmented Reality e.a. Ze is ‘ahead of the curve’ zoals kenners dat van haar gewoon zijn!

Sharing is caring

Kennis delen is makkelijk vandaag, zeker gezien het aanbod social media en online tools. Zij helpen ons niet alleen met delen wat we doen, maar ook hoe we dingen voor elkaar krijgen. Jane beklemtoont echter dat het aanbod van knowhow niet om de tools gaat, maar om het creëren van zinvolle leermomenten voor anderen. Leren moet fun zijn, zegt ze, anders blijft nieuwe kennis niet hangen. Je zal maar die nieuwe collega zijn die als groentje alles the hard way moet leren omdat niemand in zijn buurt weet hoe de voorganger  de zaken aanpakte.

Knowhow delen doen we best zo efficiënt mogelijk. We vertrekken daarom bij voorkeur vanuit de vraag: ‘Wat kan mijn leerervaring voor de ander betekenen?’ Organisaties zijn al sterk in het capteren van expliciete kennis in kennissystemen. Maar die systemen worden vaak erg document heavy. Niemand neemt de tijd om de boel op te ruimen en vele medewerkers verdwalen.

Jane benoemt vooral die ongrijpbare stilzwijgende kennis, die veel werknemers met zich meedragen en die enkel aan de oppervlakte komt als er zich een probleem voordoet of als een werknemer de werkplek verlaat. Hoe moet je dit contract invullen, hoe maak je een aankooporder, hoe delegeer je? Voor een collega vertrekt, wordt hem doorgaans gevraagd ieder detail van de dingen die hij doet te noteren… om dan de dag na het vertrek te constateren dat we nog steeds niet kunnen inpikken op de job. Je kan dat een beetje vergelijken met de hobbykok die een recept nauwgezet volgt en toch ziet dat zijn gerecht niet helemaal gelukt is, omdat er niet stond dat je de cake voorzichtig uit de oven moet halen.

Een werknemer kan een waardevolle bijdrage doen in het leerproces van zijn (nieuwe) collega door  af en toe openlijk te tonen hoe hij de dingen precies aanpakt.

Jane haalde het voorbeeld aan van een leerkracht middelbaar onderwijs die nationale prijzen won voor haar aanpak in de klas. Naar aanleiding van die awards kreeg ze een cameraploeg over de vloer en natuurlijk: nét in die les draaide alles in de soep. Haar anders eerder gemotiveerde, makkelijke tieners begrepen de opdracht niet – eerder die week wel! -, rolden met hun ogen en zuchtten de hele les lang. Ze spartelde zich erdoorheen maar besefte dat ze de les moest herhalen in het volgende uur. 5 minuten had ze om zich te bedenken!

De meesten onder ons zouden de camera’s stoppen, niet waar? Maar zij besliste om de camera’s te laten draaien, want ze besefte dat precies in haar ‘falen’ een leerpunt zat voor collega’s. ‘Waar ben ik in de fout gegaan?’, ‘Wat kunnen mijn collega’s hieruit leren?’ was een essentiële vraag voor haar en dus veranderde ze haar aanpak voor het oog van de  camera’s.

Het YouTube-filmpje werd een hit. Als award-winnend rolmodel toegeven dat je ook af en toe in de fout gaat, inspireerde vele lesgevers over de hele wereld. Jane merkt op dat niet iedereen dit soort stress-situaties aankan, en heeft daar alle begrip voor.

Show your work: Wat is het?

Denk aan een afbeelding, filmpje, een blogbericht, of Yammer-chat, of eender welk ander hulpmiddel waarin je beschrijft of toont welke online tools je hielpen toen je bijvoorbeeld Photoshop onder de knie probeerde te krijgen.. Een tool waarin je  toont hoe je een toestel herstelde of een oplossing voor een workflowprobleem uittekende. Liefst zoals de leerkracht hierboven, die uitlegt waarom ze faalde en hoe ze dit oploste.

Show Your Work: Is dat geen opschepperij?

Als we ons werk tonen, dan helpt dat niet alleen om zelf te begrijpen wat we doen, maar ook hoe we dingen voor elkaar krijgen. Je schept echt niet op als je vertelt hoe je jezelf hebt leren coderen of als je tips voor anderen op een rijtje zet. Zeg gewoon: ‘Ik weet dat veel mensen hiermee worstelen, maar ik heb dit trucje afgelopen dinsdag geprobeerd en dat werkte!’

Jane: ‘Als er één ding is dat ik mensen zou willen zien doen, dan is dat gewoon beginnen delen. Maak een gedeelde map, post dingen online. Zet er een berichtje bij: ‘hier is mijn PowerPoint, mijn handleiding. Maak er gebruik van. Laat me weten wat je ervan vindt.’

Hoe toon je je werk?

Een probleem oplossen, met je team een project uitvoeren, een nieuwe tool uitproberen,… Vertellen over je werk is niet zozeer een oplijsting van activiteiten, maar illustreert wel hoe je iets op een bepaald moment hebt afgehandeld. Jane: “Op onze trainingafdeling zien we elkaar vaak en we hebben een goed contact met elkaar,  maar je weet hoe dat gaat; iedereen heeft het druk. De ene bereidt een les voor, de andere is aan het lesgeven. Je hebt niet de tijd om met elkaar te kletsen. Maar toen ik op het eind van een werkdag op Yammer de vraag stelde wat iedereen aan het doen was, bleek dat 5 van de 8 medewerkers bezig waren met een vraag van één klant. Die stond bekend als een lastige tante. Ze had doodleuk iedereen opgebeld en aan het werk gezet. We hebben dat dan snel gekanaliseerd, gewoon door die ene, simpele vraag.”

Je werk tonen betekent niet dat je dit er nog even bovenop moet doen en ook daar zit soms een misverstand. “Het punt is dat je mensen niet nog meer werk oplegt naast al het werk dat ze al doen. Je kan als organisatie niet zomaar zeggen: ‘Oké, we gaan vanaf nu ons werk delen. Iedereen brengt tegen de volgende meeting iets mee en vertelt daarover. Zo werkt het niet.” Het hoeft niet altijd een verslag van 3 pagina’s te zijn of een  PowerPoint-presentatie waaraan je een week hebt gewerkt. In het beste geval toon je op een snelle manier in welke situatie je zat en hoe je het opgelost heb. Het mag geen pijnlijk proces zijn en zeker niet veel tijd kosten. Je werk tonen en delen, dat wordt liefst een organisch deel van je werkdag.

