Working Out Loud: Week 2: de kracht van peer support

We leren tot vandaag vooral in een klaslokaal. Leren of studeren, whatever, we halen de termen door elkaar. Maar ons beeld over leren is wel nog steeds erg stereotiep.
Dat merk ik iedere keer weer als ik een workshop geef. Dan moet ik altijd weer rijen banken verslepen, naar op zijn minst een U-vorm, of iets anders dat uitnodigt tot samenwerking. Liefst zelfs zonder banken. Zolang het maar niet alleen mij maar iederéén in de picture zet. Want altijd weer maak ik kennis met mensen met hun eigen ervaringen, hun eigen, waardevolle knowhow en hun gezond boerenverstand, gediplomeerd of niet. Eigenlijk horen ze allemaal vooraan.

Dat stereotype beeld van leren is zodanig vergroeid met onze genen, dat we ons niet kunnen voorstellen dat er andere manieren van leren bestaan. Nochtans leren we al de hele geschiedenis door ook vàn elkaar. Denk maar aan de smid en zijn leerling, een moeder en haar dochter, of – zoals op de foto van deze blogpost – studenten die elkaar tussendoor extra uitleg geven. In het Engels heet dat peer support.

Dat is precies wat #WOLLIES doen: leren vanuit peer support, elkaar ondersteunen in het bereiken van een (leer)doel.
Mmm, echt precies is dat toch niet. Probeer maar eens uit te leggen aan een vriend of collega wat wij met zijn vijven, Tamara, Carina, Viviane, Lidwien en ik al een aantal weken doen. Nu – in week 2 – zijn onze (leer)doelen scherp. Sommigen hebben nog wat moeten finetunen of moeten nadenken over de haalbaarheid binnen 12 weken. Maar in dat wekelijkse uurtje videogesprek zie je echte groei. Wat gaat dat geven als onze leerreis ten einde komt.

Bij mij is het simpel: ik schrijf iedere week een blogpost over onze cirkel. Makkelijk zat. Alleen is mijn struikelblok tijd, zoals bij alle doelen. En energie. Die heb ik op dit moment echt nodig voor mijn drukke werkagenda. Best frustrerend. Ik ben blij dat ik daar straks even over mag ventileren, ik ben er zeker van dat ik straks mijn doel weer helder zie en vooral mijn focus terug heb.

Natuurlijk moet er een lesprogramma zijn, met goede leerdoelstellingen, zoals we dat traditioneel gewoon zijn. De #WOL-handleiding – cirkelgidsen – bieden een prima structuur in dit leerproces, ook al geldt er geen enkele verplichting om te oefeningen te maken. Want peer support verloopt grotendeels organisch. Ook in deze cirkels. We vertrekken vanuit een agenda en een tijdsbepaling. 1 uur, 3 onderdelen: een check-in,waarin we vertellen over onze vooruitgang en onze struikelblokken. Een hoofdopdracht, die we vooraf voorbereid hebben, en een check-out: wat zijn de plannen voor de komende week? Maar leren is een organisch proces. Dat maakt het voor mij en velen een onvergetelijke ervaring.

Ik bereid mijn ‘traditionele’ workshops minutieus voor, dat hoort naturlijk zo. Maar soms besluit ik meteen bij de kennismaking om gewoon in gesprek te gaan. Met mijn einddoelstellingen in het hoofd, want die moet ik wel behalen. Dan is er strikt genomen geen sprake meer van lesgeven, maar van onvervalste peer support, elkaar ondersteunen vanuit de eigen knowhow en ervaring. Zoals ik dat in Working Out Loud ervaar.

Ik kijk uit naar onze videomeeting straks, van 18u00 tot stipt 19u00. We houden ons aan de afspraak uit respect voor elkaars leven. Deze week zetten we drie kleine stappen, dat zegt onze hoofdopdracht. Wie uit ons netwerk kunnen we inschakelen of bevragen? Wie kan ons helpen ons doel te bereiken?

Drie kleine stappen: zo werkt leren. Stapje voor stapje. It’s not about the destination, it’s all about the way…

Grtz

Annemie

Working Out Loud, For A Better Career And Life. Een mustread als je het mij vraagt, als je de grenzen van onze traditionele visie op leren wil doorbreken. Hier een inkijkje in mijn vieze, beduimelde exemplaar.