Eerste werkdag op Team Online Leren

hei

Sinds 15 november ben ik weer aan de slag als online coach. Dat houdt concreet in dat ik opdrachten die cursisten insturen nakijk en hen begeleid doorheen de cursus. Ik heb dat tussen 2014 en 2017 ook gedaan, maar ben toen in een nieuw team ingestapt. Vandaag ben ik dus terug. Na anderhalf jaar.

Het viel me meteen op dat de inbox vol zat, vooral met inzendingen van cursisten die de Toolkit voor Leidinggevenden op ons online leerplatform doornemen. Die blijft blijkbaar populair, ook al gaat ie al wat jaartjes mee.

Vele medewerkers presteren in hun job zo goed dat ze na verloop van tijd in een leidinggevende job terechtkomen. Of rollen, want het ene sluit vaak naadloos aan bij het andere. Ze doen technisch goed werk, en worden daarom ‘bevorderd’ in een leidinggevende functie. Daar zullen ze dan zeker goed presteren. Maar daar zit een denkfout, al decennia lang.

Technisch hoog ‘performen’ betekent niet meteen dat je sterke communicatieve en leidinggevende capaciteiten hebt.  Een goeie werkgever weet dat en zorgt voor een vangnet waarin zijn werknemer kan groeien naar de juiste coachende vaardigheden. Een aantal newbees krijgt dit soort opleiding niet, maar beseft wel dat leiding geven een vaardigheid apart is. Zo belanden ze al eens op ons online leerplatform. Net als vele werkzoekenden trouwens, die zich ergens in-between jobs bevinden en hun vrijgekomen tijd benutten om zich te ontplooien.

Vanmorgen maakte ik kennis met een jonge werkzoekende, die zich vragen stelde bij zijn leiderschap. Hij beschreef zichzelf als zacht en niet assertief genoeg en trok de conclusie dat hij daardoor niet voldoende gewapend was om de strijd van de leidinggevende aan te gaan. Later schreef hij dat zijn bedrijf eerder voor de agressieve aanpak ging. Leidinggeven met harde hand, heet het daar. Dat vele medewerkers er zich rebels gedragen of niet het nodige engagement opbrengen, werd niet gelinkt aan de stijl van leiding geven. Jammer genoeg herkennen de meesten onder ons dit wel.

Martin Kessel zegt: Aan de top wordt altijd geleid, daaronder wordt meestal geleden. Er is nog een lange weg te gaan. Ook voor deze jonge gast in onze cursus. Natuurlijk past iemand met een ‘zachtere’ aard niet in het harde klimaat dat we vaak genoeg nog moeten ondergaan.  Maar stel je gerust de vraag wie daar dan wél gedijt…

Mijn advies aan deze brave mens: werk aan je assertiviteit. Ga op zoek naar een bedrijf dat gelooft in coaches, geen leidinggevenden. Een bedrijf dat zijn medewerkers vertrouwen geeft, en niet afblaft. Waar je in jouw kracht staat omdat je JIJ bent. Of zoals Richard Branson stelt:

Find the right people to work with and you can’t go wrong.

Ik raad hem trouwens aan het boek van Wouter Torfs te lezen. Torfs ziet het belang ervan in om zorgzaam om te gaan met zijn personeel. Ik heb het graag gelezen, af en toe eens gezucht, maar toch de hoop gevoed dat dit soort leiderschap in de toekomst voor meer werkgeluk zal zorgen.

Zin om de cursus Toolkit voor leidinggevenden te volgen? Altijd welkom!

Grtz

Annemie

Agile Learning: What is that?

hi

vertaling naar het Nederlands

One long and cosy evening I went through Learning Agility, a 30-minute course on LinkedIn Learning. I was sitting in my favourite armchair, a cherished legacy of my greatgrandmother’s. I had inherited it as a worn-out seat, having intensively been used by 3 ancestral generations.

Anyway, I went through this interesting course by Gary Bolles, in which he elaborates upon how to get people on an agile learning path.  May I highly recommend every L&D-professional to sit back in his favourite chair and enjoy this microlearning course about agile learning?

During my learning process my thoughts kept wandering to my Best Friend Forever Elly, who’s always  a bit embarrassed about her education level.  Unfortunately, Elly can’t look back on a smooth childhood, nor youth… Like for so many people, life got in her way.
But when I look at her career, I can only see an impressive learning journey. Together with her husband she set up a small tyre centre, which has grown into  into a 10-person profitable and innovative company in the province of Limburg, Belgium. She has built up an impressive palmares of qualifications in French, accountancy, social legislation,  administration and typewriting, Photoshop and other computer programmes.  You name it; she has the certificate.

The question is: How did Elly get this done, next to a busy job as a co-business manager and an unwavering commitment to her family and friends?
How do people realise their learning aspirations although there’s always so much work to do?