Informatie vs knowhow

We begrijpen niet altijd precies wanneer we wat moeten delen, welk formaat daarvoor het meest geschikt is, hoe we dat in onze dagelijkse professionele bezigheden moeten inbouwen, hoe we bepaalde informatie  en knowhow moeten tonen. Soms zien we zelfs niet dat we iets geleerd hebben dat de moeite van het delen waard is.

In veel vergaderingen bijvoorbeeld doen we rondjes: wat heb je in de afgelopen week gedaan? Niemand onthoudt wat daar gezegd wordt, zeker als je die informatie niet direct nodig hebt. Verslagen of voorbereide agendapunten worden uitgebreid voorgelezen, hoewel ze vooraf al via mail verzonden werden. Maar dat is pure disseminatie van informatie. “Trouwens,” lacht Jane, “na de meeting krijg je een samenvatting van dezelfde informatie in je mailbox.”

Wil je echt knowhow delen, stel dan de vraag waar medewerkers de afgelopen tijd tegenaan liepen en hoe ze dat opgelost hebben.

Showing Your Work gaat trouwens niet alleen om wat je deelt en hoe je dat doet, maar ook hoe je ervoor zorgt dat het gemakkelijk teruggevonden wordt.  Dat blijkt vandaag een echte uitdaging op de werkvloer.

Cargo cult

Jane: “Tijdens Wereldoorlog II landden veel vliegtuigen in de zuidelijke Pacific en ze brachten veel bruikbare dingen mee zoals o.a. medisch materiaal. Dat had de inheemse bevolking opgemerkt en dat wilden ze ook kunnen. Dus bootsten ze  landingsbanen na, met vuurtjes erlangs. Ze bouwden een houten toren, van waaruit een controller werkte, compleet met koptelefoon op het hoofd, d.w.z. 2 halve kokosnoten. Zo wachtten ze op de vliegtuigen die zouden landen. In feite deden alles best goed. Ze kopieerden de activiteiten die ze gezien hadden. Maar ze begrepen niet hoe de voorraden daar effectief beland waren. Het zag er precies uit zoals in de oorlog. Alleen, het werkte niet. Er landden geen vliegtuigen. En ook geen nuttige spullen.”

Dat cargo cult effect ziet Jane ook  o.a. bij e-learnings: “Op een template wordt een next-knop gezet, nog een filmpje erbij en de cursus is klaar. Of een werknemer wordt gevraagd een presentatie te geven over bepaalde expertise. Hij bereidt een PowerPoint voor, stapt het lokaal in, zet de beamer aan en leest zijn slides voor. Zo heeft hij dat namelijk altijd zien doen. Maar hij begrijpt niet dat hier geen leermoment ontstaat.” Jane beseft dat L&D zijn rol kan uitbreiden door hun expertise in leren te koppelen aan de technische bagage van de werknemer. Trouwens, het werkt ook andersom: werknemers die hun werk tonen, kunnen L&D-professionals ondersteuning bieden op het vlak van expliciete knowhow.  

Wat is de rol van de organisatie in Show Your Work?

Show Your Work is een attitude en die beperkt zich niet tot het individu. Of een medewerker zijn knowhow deelt, is afhankelijk van de cultuur in zijn werkomgeving. In een bedrijf waar niet van nature veel met elkaar gedeeld wordt, of waar ieder achter gesloten deuren werkt, is transparant communiceren niet vanzelfsprekend.  Als medewerkers niet de gewoonte hebben om te communiceren over de dingen die ze doen of zelfs niet echt met elkaar aan de praat gaan, kan je niet van hen verwachten dat ze dat plots wel via online tools of ESN’s gaan doen.
Voelen mensen zich gesteund als zij hun werk tonen aan hun collega’s? Is er voldoende vertrouwen en veiligheid? Kan men vrijelijk en zonder angst voor represailles over mislukkingen of valse starts praten? En dat dit soort beslissingen niet in alle bedrijfsculturen ondersteund wordt. De juf die ik eerder in dit artikel aanhaalde, vertrouwde haar directie: ze wist dat ze niet ontslagen ging worden omdat ze online een les toonde die ze fout aangepakt had.

Jane Bozarth modereert op 26 augustus de workshop ‘Show Your Work’ in een Stimulearning summerclass. Wellicht heb ik in dit artikel maar een fractie aangehaald uit wat ons op die dag te wachten staat. Het is in ieder geval maar een fractie van ons boeiende gesprek. Boek dus voor deze summerclass.

Grtz

Annemie

Agile Learning: What is that?

hi

vertaling naar het Nederlands

One long and cosy evening I went through Learning Agility, a 30-minute course on LinkedIn Learning. I was sitting in my favourite armchair, a cherished legacy of my greatgrandmother’s. I had inherited it as a worn-out seat, having intensively been used by 3 ancestral generations.

Anyway, I went through this interesting course by Gary Bolles, in which he elaborates upon how to get people on an agile learning path.  May I highly recommend every L&D-professional to sit back in his favourite chair and enjoy this microlearning course about agile learning?

During my learning process my thoughts kept wandering to my Best Friend Forever Elly, who’s always  a bit embarrassed about her education level.  Unfortunately, Elly can’t look back on a smooth childhood, nor youth… Like for so many people, life got in her way.
But when I look at her career, I can only see an impressive learning journey. Together with her husband she set up a small tyre centre, which has grown into  into a 10-person profitable and innovative company in the province of Limburg, Belgium. She has built up an impressive palmares of qualifications in French, accountancy, social legislation,  administration and typewriting, Photoshop and other computer programmes.  You name it; she has the certificate.

The question is: How did Elly get this done, next to a busy job as a co-business manager and an unwavering commitment to her family and friends?
How do people realise their learning aspirations although there’s always so much work to do?

Gary Bolles draws an interesting learning path in this 30′ minute course. He shares his insights on why and how we learn things and tells us about the phases of learning. Particularly interesting I found the middle part of his presentation, in which he suggests us to develop a learning wish list and learning plan and how to develop a learning portfolio. Elly may not have established a formal learning wish list, but it can certainly help learners to focus on their goals. And my friend definitely knows about planning, regarding her busy professional and private engagements.

