Working Out Loud: week 3: Betaal eerst jezelf

Hoe je aan je doel kan werken door systematisch te plannen.

“Wat vinden we van ons doel? Kunnen we er nog steeds voor gaan?”

We hebben de afgelopen week niet zoveel gedaan. Menen we. Life always gets in the way. Snotvallingen, een verhuis, een nieuwe puppy. Het is niet evident om doelgericht te werk te gaan, merken we. Dat is frustrerend, ook al zijn we met zijn allen vol goede moed aan ons nieuwe leerdoel begonnen.

We praten erover zonder oordeel. 5 dames op weg naar een nieuwe manier van omgaan met onze voornemens. Er is motivatie en engagement ook. En toch…

Er zijn nog onzekerheden, we moeten onze afspraken met onze eigen doelen beter inplannen, zegt @Lidwien. Gelijk heeft ze. Merci, Lidwien, je hebt me met mijn agendabeheer weer op het juiste spoor gezet. Blogpost 2 afgewerkt en week 3 herlezen. Het is gek: Ik benadruk het zelf steeds in mijn workshop Time Management: Plan al je activiteiten in, niet alleen je werktaken en huishoudelijke verplichtingen maar OOK hobby’s, me-time en luieren. Alle afspraken dus, ook die met jezelf.

Lidwien heeft haar voornemen alvast in de praktijk omgezet. Ze bekijkt haar agenda met een kritisch oog. Dat is best een flinke stap in de WOL-richting.

  • Hoeveel tijd kan ik voorzien voor mijn leerdoel, namelijk onderzoeken wat holacracy kan betekenen voor een bedrijf in volle verandering?
  • Wat zijn mijn prioriteiten? Welke superinteressante projecten laat ik voorlopig voor wat ze zijn? Met de verhuis naar Aarschot in zicht én een paar nieuwe projecten op het werk is dat ook broodnodig.

Het blijkt een beetje een gevecht, dat gaan voor je eigen doel, er tijd voor maken, al is het gewoon bedenktijd. Bedenktijd is essentieel als je een nieuwe gewoonte wil ontwikkelen of een nieuwe leerdoelstelling wil behalen.

Het helpt om erover te praten. We bespreken welke aanpassingen we kunnen maken. @Carina pakt onze aandacht met haar krachtige statement: “Ge kunt geen lening aangaan op uw eigen lijf.” Ze legt ons uit dat we moeten zorgen voor onze emotionele bankrekening. Een bepaald moment loopt die namelijk leeg, tenminste als je steeds weer de anderen uitbetaalt, maar geen inkomen voorziet voor jezelf en je eigen welzijn. Welke stortingen kan je regelmatig op je eigen emotionele rekening doen? Hoe kan je je energiebudget aanpassen zodat je op het einde van de maand nog een sommetje over hebt om jezelf uit te betalen?

Met dit gesprek over prioriteiten raken we een van de grootste obstakels voor de ontwikkeling van onze carrière en zelfontwikkeling én een van de aspecten van het moderne leven: We zijn altijd druk bezig. Wij mensen blijken gewoon niet de tijd te hebben om de dingen te doen waarvan we weten dat ze ons goed zouden doen. Of geven we er gewoon niet genoeg aandacht aan?

Of het nu gaat om lichaamsbeweging, gezonde voeding, een leerdoel of een project op het werk, het idee is simpel. Blokkeer tijd in je agenda voor activiteiten waarvan je weet dat het goede investeringen zijn voor jezelf, ook op je werk.

We maken deze week 3 afspraken met onszelf in onze agenda. Zorg voor een beetje bedenktijd: “Besteed ik effectief tijd aan mijn doel? Al is het maar een klein beetje? Klopt mijn planning? Wat werkt wel, wat werkt niet?”

Voortdurende (zelf)reflectie om een doel in je leven te behalen. Ik plan alvast voor de komende week weer 4 afspraken met mezelf!

Grtz

Annemie

Wel beslissingsmacht, maar minder competent?

Dit mailtje kwam vorige week binnen in mijn coachomgeving.

Ik vind mijn motivatie gemakkelijk in willen bijleren. Deze drijfveer heeft ook gemaakt dat ik heel competent ben geworden. Hoe kan ik best samenwerken met mensen die minder competent zijn dan ik, maar die wel beslissingsmacht hebben?
mvg
Veerle
(andere naam)

Mijn eerste antwoord:
Over deze vraag moet ik eens heel goed nadenken. Heel goeie vraag en herkenbaar ook. Eerst ga ik de rest van mijn coaching doen. Maar ondertussen: hoe pak je dit op dit ogenblik aan?

Veerles antwoord:
Ik heb geprobeerd het wat uit de weg te gaan. Maar dat bleek niet de juiste aanpak. Het hem proberen uit te leggen, vind ik nog moeilijker. Geeft enkel frustratie aan beide kanten. Misschien moet ik gewoon inbinden… Maar ik kreeg wel de schuld achteraf…
Dus neen, ik weet het niet.