Gary Bolles draws an interesting learning path in this 30′ minute course. He shares his insights on why and how we learn things and tells us about the phases of learning. Particularly interesting I found the middle part of his presentation, in which he suggests us to develop a learning wish list and learning plan and how to develop a learning portfolio. Elly may not have established a formal learning wish list, but it can certainly help learners to focus on their goals. And my friend definitely knows about planning, regarding her busy professional and private engagements.

In my opinion, it always comes down to intrinsic motivation.  You cannot be obliged to learn, that’s a fact. Whether for private or professional reasons, if you really, really, really want to get better in your job, or in a hobby, or in life, you just start working at that, often quite unconsciously and in a most agile and self-managing way. Of course you will need a planning. Probably it’s one of the main reasons why so many intentions aren’t fulfilled in the long run.

So, according to Gary a learning professional might indeed provide tools to help learners to

  • find and formulate their intrinsic  motives
  • build a learning wish list and a convenient and individual learning plan

and in this way develop their own portfolio in a self-steering, self-managing way. But in my opinion the secret to success lies in the people around this learning person, the friends and family, the colleagues and peers who they can trust, who they can discuss problems with, who they can ask for information and feedback. A close group op people who gives support when necessary. And there’s a definite need to work at that.

My favourite armchair

As for the armchair: I just love to give old stuff a new life, especially old family stuff with a story. So I refurbished this piece of furniture myself. Easy,  because I really, really, really wanted to learn how to do it.

Intrinsic motivation can get you so far… with the help of Pinterest and YouTube…

 

 

Grtz

Annemie

 

Wendbaar leren

Hei hei

Door wendbaar te werken, moeten we ons kunnen aanpassen aan de uitdagingen van de toekomst

Wendbaarheid: wat betekent dat eigenlijk? Ik stelde de vraag aan mijn publiek recent in een informatieve sessie op mijn werk over Working Out Loud. Veel verder dan: we moeten ons snel kunnen aanpassen in een VOCA-wereld, geraakten we niet.

De wereld waarin we werken, is vluchtig geworden, onzeker, erg complex en ambigu. Dat vertelt onze gedelegeerd bestuurder Fons Leroy in zijn boek Work Action Heroes, een bevlogen werk van een bevlogen mens. Aanrader en jammer dat het enkel in het Nederlands verscheen, want er zitten veel visionaire boodschappen groter dan de nederlandstalige regionen.

Het antwoord op die VOCA-wereld ligt in Agility en Lean werken. Is het een modetrend? Ik dacht het niet, niet deze keer. De wereld verandert te snel en te ingrijpend. We spreken hier van een revolutie in de manier waarop we werken. Deze periode gaat de geschiedenis in, net zoals de Industriële Revolutie in de 19de eeuw. We moéten inspelen op snelle, wendbare processen die aangeboden worden door o.a. scrum en design thinking.  De onderstaande afbeelding toont zeer eenvoudig wat wendbaarheid betekent. (bron)

Wendbaar werken, Ruud van Rheenen

Scrum en Design Thinking richten zich vooral naar de linkerkant van dit schema, dat ik hier dankbaar gebruik omwille van zijn visuele en duidelijke eenvoud. Maar methodieken als Working Out Loud werken rechtstreeks in op de wendbaarheid van de medewerker, tenminste als ze gedragen wordt door de bedrijfsvoering

  • leren opdrachtgericht (doelgericht) werken
  • werken met sterke teams (Samen Sterk voor Werk)
  • persoonlijk leiderschap of ondernemerschap
  • werken in rollen i.p.v. functies

Enfin, dit is een korte blogpost.  Ik schrijf hem om twee redenen: In mijn volgende schrijfsel wil ik het namelijk hebben over wendbaar leren, als gevolg van een cursus die ik volgde op LinkedIn Learning.

Maar ik wil vooral graag weten wat jouw idee van wendbaarheid is? Hoe pakt de organisatie waar jij deel van uitmaakt dit aan? En hoe vul jij wendbaarheid in jouw job in?

Ik ben nieuwsgierig naar jullie antwoord. Deel dus deze post naar believen. Ondertussen ga ik dat boek van Fons nog eens uitpluizen. Ik ben er zeker van dat ook daar concrete antwoorden in staan, en die deel ik beslist nog met jullie.