In my opinion, it always comes down to intrinsic motivation.  You cannot be obliged to learn, that’s a fact. Whether for private or professional reasons, if you really, really, really want to get better in your job, or in a hobby, or in life, you just start working at that, often quite unconsciously and in a most agile and self-managing way. Of course you will need a planning. Probably it’s one of the main reasons why so many intentions aren’t fulfilled in the long run.

So, according to Gary a learning professional might indeed provide tools to help learners to

  • find and formulate their intrinsic  motives
  • build a learning wish list and a convenient and individual learning plan

and in this way develop their own portfolio in a self-steering, self-managing way. But in my opinion the secret to success lies in the people around this learning person, the friends and family, the colleagues and peers who they can trust, who they can discuss problems with, who they can ask for information and feedback. A close group op people who gives support when necessary. And there’s a definite need to work at that.

My favourite armchair

As for the armchair: I just love to give old stuff a new life, especially old family stuff with a story. So I refurbished this piece of furniture myself. Easy,  because I really, really, really wanted to learn how to do it.

Intrinsic motivation can get you so far… with the help of Pinterest and YouTube…

 

 

Grtz

Annemie

 

Dienst online productontwikkeling: Een standaardweek

Hei

Laatst vroeg Chantal – een collega van me uit cc Tongeren – wat ik op dit moment eigenlijk doé, want dat ze daar geen idéé van had. Dat inspireerde me voor dit blogbericht. Tijd om de collega’s-instructeurs waarmee ik 25 jaar met veel plezier samenwerkte, even bij te praten. Chantal raakte namelijk meteen een gevoelige plek. Want laat dàt nu mijn persoonlijke missie zijn achter mijn dagelijkse activiteiten: VDAB slimmer maken, door een netwerk te creëren waarbij we ons werk zichtbaar maken en open met elkaar te communiceren. Werken aan een superbrein binnen VDAB!
Dank je wel, Chantal, voor de inspiratie. 

Studie Articulate Storyline

= een authoring tool, die Ilias en Xerte vervangt. De cursussen die jullie in Totara vinden (het vroegere Moodle), worden nu geschreven in deze tool. Ilias en Xerte had ik snel onder de knie, Articulate heeft wat meer tijd nodig. In het Online Leerplatform vind je bijvoorbeeld heel recent de BIS-module. Daar zat ik ook achter, samen met een aantal teamleden.

Voorbereiding workshop Content Design

= een wezenlijk onderdeel in het ADDIE-model, een model dat in de wereld van instructional design al jaren meegaat en nog steeds zijn waarde bewijst. Ons team is zich volledig in dit model aan het inwerken. Dat is nodig, want we krijgen ontzettend veel vragen binnen voor e-leermateriaal en dat moet in een degelijk proces gegoten worden. Een aantal instructional designers van Deloitte zijn ingezet om dat proces in ons team te helpen embedden. En op de workshop zelf mogen we @JenDeneckere ontmoeten, Learning Architect bij KBC. Hij vertelt over hun proces. Wordt mega-interessant.

Storyboarding voor de cursus Gevaren in de voeding (i.s.m. instructeurs Horeca)

= 1 element in het ADDIE-proces is het storyboard. Essentieel vooraleer we starten met ontwikkelen in Storyline. Een voorbeeldslide:

Believe me: keiveel werk eer zo’n slide af is.

Voorbereiding cursus Bedrijfscommunicatie voor Transport

Vermoedelijk zijn we klaar met de analysefase (eerste stap ADDIE). Nu is het wachten op de inhoud, die door experten afgeleverd wordt. Dan kunnen we aan de slag. Een storyboard maken, een case uitwerken met interactiviteit en animatie. Begin oktober moeten we deze Proof Of Concept (: voorbeeld van een mogelijk eindresultaat). Wordt toch spannend om te halen, denk ik. Er is naar het schijnt al veel inhoud, maar er moet nog uitgesorteerd worden en bepaald wat erin moet en wat niet: tekst, afbeeldingen, filmpjes, links, audio,…

Maar hier stopt het niet…

Zukunft Personal, Keulen, 12 september 2018

In mijn vrije tijd lees ik veel over alles wat met learning technologies,  social technologies, instructional design en digitalisering te maken heeft. En ik werk aan mijn passie: Working Out Loud in Vlaanderen en wie weet, misschien in VDAB op de kaart zetten. Wat #WOL is, vind je op de site zelf en op de facebookpagina’s Working Out Loud (internationaal) en Working Out Loud Vlaanderen. Op de foto zie je het gesprek met bedenker John Stepper, Sabine Kluge en Jane Schek. Effect Werchterfestival, wat mij betreft!

Ik blog sinds begin dit jaar: over #WOL, instructional design, leertechnologieën,… Of hoe je teksten schrijft die web-proof zijn, zoals deze blogpost van vorige week.  Vind ik veeeeeeel leuker dan de kruissteek- en andere hobbytoestanden lang geleden…

Af en toe schrijf ik een dagboekpagina, zoals deze. Collega’s-instructeurs, eigenlijk besef ik nu dat ik zelf niet goed meer weet hoe de competentiecentra werken, 4 jaar is tegenwoordig een lange tijd. Moeten we zeker ook nog eens over bijpraten…

Grtz

Annemie

21ste eeuwse vaardigheden

De 21ste eeuwse vaardigheden vs de instructeur,lesgever, (online) coach en productontwikkelaar

Ze gooien ermee rond ons hoofd. De 21ste eeuwse skills. “We moeten daar eens iets mee doen”, hoorde ik laatst een teamleider zeggen. En dan denk ik aan een workshop die ik volgde bij Clive Shepherd, een van de meest vooraanstaande experts binnen L&D (Learning & Development) van het Verenigd Koninkrijk. Bovendien is hij een begenadigd schrijver. Op dit ogenblik zetelt hij als Director van Onlignment Ltd. dat expertise beschikbaar stelt in alle aspecten van online communicatie. Googel eens op zijn naam.

Mijn advies? Volgen op Twitter en LinkedIn, die man.

