Working Out Loud: week 8: Werken aan een doel wordt een gewoonte

We werken al zeven weken aan ons doel. In feite hebben we dit proces in januari in gang gezet maar life gets soms in the way en dan moeten we al eens uitstellen. Verhuis-, werk- en dochterperikelen. Bovendien blijkt de quarantaine qua tijdsbesteding valse verwachtingen te scheppen. Covid-19 slaat ook in onze cirkel hevig toe: zij het niet op het werk, dan thuis. De kinderen vragen een extra engagement, eentje van ons ziekt een paar weken uit. Hoe gaat het trouwens nu met je vader, Tamara?

Als een doel écht aan je hart gaat, als je er écht voor wil gaan, moét er mentale ruimte en tijd zijn. Eentje van onze cirkelleden heeft écht andere prioriteiten, er is nu even geen ruimte voor een doel. Dat is helemaal niet erg, hoewel we dan doorgaans heel hard voor onszelf gaan zijn. Nuchter bekeken kan je je inderdaad de vraag stellen hoe moeilijk het is om voor een zuiver en essentieel levensdoel te gaan, maar als de gewone struggle of life je helemaal in beslag neemt, moet je af en toe de pauzeknop indrukken. Die pauzeknop is namelijk ook een manier om je leven richting te geven. Even géén richting geven kan net zo goed bevrijdend zijn.

Er is een schakeltje in onze cirkel weg, en we hopen dat ze snel weer terug is. Of dat ze de draad later weer kan oppakken, als het leven weer kabbelt en stroomt… Het is even slikken voor ons, want op korte tijd hebben we een connectie opgebouwd, dieper dan vaak in het dagelijkse leven mogelijk is. Dat typeert Working Out Loud: mensen die elkaar niet kennen gaan een verbinding met elkaar aan door samen aan een groeipad te timmeren.

Het offline leven openbaart zich dagelijks op een dwingende manier. We ondergaan deze uitdagingen, netwerken en connecties impulsief en intuïtief. We leren bijvoorbeeld mensen kennen en genieten een tijdje van een intense verdieping. Zo’n vriendschap kan jaren duren, maar verloopt gewoonlijk in ups en downs. Na een lange UP ervaren we af en toe een ellenlange, levenslange down. Een neerval waarin we ons blijven koesteren in de warmte en de connectie van weleer, een relatie die ons niets meer te bieden heeft dan een blik terug op warmte en vergane verbinding.

Ik steek daar veel tijd in, in het onderhouden van vriendschappen en relaties, puur uit erkenning voor wat eens was, zonder te kijken naar wat zich op relationeel vlak NU afspeelt. Dat is veel tijd die ik ten nadele van waardevolle relaties en uiterst waardevolle eigendoeltijd verlies. Het heeft me tot #WOL gekost om dat inzicht te verkrijgen.

Werken aan je doel, betekent bovendien ook andere doelen onder de loep nemen. Ik ben een Oh-dat-wil-ik-ook-doenmens. Dat is zonder meer een levenskwaliteitsbedreigende eigenschap. Veelzijdigheid en een grote belangstelling voor alles wat het leven, je lijf – sport en challenges – en je vrienden je bieden, getuigt van een aan obesitas neigende gulzigheid en is vooral dodelijk vermoeiend, vooral als je dat alles met een nietsontziende passie en perfectionistische ingesteldheid doet.

Working Out Loud schonk mij op dat vlak een grondig zelfinzicht, in een poepsimpel programma waarin je op 12 weken tijd gestructureerd en in verbinding met jezelf en met anderen aan een doel leert werken. Time management in het kwadraat. Poepsimpel en aan niet-kenners niet uit te leggen… Je moet het doen voor je de eenvoud ervan kan plaatsen.