Grtz

Annemie

 

 

About Sketchnotes, Rocketbook Wave and thoughtful sharing

Hi guys

In my holidays – in which I decided to go completely offline – I have been reading some stuff which could be useful in my work as an online course designer. Among other things, like   Never Eat Alone by Keith Ferrazzi  and also a bit of romantic bullshit (also  worthy of some stars- in German, as a consequence of my insatiable and eternal  learning desire… I have been reading this highly interesting work by Mike Rohde: ‘The Sketchnote Handbook, The Illustrated Guide to Visual Notetaking’. Just a matter of spending my limited analogue time in a useful and pleasant way. So I bought a good marker pen and started to think and draw. I don’t think I’m very talented, but Mike and co. firmly state that everybody can learn to draw. Okay then… here’s my very first sketchnote. Tadaaaaa! (bit childish, I guess, but anyhow, it’s thinking and drawing work in progress…)

Got my message in this rather infantile sample of a first sketchnote? I hope so, otherwise I’d love your feedback. But let’s repeat  my point in a slightly more formal way:

Sharing information is a tricky thing. If you share a post every day, because you want to be noticed, forget about it without delay, unless you want to keep annoying people. Because, as a matter of fact we’re being overloaded by information all the time, so spare your connections and skip the addressing-the-whole-world-information attitude. Think of your friend’s poor, frenzy head, take a look at my sketchnote and read a few supremely simple tips…

  • Only share links, books, posts, articles after giving them some profound thinking. Is your information chunk directly useful for some specific connection of yours? Go ahead and please your connections!
    Are you sending it because YOU think it is interesting, but you cannot formulate the point of interest for the receiver? Okay, do him a favour and drop it. Now! Sharing is about giving, not about imposing yourself upon someone…
  • You think the link you’re sending is definitely of interest for your connection(s)? Wrap it up as a gift. Tell him in short why you think this information might be useful for his work. In this way the receiver can decide for himself if it’s okay to invest some of his precious time!

By the way,I worked out this first creation in my Rocketbook Wave. Nice digital thingummy to share drawings, analogue infographics or meeting notes digitally.  And you never ever have to buy a notebook again!!!! For more information: watch this movie.

 

So, do you think my sketchnote is a fairly good start? Let me know. Do you think my initial drawing skills are rather terrible? Save the world from these creations and inform me…

Grtz

Annemie

De vergeetcurve van Ebbinghaus

Hei!

Natuurlijk vraag ik om een handtekening als ik een auteur mag ontmoeten. Gun me nog een beetje dat kinderlijke plezier… Maar de boodschap (in de cirkel rechts) van Rob  Hubbard – met wie ik mijn passie voor ‘the creative and innovative use of learning technology’ deel – intrigeerde me meteen. Een grafiekje? En hij vroeg niét naar mijn naam, zoals gewoonlijk gebeurt?

Natuurlijk moest het net dat grafiekje zijn. Als leerspecialist wou hij me aan het denken zetten. Mijn brein stimuleren. Want daarover gaat nu net zijn hoofdstuk –Making the Most of Memory -in het boek The Really Useful eLearning Instruction Manual. Toegegeven, ik moest even nadenken, maar ik legde snel de link naar de vergeetcurve van  Ebbinghaus, pionier in het leerpsychologisch onderzoek.

vergeetcurve Ebbinghaus 2

Deze vergeetcurve toont hoe snel je ingeprente informatie vergeet. Vrij frustrerend, niet? Toch is het precies dàt wat we al eeuwenlang doen: lerende mensen / kinderen overstelpen met informatie en hen dan verplichten om urenlang te memoriseren. Gevolg? We leren mensen in feite aan hoe ze moeten memoriseren. We leren hen examens afleggen. Mocht je tijd hebben, hier een goed TedX-filmpje, met Andrew Ford, disruptive thinker en changemaker. Ontdek the Elephant in the Classroom.

Ik herinner me zelf van het examen sociologie maar één ding: ik stampte het in mijn geheugen in en legde het examen af. Met goed resultaat: 18/20. Jammer genoeg kon ik 3 dagen daarna niets meer reproduceren… 

In deze digitale tijden hebben we geen mensen nodig die dingen kunnen onthouden. Léiders willen we genereren, innovators en denkers. We willen mensen die in staat zijn om zich de juiste (brokken) informatie te herinneren op het juiste moment. We willen dat ze nieuwe informatie asap kunnen toepassen op de werkvloer en in hun leven.

Dus, Rob, bedankt voor je boodschap. Hij is blijven hangen. We vergeten vrijwel meteen bijna alles wat ons verteld werd of wat we lezen in een cursus. Die boodschap wil ik alvast doorgeven aan de ‘stakeholders’ van opleiding en onderwijs. Want, zeg je, we gaan er te vaak van uit dat alle betrokkenen bij een opleiding of cursus weten hoe het brein werkt en hoe je blijvende herinneringen kan creëren.

Aan de cursusmaker of leraar de taak om duidelijk te maken hoe je het brein van de lerend zover krijgt. Aan de ‘stakeholders’ de taak om ernaar te luisteren…

Trouwens, love this book! Ik zeul er al een jaar mee rond. Een goeie eLearningbasis. Ik ga er in mijn blog nog vaak naar verwijzen. Met mondjesmaat. Nog een tip uit hoofdstuk 5: Teach the bare minimum! 

Ik kijk uit naar reacties.

Grtz

Annemie