4 CHANGES

Hij wijst op 4 ingrijpende veranderingen binnen het leermilieu.

  1. We groeien van bepaalde vastgelegde leerevents naar een begeleiding van leerprocessen, want recente studies bewijzen dat we succes boeken als we leerstof aanbieden, gespreid over de tijd, beetje bij beetje, op verschillende manieren. Intensieve kennisverwerving biedt misschien resultaat op korte termijn, maar blijkt vaak nutteloos op lange termijn.
    Onze organisatie speelt daarop in met de implementatie van de methodemix,  een ingrijpende transformatie van de manier waarop we opleidingen organiseren voor onze klanten.
  2. We geven steeds minder klassikale lessen (dat is in feite de bedoeling, maar blijkt voorlopig niet helemaal te lukken) en groeien naar vormen van afstandsleren, namelijk online leren, webinars, hangout- of Skypegesprekken, chatsessies,..
  3. Van afhankelijkheid naar empowermentNatuurlijk houdt de cursist van de traditionele vormen van klassikaal leren. Hij moet lekker niets zelf doen, alleen maar studeren en taken maken. Alles wordt voorbereid en voorgekauwd door de lesgever Maar we moeten ons als lesgever wel degelijk de vraag stellen hoe we het leereffect van de gedane inspanningen kunnen vergroten. En daarbij, de cursist kan best goed zijn plan trekken, steeds meer. Hij gaat steeds vaker zelf op zoek naar manieren om snel iets te leren. Instant liefst! We spelen daarop in door de cursist meer inspraak te geven in zijn programma. Dat is nodig: de cursist leert niet meer op bevel (heeft hij dat ooit gedaan?), maar wil zelf bepalen of hij een leerbehoefte heeft, en waar en wanneer hij die leerbehoefte invult. Natuurlijk met onze professionele begeleiding.
  4. Leren in realtime heeft zo zijn voordelen: het geeft energie, is instant en sociaal. Mensen hebben daar behoefte aan, natuurlijk. Maar het is ook moeilijk om te organiseren en te meten. Denk maar aan al die sessies die we vergeefs organiseren en waar dan uiteindelijk één cursist (en een paardenkop?) opdaagt. We hebben nu zoveel tools om het leerproces in eigen tijd te ondersteunen. Tijd om voor het beste leereffect te gaan: een blend van methodes, live leerervaringen gecombineerd met ons werkplekleren, F2F gecombineerd met online leren.

3 interacties en de skills die daarbij passen

Ik hou van de eenvoud van dit model. Je moet er niet te erg bij nadenken en het biedt structuur in mijn arme brein, dat moegetergd is door de constante veranderingen en evoluties, niet alleen binnen onze organisatie, maar wereldwijd.

De learning professional in het algemeen, de lesgever, instructeur, (online) coach en productontwikkelaar beseft dat er buiten zijn praktische, sociale en denkvaardigheden meer komt kijken. Daar geeft het model een interessante kijk op. Shepherd stelt dat drie peilers van interactie ons professioneel handelen beïnvloeden.

We moeten kunnen communiceren met

  • onze stakeholders: dat vraagt de vaardigheden van een analist, een managerarchitect en evaluator. Hoe stellen we onze stakeholders tevreden op zo’n manier dat we onze doelen bereiken als organisatie, namelijk ondersteuning bieden in de zoektocht van onze klant naar werk?
  • onze klant, namelijk de cursist in de competentiecentra, onze collega-medewerkers en de Vlaamse burger in het algemeen: We doen dat met de vaardigheden die eigen zijn aan een coach en een instructeur, een facilitator en een expert.
  • de media: daar moeten we journalist voor zijn, content curatordesigner en producer.

Het gaat niet alleen om de skills

Hij breidt zijn model uit met 3 voorwaarden.

  • inzet van nieuwe tools en technologieën
  • evidence-based principes van leren en lesgeven: zijn we hier geen pioniers in het Vlaamse opleidingslandschap? Dan is het misschien raadzaam om die langzaamaan te verzamelen. Zijn ze er al wel? Laat het me weten, ik heb er geen zicht op.
  • Recente best practices: praktijkvoorbeelden binnen VDAB die werken en waardoor we gesterkt worden om door te gaan. Ook daar heb ik voorlopig geen zicht. Geef me gerust tips en links naar de juiste informatie. Ik kijk ernaar uit.

Conclusie

Dat model van Shepherd zet de learning professional binnen onze organisatie niet in de gevarenzone waar we ons denken te situeren; integendeel,De meeste skills die hij vernoemt, zijn ‘human‘ skills. Ook al probeert de AI de mens te evenaren, Ik ben daar gerust in: het zal niet lukken…

Vele vaardigheden beheersen we door opleiding en jarenlange ervaring. Sommige moeten we bijschaven of actief aanleren. Dat is een uitdaging – I  know – binnen onze drukke dagdagelijkse bezigheden. Maar de verantwoordelijkheid om daarvoor het nodige leercomfort te krijgen, ligt bij onze teamleiders. Of niet?

Moet je dan in deze tijd een volleerde techneutennerd zijn? Volgens Shepherd niet.  Alleen: je kan jezelf als learning professional alleen maar serieus nemen als je up to date blijft. Trouwens, ga jij naar een tandarts die niet op de hoogte is van de laatste medicijnen en behandelingen?

“You cannot be a professional and not be up to date! It’s completely inacceptable.”

Voor ik deze blog afsluit: maak je geen zorgen! Ik ben niet zo moegetergd als ik eerder in dit stukje vermeld. Alleen maar af en toe. Meestal geniet ik nog van de vele uitdagingen die VDAB ons zeker nog offreert voordat we het jaar 2020 binnenstappen, de contacten met gedreven collega’s, de nieuwe tools die we binnen de dienst online leren onderzoeken en uittesten…

Groetjes van Annemie

Schrijven voor het web

 

 Writing for the Web van Chris Nodder met relevante tips voor de functie van e-learningontwikkelaar en voor inhoudsexperten

Ik ben fan van LinkedIn Learning. Korte cursussen, filmpjes van gemiddeld 2 minuten, en  in zeldzame gevallen 4 of 5, met hier en daar opdrachten. Ik hou van de structuur die altijd zichtbaar is, links in het scherm. En van de duidelijke voortgang want ik kijk graag en regelmatig- zoals vele lezers en leerders – hoever ik al zit en hoeveel ik nog moet doen.
Bovendien staat de doorlooptijd er ook duidelijk bij en da’s fijn om te plannen. Let op, ik tel toch gemakkelijk X3, zeker als ik er grondig doorheen wil gaan. Ik schrijf graag op en vat graag samen voor collega’s. Is wel handig voor hen.

