Wendbaar leren

Hei hei

Door wendbaar te werken, moeten we ons kunnen aanpassen aan de uitdagingen van de toekomst

Wendbaarheid: wat betekent dat eigenlijk? Ik stelde de vraag aan mijn publiek recent in een informatieve sessie op mijn werk over Working Out Loud. Veel verder dan: we moeten ons snel kunnen aanpassen in een VOCA-wereld, geraakten we niet.

De wereld waarin we werken, is vluchtig geworden, onzeker, erg complex en ambigu. Dat vertelt onze gedelegeerd bestuurder Fons Leroy in zijn boek Work Action Heroes, een bevlogen werk van een bevlogen mens. Aanrader en jammer dat het enkel in het Nederlands verscheen, want er zitten veel visionaire boodschappen groter dan de nederlandstalige regionen.

Het antwoord op die VOCA-wereld ligt in Agility en Lean werken. Is het een modetrend? Ik dacht het niet, niet deze keer. De wereld verandert te snel en te ingrijpend. We spreken hier van een revolutie in de manier waarop we werken. Deze periode gaat de geschiedenis in, net zoals de Industriële Revolutie in de 19de eeuw. We moéten inspelen op snelle, wendbare processen die aangeboden worden door o.a. scrum en design thinking.  De onderstaande afbeelding toont zeer eenvoudig wat wendbaarheid betekent. (bron)

Wendbaar werken, Ruud van Rheenen

Scrum en Design Thinking richten zich vooral naar de linkerkant van dit schema, dat ik hier dankbaar gebruik omwille van zijn visuele en duidelijke eenvoud. Maar methodieken als Working Out Loud werken rechtstreeks in op de wendbaarheid van de medewerker, tenminste als ze gedragen wordt door de bedrijfsvoering

  • leren opdrachtgericht (doelgericht) werken
  • werken met sterke teams (Samen Sterk voor Werk)
  • persoonlijk leiderschap of ondernemerschap
  • werken in rollen i.p.v. functies

Enfin, dit is een korte blogpost.  Ik schrijf hem om twee redenen: In mijn volgende schrijfsel wil ik het namelijk hebben over wendbaar leren, als gevolg van een cursus die ik volgde op LinkedIn Learning.

Maar ik wil vooral graag weten wat jouw idee van wendbaarheid is? Hoe pakt de organisatie waar jij deel van uitmaakt dit aan? En hoe vul jij wendbaarheid in jouw job in?

Ik ben nieuwsgierig naar jullie antwoord. Deel dus deze post naar believen. Ondertussen ga ik dat boek van Fons nog eens uitpluizen. Ik ben er zeker van dat ook daar concrete antwoorden in staan, en die deel ik beslist nog met jullie.

Grtz

Annemie

 

 

About Sketchnotes, Rocketbook Wave and thoughtful sharing

Hi guys

In my holidays – in which I decided to go completely offline – I have been reading some stuff which could be useful in my work as an online course designer. Among other things, like   Never Eat Alone by Keith Ferrazzi  and also a bit of romantic bullshit (also  worthy of some stars- in German, as a consequence of my insatiable and eternal  learning desire… I have been reading this highly interesting work by Mike Rohde: ‘The Sketchnote Handbook, The Illustrated Guide to Visual Notetaking’. Just a matter of spending my limited analogue time in a useful and pleasant way. So I bought a good marker pen and started to think and draw. I don’t think I’m very talented, but Mike and co. firmly state that everybody can learn to draw. Okay then… here’s my very first sketchnote. Tadaaaaa! (bit childish, I guess, but anyhow, it’s thinking and drawing work in progress…)

Got my message in this rather infantile sample of a first sketchnote? I hope so, otherwise I’d love your feedback. But let’s repeat  my point in a slightly more formal way:

Sharing information is a tricky thing. If you share a post every day, because you want to be noticed, forget about it without delay, unless you want to keep annoying people. Because, as a matter of fact we’re being overloaded by information all the time, so spare your connections and skip the addressing-the-whole-world-information attitude. Think of your friend’s poor, frenzy head, take a look at my sketchnote and read a few supremely simple tips…

  • Only share links, books, posts, articles after giving them some profound thinking. Is your information chunk directly useful for some specific connection of yours? Go ahead and please your connections!
    Are you sending it because YOU think it is interesting, but you cannot formulate the point of interest for the receiver? Okay, do him a favour and drop it. Now! Sharing is about giving, not about imposing yourself upon someone…
  • You think the link you’re sending is definitely of interest for your connection(s)? Wrap it up as a gift. Tell him in short why you think this information might be useful for his work. In this way the receiver can decide for himself if it’s okay to invest some of his precious time!