Deze week initiëren we een tabel, waarin we de stappen die we voor ons doel visualiseren. Een banale maar langvergeten gedachte in onze Westerse manier van denken: Ieder stapje – hoe minuscuul ook – telt. Kijken we niet enkel naar de behaalde resultaten? Genieten we eigenlijk nog van de weg naar het doel?

Ik hang dus sinds midden 2017 een weekoverzicht op de spiegel van mijn badkamer, per doel. Ik plaats er iedere dag een vinkje in ruil voor minstens een paar minuten doelgerichtheid. Dat mogen minuten zijn, ja, of denk- en piekerperiodes, momenten die van een grote waarde blijken.

Enjoy the path, not the destination. Een olifant kan je onmogelijk ineens verorberen, je maakt er eerst hamburgers van. En je geniet van die hamburgers… Een simpele wijsheid des levens. Een doel bereik je in stapjes. Geniet van de stapjes en niet van het bereikte doel.

Dat inzicht presenteerde me de weg naar een levensdroom. Mijn eerste boek is bijna af. Er staan 12 blogposts over Working Out Loud in de steigers. Working Out Loud ondersteund door WOL-genoten. Een gouden richtingwijzer met het juiste netwerkje. Dank je wel @tamara @lidwien @carina en @viviane.

Grtz

Annemie

Working Out Loud: Week 8: (2): Why are you here?

In een vorige cirkel adviseerde Jane Schek me dit boekje: The Why Café, van John P. Strelecky. Dat betekende voor mij een reusachtige doorbraak en een ommekeer in het hectische leven dat ik tot dan toe leidde.

Toen ik het boekje voor het eerst las, wist ik dat een second reading nodig was. Die kwam een paar weken later in Spanje, waar ik een weekje vakantie doorbracht met mijn hartsvriendin Elly. Ik had haar het boekje cadeau gedaan. Levenszinzoekster als ze is, wist ik dat het ook haar hart zou beroeren.

Elly en ik zijn namelijk net als John in het boek eenzame reizigers met een drukke baan, waar te veel energie ingaat. Zijn tijd wordt opgeslokt en hij heeft zo ongelooflijk veel haast, dat hij letterlijk en figuurlijk op een kruispunt staat. Waar moet hij naartoe?!

Dat kruispunt herkenden Elly en ik. Iederéén rijdt dit volgens mij een bepaald moment in zijn leven op.

John rijdt met zijn auto verloren en komt ergens in een klein eetcafé terecht, in the middle of nowhere. Hij besluit daar binnen te stappen. Op de menukaart vindt hij niet alleen een aantal maaltijden, maar ook 3 specifieke vragen op de kaart.

  • Waarom ben je hier?
  • Ben je bang om dood te gaan?
  • Voel je je voldaan, vervuld? (Engels: fulfilled)

Die vragen doen niet alleen Johns hoofd tollen, maar ook het mijne, zijn lezende medereiziger.

Serveerster Casey en 3 gasten helpen John in zijn zoektocht naar nieuwe inzichten, zelfontdekking en kennis. Thema’s waar Elly en ik doorgaans veel tijd aan spenderen, maar die we in onze vakantie echt tot op het bot konden uitspitten, temeer omdat ik dag 4 een ongelukkige val maakte en de rest van de tijd in een rolstoel doorbracht.

Deze inspirerende en verrassende gesprekken van John in het surrealistische cafeetje en die met mijn Elly hebben mij de weg getoond naar de resterende tijd hier op deze aardkloot. Sindsdien ben ik rustiger, gelukkiger. Ik bezit nu eindelijk de focus die ik nodig heb, hoewel ik niet minder passioneel in het leven en in mijn werk sta. Je bent wie je bent en dat is goed. Ook dat heeft me uiteindelijk rust gebracht.

Grtz

Annemie

Working Out Loud: Week 1: Focus op je doel

Impressies #WOL-cirkel Week 1

Het had wel wat voeten in de aarde voor we echt konden starten, nadat we elkaar gevonden hadden in de circlefinder van Leonid Lezner. 5 dames, 2 die #WOL al kennen, 3 die trappelen om deze doelgerichte leermethodiek te leren kennen. Focus door verbinding. Working Out Loud in 2 woorden.