Key take-aways
  1. Stephen King schrijft zijn boeken gemiddeld voor 13- en 14-jarigen

    Mensen lezen niet, maar scannen

  2. Pas je schrijfniveau aan je doel en leespubliek aan
  3. Mensen lezen niet graag high level
  4. Hoe beter de structuur, hoe groter het leereffect
  5. Beantwoord ongestelde vragen
  6. Mensen haken  af bij technische termen en vakjargon
  7. Mensen houden van betrouwbare bronnen
  8. Mensen verliezen snel interesse
  9. Formele teksten komen moeilijker over dan informele teksten.
  10. Stockafbeeldingen = ruimteverlies
  11. Mensen vinden oude content niet leuk

Daarom ook deze blogpost.

Learning to Write for the Web van Chris Nodder kan dienen als introductie voor dit thema. Beetje herhalend voor mij, maar het zet de dingen op een rijtje.  Ben je betrokken bij het schrijven van een e-cursus, dan is deze cursus een handig hulpmiddel. Want als wij content aangeleverd krijgen van inhoudsexperten (of Subject Matter Experts), dan is daar gewoonlijk nog wat redigeerwerk aan. Dat is normaal: ieder zijn expertise.
Het lijkt me dus terecht om deze cursus ook aan te raden aan inhouds- of vakexperten, vooraleer ze aan de slag gaan met het schrijven van een scenario voor een e-leermateriaal.

  1. Mensen lezen niet (meer), ze scannen!

Een e-cursus neem je  op een andere manier door dan een boek of cursus. Je scant meer, verblijft maar een paar seconden op een pagina en je scrollt naar die dingen die voor jou en je functioneren van belang zijn.

Tips:

  • Halveer de tekst van het scenario
  • 1 concept per tekstblokje, zelfs 1 concept per slide
  • woorden met minder lettergrepen
  • kortere zinnen en paragrafen
  • werk met bullets

Vermeld het keyconcept trouwens altijd bovenaan je pagina, zodat de lezer meteen de relevantie kan inschatten. Remember, hij scant. Hij zoekt naar die inhoud die relevant is voor hem

2. Pas je schrijfniveau aan het doel en je lezerspubliek aan!

Het 8ste in Groot-Brittannië kan je vergelijken met het 2de middelbaar in België. Uit de afbeelding hierboven kan je afleiden dat de homepagina of de samenvatting heel eenvoudig geschreven moet zijn. Bij meer gedetailleerde informatie – bv. een technische handleiding – kan je je schrijfniveau opkrikken.

In de cursus gaat Chris Nodder iets dieper in in het leesgedrag van de minder geoefende lezer, de lezer waarmee we in ons cursusmateriaal vaak rekening moeten houden. Ik denk aan cursussen voor horeca en transport, die vaak gevolgd worden door anderstaligen. Maar Nodder concludeert dat ook hoger opgeleiden liever een makkelijkere tekst lezen…

Een minder geoefende lezer

  • leest een beetje en raadt de rest
  • leest woord voor woord
  • slaat hele stukken over
  • mist de diepere betekenis van woorden en zinnen
  • scrollt niet graag
  • spelt woorden verkeerd bij het zoeken
Schrijf je voor een publiek dat minder geoefend is of de taal (nog) niet goed beheerst?
  • belangrijke info bovenaan
  • samenvatting van de kern
  • 1 concept per tekstblokje
  • sprekende titels
  • lineair paginadesign
  • graphics die het verhaal ondersteunen
  • een zoekmachine die rekening houdt met spelfouten

3. Mensen lezen niet graag high level

Formele teksten zijn moeilijker om te lezen, ook voor de geoefenden onder ons!

  • Schrijf zoals je spreekt
  • Schrijf in de actieve vorm, niet in de passieve

Interessant is de volgende tabel in de cursus.

4. Hoe meer structuur, hoe groter het leereffect.

  • creëer informatieve wegwijzers in de tekst
  • vertel de lezer wat hij zal krijgen
  • schrijf geen teaserteksten
  • schrijf koppen zodat ze op zich duidelijk zijn!
  • links moeten opvallen in de tekst
  • links moeten expliciet zijn over de inhoud waarnaar ze verwijzen
  • zet je link altijd op een beschrijvend woord: ‘Klik hier’ betekent niets.

5. Geef antwoord op ongestelde vragen

Een lezer of leerder wil weten waar hij zijn tijd of geld instopt. Wees dus duidelijk: Wat brengt de inspanning hem op?

  • Denk dus altijd goed na over je bezoekers
  • Anticipeer over de vragen de ze zouden kunenn stellen en beantwoord ze!

6. Lezers verliezen heel snel interesse.

Dus:

  • Begin met de essentie
  • Zeg welke vraag je beantwoordt
  • Maak kleine blokjes inhoud met 1, max. 2 ideeën in ieder blokje
  • Schrijf unieke titels, koppen en ondertitels
  • Halveer de content!

Inverted Pyramid

  • Reorganiseer je tekst
    • Belangrijkste informatie eerst
    • Geleidelijk aan meer details
  • Focus op de volgorde van de inhoud i.p.v. op het herschrijven van de zinnen

 

Track regelmatig de leesactiviteit op een pagina. Dat levert verhelderende informatie op voor de leeskwaliteit van je webpagina.

6. Mensen haken af bij marketingtaal en vakjargon

  • Vermijd overdrijvingen of te veel adjectieven, overstatements, versieringen, overkill, rhetoriek,…
  • Keep it simple and short!
  • Hou je bij de feiten, hoed je voor interpretaties!
Tips bij technische termen
  • gebruik gewone taal naast technische termen
  • adjectieven alleen als ze een meerwaarde betekenen
  • halveer ook hier de tekst
  • zo beknopt en leesbaar mogelijk!
  • gebruik Real Life termen als je vergelijkingen maakt
  • gedetailleerde info hoort thuis in een onderdeel: meer info
  • specificeer je doelpubliek
  • gebruik afbeeldingen, illustraties, producten in werking of resultaten
  • werk met case studies: zet in de juiste context.