Ondertussen had ik het er al met een paar collega’s over gehad. Het blijkt toch wel een heikel thema, eerlijk gezegd. Voor mij ook. Veel hangt in feite af van de vertrouwensband die je met elkaar hebt. Hoe zit de communicatie. Is er sprake van een hiërarchische samenwerking. Staat de leider voor het team, zoals de pionnetjes in de afbeelding? Of staat hij tussen zijn mensen. Heerst er een sfeer van vertrouwen in elkaar, van veiligheid, waarbij mensen zichzelf mogen zijn? Daar hangt veel van af. Dat bleek ook uit de gesprekken die ik er met vrienden en collega’s over voerde.

Dit was mijn antwoord aan Veerle:
Ik vond jouw vraag heel interessant en had het er in de pauze met een aantal collega’s over. Er werd wat gelachen, want jouw vraag is heel herkenbaar. We voelden bij wijze van spreken jouw frustratie in onze eigen ervaringen.
Wat kan je eraan doen? We hebben het er moeilijk mee, net als jij, zoveel is zeker. En ik bedenk dit antwoord. Zo zou ik het aanpakken.

  • Nooit aanspreken op incompetentie als het gaat om een leidinggevende die zijn functie uitvoert omwille van zijn positie, omwille van de erkenning die hij nodig heeft of als hij last heeft van egobehoeften. Jammer genoeg hebben leidinggevenden daar al eens last van.
  • Iemand die authentiek is, mensen coacht – iemand die tussen zijn teamleden staat m.a.w. en niet ernaast of erboven – en die openstaat voor communicatie en goede, constructieve feedback, die kan je natuurlijk wel aanspreken. Onder vier ogen, vanuit jouw volle respect voor die persoon.

Hoe geef je op een constructieve manier feedback? In de online cursus die je nu volgt – Constructief samenwerken – vind je wel wat uitleg over het assertief script, maar tegenwoordig ben ik eerder voor het DESCC-principe, dat is meer vanuit verbinding met jezelf en met de ander vertrekt. Over deze techniek vind je op het internet best wel wat uitleg en vooral, VDAB geeft er ook workshops over. Schrijf je gerust in…

Maar concreter nu:

  • Vraag om een gesprek en zet er een tijd op. Hoeveel tijd heeft de leidinggevende / beslisser?
  • Leg kort uit wat de situatie is. Zorg ervoor dat je concreet kan beschrijven wat je bekommernis is. Spreek die bekommernis ook uit. Wil je met dit gesprek niet gewoon werken aan de resultaten die je met je team moet bereiken, samen met de leidinggevende?
  • Je weet natuurlijk wel dat je het niet over het gebrek aan competentie gaat hebben. Dat is verboden terrein, want veel te veralgemenend en stigmatiserend. Wat wel kan, is dat je een bepaald aspect goed voorbereidt en dat je het daarover hebt.
  • Gebruik een stappenplan zoals het assertief script of de DESCC zoals in de link hierboven.
  • Maak duidelijk hoe jij het ziet, maar probeer ook door te vragen naar de gedachtegang van de leidinggevende. Zorg er in ieder geval voor dat je keigoed voorbereid bent. Ook op eventuele weerstanden of emotionele reacties, want je leidinggevende is ook maar een mens, met onzekerheden en gevoelens.
  • Beschrijf je gevoelens maar word niet emotioneel. Essentieel! Wees gerust: iederéén vindt dit moeilijk, want we hebben dat simpelweg nooit geleerd. Integendeel: het is ons van kleins af aan ingepompt om het vooral niet over onze gevoelens te hebben.

Op deze manier kan je stilaan een band opbouwen – of OMbouwen – met de leidinggevende. Je begint met kleine stappen. Je zorgt dat je vertrouwen opbouwt. Bouwt aan een nieuwe manier van communiceren… Hoe meer vertrouwen, hoe meer openheid in de communicatie. Hoe meer je invloed krijgt op het beslissingsproces, vanuit beider authenticiteit en competenties.

Het begint bij het begin: zet je mensenkennis in! Heb je bij je leidinggevende te maken met een egotripper, een machtsgebruiker? Onderzoek dat goed, want het blijkt vaak een vooroordeel. Ook leidinggevenden – ik herhaal – hebben het vaak moeilijk, en hebben niet geleerd om hun emoties te tonen, maar vanuit het hoofd met mensen om te gaan.

Of heb je met een leidinggevende te maken die – net zoals jij – met vragen en behoeften zit, met onzekerheden en ideeën? En vooral, een leidinggevende die openstaat voor feedback en dat gebruikt om zelf te groeien?

Daar zit de keuze. En daar zit jouw kracht als geëngageerde medewerker met sterke competenties.

Hopelijk zet ik je aan het denken. Ik wil je bedanken voor je vraag. Heel interessant en to the point, want vele mensen zitten daarmee. In ieder geval was de kantinepauze heel geanimeerd deze week!

Grtz

Annemie