Welkom Tamara, Viviane, Lidwien en Carina. Het engagement is torenhoog en de sfeer zat meteen goed! Een wekelijks moment vinden voor een videomeeting, bleek de grootste uitdaging. Dat is niet nieuw voor mij. Want we kennen elkaars agenda en prioriteiten niet.

We hadden vooraf in een paar korte videobabbels al eens goed nagedacht over ons eigen doel, iets dat we binnen 12 weken willen bereiken. Een resultaat dat ons leven of onze carrière richting geeft

Als je van nature doelgericht te werk gaat, lijkt dat vanzelfsprekend: in dat geval werk je steeds vanuit een duidelijk plan, een efficiënte agenda, een niet te stuiten goesting. Dan kan je je onvermoeibaar focussen en krijg je ondersteuning bij je gezin en vramilie – vrienden die meer familie zijn dan je eigen familie.

Dat zijn veel voorwaarden om te timmeren aan je doelen. Die kunnen je gewenste plannen ernstig ondermijnen. Ga de eerste weken van het nieuwe jaar of begin september maar eens in de fitnesscentra kijken en pakweg 2 maanden later.
Life too often gets in the way.

De Working Out Loud-methodiek biedt oplossingen. Het brengt rust in de warrige wereld van vandaag. Deze methode van leren, vanuit je eigen – intrinsieke motivatie -staat haaks op de manier waarop we tot vandaag leren en dat heeft niet alleen mijn visie op leren voorgoed veranderd, maar bij vele mensen en organisaties over de hele wereld. Vanuit doelgerichte peer support – er zijn voor elkaar, zorgen voor elkaar, elkaar (onder)steunen en naar elkaar luisteren – werken we aan vaardigheden die in de 21ste eeuw hard nodig zijn:

  • zelfregulerend leven en werken, zonder dat daarvoor een teamleider of een leerkracht nodig is
  • een groeimindset cultiveren, transparant communiceren en samenwerken
  • Kennis delen en je werk zichtbaar maken – vertellen over je werk – zodat mensen weten wat je doet en kan en dus bij jou terecht kunnen. a
  • netwerken vanuit verbinding met elkaar ongeacht je plaats op de hiërarchische ladder

De videomeetings gebeuren bij voorkeur vanuit je eigen locatie: 12 keer afspreken in 12 weken is zoals eerder al gezegd, geen sinecure. Je werkt dus meteen ook aan je eigen ICT-basisvaardigheden in de cloud.

Dit is niet mijn eerste cirkel. Ik ben de tel kwijt. Maar ik heb er al verschillende doelen mee bereikt.

  • Een blog opgestart en daardoor mijn liefde voor het geschreven woord herontdekt.
  • De eerste WOL-meet-up in Vlaanderen georganiseerd, met behulp van Geert en Jen, L&D’ers bij KBC.

Maar ik heb met dit gestructureerde programma vooral mijn focus gevonden, voor de rest van mijn carrière en leven. Dat heeft me heel veel rust gebracht.

We zijn met 5 leden in deze cirkel. Ieder met een eigen doel. Het is niet aan mij om het doel van mijn cirkelleden te delen. Dat mogen ze in een reactie op deze blogpost als ze willen. De cirkel drijft op veiligheid – doelgericht samen werken zonder pottenkijkers – en vanuit een diep respect voor elkaars grenzen, behoeften en mogelijkheden.

Hoe we te werk gaan, lees je de komende 12 weken in mijn blogposts. Want dat is mijn doel in deze cirkel: “Iedere week een blogpost schrijven en delen via social media’ om deze leermethode zichtbaar te maken in Vlaanderen en Nederland.’

Tot volgende week!

Grtz

Annemie