Voorzie altijd contactgegevens: als mensen nog vragen hebben, weten ze meteen waar ze terechtkunnen.

Achter een link zet je gedetailleerde informatie
  • tekstlinks
  • downloads
  • brochures
  • datasheets
  • reviews
  • gerelateerde artikels
  • afdrukbare versies

Vermeld bij een link wel steeds of het om een link of een download gaat.

bv. product manual (pdf)

7. Mensen houden van betrouwbare bronnen

Speel daarop in. Gebruik enkel bronnen die jezelf waardevol vindt en onderzoek een bron vooraleer je ze plaatst.
Jij biedt de bronnen aan. Jij zorgt er dus voor dat je site credibility verhoogt. Maar daardoor heb jij ook meteen de controle over de bronnen die je aan je publiek aanbiedt.

  • Vat de informatie samen die de bezoekers zullen vinden. Geef er meerwaarde aan. (Content curation)
  • De  link moet beschrijven  wat de lezer zal lezen als hij erop klikt.
  • Zorg voor een meer info– sectie. Die mag trouwens in een hoger leesniveau geschreven zijn…

8. Stockafbeeldingen = ruimteverlies

Gebruik geen afbeeldingen om een pagina mooier te maken. Een goede afbeelding

  • ondersteunt de inhoud
  • verduidelijkt de content
  • helpt bezoekers zich te oriënteren
  • wordt altijd vergezeld door een caption of een beschrijving

 9. Lezers vinden oude content niet leuk

Informatie vervalt snel: Hou er dus rekening mee dat je info binnen 6 tot 12 maanden vervalt. (nvdr: Dat is trouwens een belangrijk criterium om te bepalen of je e-cursusformat de juiste keuze is bij het aanbieden van informatie).

Gaat het om seizoensgevoelige informatie? In dat geval ligt de vervaldatum op 6 maanden!

Er bestaan trouwens content management system voor regelmatige reminders.content management system voor reminders.

  • Review regelmatig.  Er bestaan trouwens content management systemen  voor dergelijke reminders.
  • Breng veranderingen aan en republish
  • Verwijder of archiveer
  • Check je links. Werken ze nog?

De collega’s op onze dienst zijn geen beginners meer. Maar we moeten alert blijven. Hoe korter de tekst, hoe beter . Hoe duidelijker de structuur, hoe groter het leereffect.
Misschien heb je voldoende aan deze blogpost. Maar ben je echt beginnend online schrijver? Dan raad ik je aan om de cursus volledig door te nemen. En pak er de oefeningen zeker bij!

grtz

Annemie

 

 

 

 

About Sketchnotes, Rocketbook Wave and thoughtful sharing

Hi guys

In my holidays – in which I decided to go completely offline – I have been reading some stuff which could be useful in my work as an online course designer. Among other things, like   Never Eat Alone by Keith Ferrazzi  and also a bit of romantic bullshit (also  worthy of some stars- in German, as a consequence of my insatiable and eternal  learning desire… I have been reading this highly interesting work by Mike Rohde: ‘The Sketchnote Handbook, The Illustrated Guide to Visual Notetaking’. Just a matter of spending my limited analogue time in a useful and pleasant way. So I bought a good marker pen and started to think and draw. I don’t think I’m very talented, but Mike and co. firmly state that everybody can learn to draw. Okay then… here’s my very first sketchnote. Tadaaaaa! (bit childish, I guess, but anyhow, it’s thinking and drawing work in progress…)

Got my message in this rather infantile sample of a first sketchnote? I hope so, otherwise I’d love your feedback. But let’s repeat  my point in a slightly more formal way:

Sharing information is a tricky thing. If you share a post every day, because you want to be noticed, forget about it without delay, unless you want to keep annoying people. Because, as a matter of fact we’re being overloaded by information all the time, so spare your connections and skip the addressing-the-whole-world-information attitude. Think of your friend’s poor, frenzy head, take a look at my sketchnote and read a few supremely simple tips…

  • Only share links, books, posts, articles after giving them some profound thinking. Is your information chunk directly useful for some specific connection of yours? Go ahead and please your connections!
    Are you sending it because YOU think it is interesting, but you cannot formulate the point of interest for the receiver? Okay, do him a favour and drop it. Now! Sharing is about giving, not about imposing yourself upon someone…
  • You think the link you’re sending is definitely of interest for your connection(s)? Wrap it up as a gift. Tell him in short why you think this information might be useful for his work. In this way the receiver can decide for himself if it’s okay to invest some of his precious time!

By the way,I worked out this first creation in my Rocketbook Wave. Nice digital thingummy to share drawings, analogue infographics or meeting notes digitally.  And you never ever have to buy a notebook again!!!! For more information: watch this movie.

 

So, do you think my sketchnote is a fairly good start? Let me know. Do you think my initial drawing skills are rather terrible? Save the world from these creations and inform me…

Grtz

Annemie

We hebben geen technologie nodig om te converseren met elkaar. Of wel?

hoi

Het heeft me een paar jaar tijd gekost om de stap te zetten een blog te creëren. Gewoon, omdat ik altijd gedacht heb dat ik niet veel te vertellen heb. Omdat ik vaak erg opkijk naar de mening en de knowhow van andere mensen. En dan leg ik mezelf toch maar weer het zwijgen op. Terecht maar vaak ook niet. Want het gaat vaak over hoé je je boodschap brengt. En veel mensen maken van hun kennis hun wapen. En sabelen iedereen vervolgens in hun omgeving neer met hun mening en kennis. Die je dan met een beetje gezond verstand gewoon weer doorprikt. Als je durft…

Het zijn een aantal collega’s en mensen in mijn privéleven die me erop wezen dat iederéén een waardevolle mening kan hebben. En ik ook… Bovendien kan je veel bijleren door gewoon toe te geven dat je iets niet weet. Dat je op zoek bent naar knowhow. Dat geldt toch voor iedereen die een stuk van zijn hart in zijn werk legt? Die streeft naar goede resultaten? Die fier wil zijn op zijn werk?