By the way,I worked out this first creation in my Rocketbook Wave. Nice digital thingummy to share drawings, analogue infographics or meeting notes digitally.  And you never ever have to buy a notebook again!!!! For more information: watch this movie.

 

So, do you think my sketchnote is a fairly good start? Let me know. Do you think my initial drawing skills are rather terrible? Save the world from these creations and inform me…

Grtz

Annemie

De vergeetcurve van Ebbinghaus

Hei!

Natuurlijk vraag ik om een handtekening als ik een auteur mag ontmoeten. Gun me nog een beetje dat kinderlijke plezier… Maar de boodschap (in de cirkel rechts) van Rob  Hubbard – met wie ik mijn passie voor ‘the creative and innovative use of learning technology’ deel – intrigeerde me meteen. Een grafiekje? En hij vroeg niét naar mijn naam, zoals gewoonlijk gebeurt?

Natuurlijk moest het net dat grafiekje zijn. Als leerspecialist wou hij me aan het denken zetten. Mijn brein stimuleren. Want daarover gaat nu net zijn hoofdstuk –Making the Most of Memory -in het boek The Really Useful eLearning Instruction Manual. Toegegeven, ik moest even nadenken, maar ik legde snel de link naar de vergeetcurve van  Ebbinghaus, pionier in het leerpsychologisch onderzoek.

vergeetcurve Ebbinghaus 2

Deze vergeetcurve toont hoe snel je ingeprente informatie vergeet. Vrij frustrerend, niet? Toch is het precies dàt wat we al eeuwenlang doen: lerende mensen / kinderen overstelpen met informatie en hen dan verplichten om urenlang te memoriseren. Gevolg? We leren mensen in feite aan hoe ze moeten memoriseren. We leren hen examens afleggen. Mocht je tijd hebben, hier een goed TedX-filmpje, met Andrew Ford, disruptive thinker en changemaker. Ontdek the Elephant in the Classroom.

Ik herinner me zelf van het examen sociologie maar één ding: ik stampte het in mijn geheugen in en legde het examen af. Met goed resultaat: 18/20. Jammer genoeg kon ik 3 dagen daarna niets meer reproduceren… 

In deze digitale tijden hebben we geen mensen nodig die dingen kunnen onthouden. Léiders willen we genereren, innovators en denkers. We willen mensen die in staat zijn om zich de juiste (brokken) informatie te herinneren op het juiste moment. We willen dat ze nieuwe informatie asap kunnen toepassen op de werkvloer en in hun leven.

Dus, Rob, bedankt voor je boodschap. Hij is blijven hangen. We vergeten vrijwel meteen bijna alles wat ons verteld werd of wat we lezen in een cursus. Die boodschap wil ik alvast doorgeven aan de ‘stakeholders’ van opleiding en onderwijs. Want, zeg je, we gaan er te vaak van uit dat alle betrokkenen bij een opleiding of cursus weten hoe het brein werkt en hoe je blijvende herinneringen kan creëren.

Aan de cursusmaker of leraar de taak om duidelijk te maken hoe je het brein van de lerend zover krijgt. Aan de ‘stakeholders’ de taak om ernaar te luisteren…

Trouwens, love this book! Ik zeul er al een jaar mee rond. Een goeie eLearningbasis. Ik ga er in mijn blog nog vaak naar verwijzen. Met mondjesmaat. Nog een tip uit hoofdstuk 5: Teach the bare minimum! 

Ik kijk uit naar reacties.

Grtz

Annemie