Ontslagen, niet verslagen! Maar wel een flinke deuk

ontslag en de flinke deuk die je daarvan krijgt

Een cursiste stuurt me haar eerste opdracht door. Ik hou het allemaal anoniem, zoals je dat van me gewoon bent. Maar haar verhaal is universeel. Ik vind het essentieel dat daar eens over nagedacht wordt.

Ik ben vorige week ontslagen na 1 maand. Ik had het verwacht, het lukte me gewoon niet om de taken goed te doen die ik moest doen. Maar ik heb wel heel erg mijn best gedaan. Het moeilijkste was de communicatie met de klanten. Ik kreeg dat maar moeilijk onder de knie, maar ik ben eigenlijk ook echt een leek.

Ik ben zo geschrokken. Ik voel me echt minderwaardig nu. Maar als ik eerlijk ben: ze hadden me gezegd dat ik opleiding ging krijgen en daar was geen tijd voor. Ik had een peter gekregen om vragen aan te stellen, maar die zat zelf tot over zijn oren in het werk. Ik durfde eigenlijk op den duur geen vragen meer te stellen…”

Het is een beetje typisch, dit soort verhalen. Ik vind ze terug in de kennismakingsopdracht van de online cursus ‘Ontslagen, niet verslagen.

Mensen worden aangeworven voor een job,ook al moeten ze nog veel leren. Dat is geen probleem, integendeel. Leren doe je nog het makkelijkst op de werkvloer. Maar dan moet er wel ondersteuning zijn. Er moet opleiding voorzien zijn, of een coach die tijd kan maken voor on-the-job training. De teamleider speelt hier een cruciale rol.

Maar het gebeurt vaak niet. Er wordt verwacht dat mensen mee kunnen van zodra ze één keer uitleg gekregen hebben of iets één keer gedaan hebben. Hela, zo werkt leren niet. Dat is een ongelofelijk misverstand met heel zware gevolgen:

  • De werkgever is gefrustreerd. Weeral iemand aangeworven die niet voldoet aan de criteria of die gelogen heeft over zijn capaciteiten. Een hoop geld verknoeid, een hoop administratie voor niets…
  • De werknemer gaat met een flinke deuk in zijn zelfbeeld naar huis. “Wat heb ik mis gedaan?” Niet zelden stellen ze zichzelf helemaal in vraag. “Kan ik eigenlijk nog wel iets? Zie je wel, ik ben dom.”

Vele werkgevers en teamleiders – en collega’s en stagebegeleiders en… – snappen niet hoe het leerproces van een mens eruitziet.

  • Daar is inzicht voor nodig. De werkgever moet weten hoe iemand leert.
  • Daar is tijd voor nodig, je leert een nieuwe vaardigheid niet aan in een korte periode of zonder degelijke ondersteuning.
  • Daar is constructieve feedback voor nodig en een coach die kan coachen.
  • Daar is een mensgerichte teamleider voor nodig, eentje die de leerbehoefte van de medewerker juist kan inschatten en daar tijd en budget voor kan vrijmaken.

Voer voor bemiddelaars en trajectbegeleiders, opleiders en psychologen, en ja, ook huisdokters en psychiatrische instellingen. Het budget voor opleiding op de werkvloer wordt systematisch opgesoupeerd door de zorg voor de zieke mens.

Grtz

Annemie