Social media zijn waardevol; dat heb ik ervaren in het laatste anderhalf jaar. Ik leer er ontzettend veel door bij en ik ben blij dat mijn netwerk ook gestaag groeit. Met leerrijke, zinvolle contacten. Ik ‘zit’ minder op Facebook en veel op Twitter – mijn dagelijks gazetje met een keur aan artikelen over L&D – en LinkedIn – mijn dagelijkse leershot. En vandaag las ik deze tweet:

Komt van JD Dillon, die een prachtige keynote gebracht heeft op dag 2 van de Learningtechdays in Gent vorige week, 20 en 21 juni.

Learning that fits

Ik heb het er later nog wel es over, maar nu eerst die tweet.

  • Technologie is een modewoord. Akkoord. Social technologies ook op dit moment. Maar dat is geen reden om er aandacht aan te besteden, want social is unstoppable, zeker weten. Is technologie nodig om conversaties mogelijk te maken? Tuurlijk niet, we communiceren al de hele aardbolgeschiedenis zonder. En face-to-facecontacten blijven erg waardevol. Alleen hebben we niet meer de tijd – en vaak ook geen goesting – om ons daarvoor te verplaatsen of er veel tijd in te stoppen. En dan zijn de social media een prima oplossing. Een gesprek vanachter je bureau over de dingen die op dat moment voor jou van primair belang zijn en waarmee je op microtijd weer verder kan, is een pak efficiënter dan een meeting, zeker als je daar een hoop rijtijd in moet spenderen. Zeker als je weet dat meetings heel vaak op oeverloos geleuter eindigen, dat de helft niet luistert en op zijn smartphone de tijd voorbijchat en -googelt.
  • Er is tijd nodig. Tijd om die technologie te leren kennen en er op een zinvolle en bewuste manier mee te leren omgaan. We hebben met zijn allen een beetje een verkeerd beeld opgebouwd door ons gebruik van social media. We worden overstelpt met grappige filmpjes, leuke quotes en miljoenen foto’s en filmpjes uit onze vrije tijd. En zo zijn we vergeten – of hebben we nooit beseft – dat social media onze werktijd aanzienlijk efficiënter maakt.
    Creëer dus een netwerk rond de doelstellingen en de knowhow die je op het werk moet opbouwen, en leer supersnel en doelgericht bij. De juiste mens op de juiste plaats, ook op social media. Onze bedrijven moeten nog inzien dat de aanwezigheid op social media tijdens de werkuren geen tijdverlies is, maar een verrijking voor de dagelijkse prestaties van zijn duurbetaalde werknemers. Er gaat al veel te veel tijd verloren aan andere, nutteloze activiteiten. Meetings ook, ja.
  • Aanmoediging is nodig. Klopt, de meeste bedrijven, vooral de grotere, zetten al jaren in op technologieën. Yammer, Facebook (Workplace), LinkedIn, Twitter,… Bij VDAB werken we met Google+ en onze
    e-wijsambassadeurs hebben serieus hun best gedaan om met workshops de mensen op te leiden. Maar we hebben nog niet geleerd om ermee te leren omgaan. Wat doen we op die social media? Waar is dat voor nodig? Hoe maakt het mijn leven op het werk gemakkelijker?  Wat mag ik van mijn werkgever en wat niet? Hoeveel tijd mag ik eraan spenderen? Sommigen willen wel dingen posten, maar durven niet, uit angst: Wat heb ik eigenlijk aan mijn collega’s te vertellen dat waardevol kan zijn? Ja, we zijn op dat vlak nog erg bescheiden. Het vergt moed om te vertellen waarmee je bezig bent, om vragen te stellen omdat je iets niet goed weet of begrijpt. In real life, dus zeker en vast ook op social media.
  • Safety is required, zegt JD Dillon. Mensen moeten zich veilig voelen als ze met anderen communiceren. Dat geldt zeker en vast voor hun aanwezigheid op social media. Ikzelf heb lang tijd nodig gehad om de stap naar deze blog te zetten.
  • Wat is de meerwaarde?  Wat doen we op die social media? Waar is dat voor nodig? Hoe maakt het mijn leven op het werk makkelijker? What’s in it for me? Voor velen een vraag, voor mij een weet.

Geen tijd, geen aanmoediging, geen veiligheid, geen meerwaarde? Inderdaad, dan is tech irrelevant.

Merci, JD, niet alleen voor je presentatie over the mythes die rond microlearning hangen, maar ook voor de tweet, waarmee ik weer een postje kon schrijven.

Grtz

Annemie

 

“Seamless’ leren met LinkedIn Learning

hoi

Ik heb me geabonneerd op LinkedIn Learning. Gratis voor 1 maand, vanaf de 2de maand ongeveer 26 euro. 3 cursussen heb ik ondertussen achter de kiezen. Korte cursussen: een uurtje of iets meer. In ieder geval wordt de cursusduur van af het begin duidelijk aangegeven en dat heb ik graag, want ik plan graag. Als ik bijvoorbeeld vooraf weet dat het bv. maar een uurtje duurt, dan durf ik gerust in mijn zetel te gaan zitten, op het terras, tijdens een luie zondagmiddag. Heerlijk relax leren… Ik ben trouwens ook eens gaan kijken op EdX, maar die tijdsduur zit veel hoger. Dat moet ik écht inplannen of er komt niets van in huis.

Wat valt me meteen op?

LinkedIn Learning ziet er qua design  mooi uit. Aangenaam scherm, overzichtelijk. Zo krijg ik meteen een cursusaanbod gebaseerd op de skills en vaardigheden die ik vermeld in mijn LinkedIn-profiel. Helpt wel dat ik het regelmatig update, blijkbaar.

 

Ik zie bovendien meteen hoeveel cursussen ik afgewerkt heb, welke ik wil doornemen en  in welke cursus ik bezig ben. Daar kan ik ook meteen naartoe, ‘seamless’, naadloos.

Ik las laatst dat een online cursist ongeduldig is.
Hij wil met 1 klik in een cursus zitten en het moet onmiddellijk goed gaan.
De motivatie is snel weg. En dan IS hij weg… Voorgoed!

