Working Out Loud: week 8: Werken aan een doel wordt een gewoonte

Photo by Estée Janssens on Unsplash

We werken al zeven weken aan ons doel. In feite hebben we dit proces in januari in gang gezet maar life gets soms in the way en dan moeten we al eens uitstellen. Verhuis-, werk- en dochterperikelen. Bovendien blijkt de quarantaine qua tijdsbesteding valse verwachtingen te scheppen. Covid-19 slaat ook in onze cirkel hevig toe: zij het niet op het werk, dan thuis. De kinderen vragen een extra engagement, eentje van ons ziekt een paar weken uit. Hoe gaat het trouwens nu met je vader, Tamara?

Als een doel écht aan je hart gaat, als je er écht voor wil gaan, moét er mentale ruimte en tijd zijn. Eentje van onze cirkelleden heeft écht andere prioriteiten, er is nu even geen ruimte voor een doel. Dat is helemaal niet erg, hoewel we dan doorgaans heel hard voor onszelf gaan zijn. Nuchter bekeken kan je je inderdaad de vraag stellen hoe moeilijk het is om voor een zuiver en essentieel levensdoel te gaan, maar als de gewone struggle of life je helemaal in beslag neemt, moet je af en toe de pauzeknop indrukken. Die pauzeknop is namelijk ook een manier om je leven richting te geven. Even géén richting geven kan net zo goed bevrijdend zijn.

Er is een schakeltje in onze cirkel weg, en we hopen dat ze snel weer terug is. Of dat ze de draad later weer kan oppakken, als het leven weer kabbelt en stroomt… Het is even slikken voor ons, want op korte tijd hebben we een connectie opgebouwd, dieper dan vaak in het dagelijkse leven mogelijk is. Dat typeert Working Out Loud: mensen die elkaar niet kennen gaan een verbinding met elkaar aan door samen aan een groeipad te timmeren.

Het offline leven openbaart zich dagelijks op een dwingende manier. We ondergaan deze uitdagingen, netwerken en connecties impulsief en intuïtief. We leren bijvoorbeeld mensen kennen en genieten een tijdje van een intense verdieping. Zo’n vriendschap kan jaren duren, maar verloopt gewoonlijk in ups en downs. Na een lange UP ervaren we af en toe een ellenlange, levenslange down. Een neerval waarin we ons blijven koesteren in de warmte en de connectie van weleer, een relatie die ons niets meer te bieden heeft dan een blik terug op warmte en vergane verbinding.

Ik steek daar veel tijd in, in het onderhouden van vriendschappen en relaties, puur uit erkenning voor wat eens was, zonder te kijken naar wat zich op relationeel vlak NU afspeelt. Dat is veel tijd die ik ten nadele van waardevolle relaties en uiterst waardevolle eigendoeltijd verlies. Het heeft me tot #WOL gekost om dat inzicht te verkrijgen.

Werken aan je doel, betekent bovendien ook andere doelen onder de loep nemen. Ik ben een Oh-dat-wil-ik-ook-doenmens. Dat is zonder meer een levenskwaliteitsbedreigende eigenschap. Veelzijdigheid en een grote belangstelling voor alles wat het leven, je lijf – sport en challenges – en je vrienden je bieden, getuigt van een aan obesitas neigende gulzigheid en is vooral dodelijk vermoeiend, vooral als je dat alles met een nietsontziende passie en perfectionistische ingesteldheid doet.

Working Out Loud schonk mij op dat vlak een grondig zelfinzicht, in een poepsimpel programma waarin je op 12 weken tijd gestructureerd en in verbinding met jezelf en met anderen aan een doel leert werken. Time management in het kwadraat. Poepsimpel en aan niet-kenners niet uit te leggen… Je moet het doen voor je de eenvoud ervan kan plaatsen.

Deze week initiëren we een tabel, waarin we de stappen die we voor ons doel visualiseren. Een banale maar langvergeten gedachte in onze Westerse manier van denken: Ieder stapje – hoe minuscuul ook – telt. Kijken we niet enkel naar de behaalde resultaten? Genieten we eigenlijk nog van de weg naar het doel?

Ik hang dus sinds midden 2017 een weekoverzicht op de spiegel van mijn badkamer, per doel. Ik plaats er iedere dag een vinkje in ruil voor minstens een paar minuten doelgerichtheid. Dat mogen minuten zijn, ja, of denk- en piekerperiodes, momenten die van een grote waarde blijken.

Enjoy the path, not the destination. Een olifant kan je onmogelijk ineens verorberen, je maakt er eerst hamburgers van. En je geniet van die hamburgers… Een simpele wijsheid des levens. Een doel bereik je in stapjes. Geniet van de stapjes en niet van het bereikte doel.

Dat inzicht presenteerde me de weg naar een levensdroom. Mijn eerste boek is bijna af. Er staan 12 blogposts over Working Out Loud in de steigers. Working Out Loud ondersteund door WOL-genoten. Een gouden richtingwijzer met het juiste netwerkje. Dank je wel @tamara @lidwien @carina en @viviane.

Grtz

Annemie