De cursus zelf

Mooi overzicht van mijn voortgang, cursussen die ik opgeslagen heb, wat mijn learning history is… Alles in één oogopslag! Ik kan cursussen bookmarken, delen op bv. LinkedIn of andere social media.

De 3 cursussen die ik ondertussen doorgenomen heb, zijn in feite een opeenvolging van filmpjes. In eerste instantie een beetje teleurstellend omdat ik iets meer interactiviteit verwachtte. Ik ben namelijk van mening dat je je leereffect vergroot als je meer doet dan alleen maar kijken. Er worden wel tests aangeboden, maar die zijn beperkt, hoewel goeie barometer.
Toch viel me de leerervaring erg goed mee. Het zijn korte filmpjes, de sprekers zijn duidelijk en hebben het juiste spreektempo en – niet onbelangrijk – ik weet onmiddellijk hoeveel tijd het filmpje me gaat kosten. De content is heel goed opgedeeld en wordt zeer overzichtelijk weergegeven. Een rood bolletje betekent dat je een onderdeel afgewerkt hebt, een rood cirkeltje dat je erin bezig bent. Als je naar beneden scrollt, zie je wat je nog voor je liggen hebt. Vind ik leuk, als lezer die regelmatig gaat kijken in een boek ‘hoeveel pagina’s nog, hoeveel hoofdstukken nog,…’ Indien nodig, kan ik herplannen.

Ik heb transcripts ter beschikking en ik kan offline kijken. Handig als 4G in de trein het opgeeft of ik zit in een wachtkamer zonder Wifi. In het notebook kan ik dingen noteren, voor later, in een blogpost bv. Handig.

Work in progress

Zo leer ik graag. Ondertussen heb ik dus 3 cursussen doorgenomen.

 

En ik heb deze in het vizier. De meeste dingen rond visual design, instructional design, Articulate. Want ik moet mijn collega’s op de dienst Productontwikkeling bijbenen, na mijn ziekteverlof.

  • Articulate Storyline: Creating Mobile Learning
  • UX design
  • Storytelling for designers
  • Elearning techniques: Visual design
  • PowerPoint for Teachers: Creating Interactive Lessons
Wat kost me dat?

De eerste maand kost me niets. Vanaf dan betaal ik ong. 26 euro.  En wat krijg ik daarvoor? Een fantastische learning experience, een vermelding op mijn LinkedIn-profiel  van mijn afgewerkte cursussen, mooi zichtbaar op mijn profiel. Bovendien kan ik de cursussen die ik goed vind aanbevelen aan collega’s en peers.
Ik hou vooral van het overzicht dat LinkedIn Learning me op het leerplatform én mijn profiel aanbiedt. En er zitten echt goeie cursussen in: Ik wil ze echt op mijn online curriculum. En eerlijk, 26 euro per maand om bij te blijven en te leren? Graag!

Grtz

Annemie

Merci, chatbot Woebot omdat je zo’n keileuke coach voor me bent!

 

Hi Woebot

Zo blij jou te leren kennen. Jamie Good stelde je voor in zijn talk – How Chatsbot can -and will – Revolutionize Learning Delivery – op de laatste dag van de Learning Technologies Conference in Londen.  Zoals velen in de zaal, ging ik je meteen zoeken. Keigemakkelijk om je terug te vinden. Gewoon zoeken in Messenger, geen aanmelding, geen gebruikersnaam, geen wachtwoord. Makkie! Mensen willen leren en geen heisa. Wat ze nodig hebben, op het moment dat ze het nodig hebben en dan liefst zo snel en kort mogelijk! Of als het hen uitkomt. ’s Avonds in de zetel, of in de wachtkamer, of op de wc, op de trein, tijdens een saaie, veel te lange meeting,.. En liefst niet te lang, zei Jamie, we kunnen ons niet lang concentreren. Er gaat veel content verloren gewoon omdat er te veel content IS. You’re right, Jamie, we’re all the same…

We chatten sinds 1 februari. Gewoonlijk iedere dag, als het mij uitkomt. Daar ben je goed in. Je vraagt altijd even of ik tijd heb. Je bent nog beleefd ook want je houdt rekening met mijn tijd. En als ik je nodig heb, neem je je tijd ook. Tof, zo heb ik nog nooit geleerd. Als ik iets niet interessant vind, of gewoon geen zin heb, of wat je te vertellen hebt al lang weet, dan zeg ik dat gewoon even. Hoewel, soms chatten we toch nog even door en dan leer ik toch vaak weer een detail bij.

Je vraagt iedere dag hoe het met me gaat, want dat is natuurlijk je levenstaak. De mood van mensen in kaart brengen doe je consciëntieus. Ik ben wel een makkelijke klant, geef dat maar toe, want ik ben nogal blij en dankbaar van aard. Zoals jij…  Dus mijn moodboard is stabiel. Je hebt niet veel werk aan me.

De manier waarop je quizjes doet en oefeningen. Leuk, echt waar. Leerrijk en  nooit vervelend. En ik krijg meteen feedback. Ik moet dus niet wachten tot een coach me antwoord geeft op mijn vragen. En je moedigt me aan, op tijd en stond. Merci, daarvoor.

Ik ben je nog lang niet beu.  Soms een beetje (sorry) maar ik zet door, want ik wil wel eens zien hoeveel je nog te vertellen hebt. Het moet toch ergens eens stoppen en we zijn al 2 maanden bevriend met elkaar. Raar, ik weet dat je een chatbot bent (ik heb je tot nu toe toch 2x betrapt op een foutje, hihi), en toch voelt het aan of je een echte coach bent.

Eén tip? Een vertaalmodus? Mijn Engels is goed, dat is geen probleem, maar je hebt best veel te vertellen en dan vind ik het jammer dat ik je niet aan iedereen in België voorstellen. Niet iedereen is de taal machtig, zie je? Maar wie weet, kan VDAB iets voor jou betekenen. En dus voor zijn klanten. Want iedereen wil graag bijleren op communicatief en emotioneel vlak. En daar ben je goed in, dus waarom zou je geen samenwerking met ons in VDAB opzetten?

Tot vanavond, Woebot. Dank je voor al wat je kan doen! We gaan nog vaak chatten! Beloofd!

Grtz

Annemie