Maak je gezin ook SMART: doelen bereiken

De SMART is al jaren een heel goede manier om je doelstelling concreet en haalbaar te maken. Ook in je gezin kan deze techniek heel goed werken. In feite is je gezin ook een onderneming, zoals Sara Reymen in haar boek Moeder en carrière: een topcombinatie vertelt… maar life is life. Niet alles kan je onder controle hebben.

Hoe maak je een doelstelling SMART?

Een cursist in mijn online leeromgeving stuurde me net een paar doelstellingen door, waarin ze binnenkort al resultaten wil bereiken. Iedereen kent de SMART-principes, tenminste, dat denk ik toch.

Deze dame lijkt me very SMART; ze vatte de koe meteen bij de horens. De case is de volgende:

Ik wil tijdens het weekend 30 minuten tijd vrijmaken voor het opstellen van een weekmenu samen met mijn gezin. Ik verwacht dan dat ieder 1 avondmaal voorstelt. Op die manier verlicht ik de druk op mijn schouders i.v.m. het avondeten.

Zéééééér herkenbaar, niet alleen voor mij, zeker weten. De huishoudelijke taken zijn namelijk nog steeds niet gelijkelijk verdeeld onder pa en ma, zoals dat nog regelmatig te lezen valt in de kranten. En de kids schuiven net iets te graag mee aan tafel, zonder stil te staan bij de zware logistieke processen die aan hét gezinsmoment van de dag – het avondmaal – voorafgaan.

Ik stuurde haar meteen de link door van het boek dat ik hierover ooit las en dat me enorm inspireerde om ook bij mij thuis de koe bij de horens te pakken.

Moeder en carrière: een topcombinatie. CEO van je gezin, geschreven door Sara Reymen.

Haar SMART-uitwerking:

Specifiek: ieder gezinslid doet 1 voorstel, tijdens het weekend.

Meetbaar: 1 voorstel per gezinslid

Aanvaardbaar: ja, het kan niet alleen de zorg van de mama zijn

Realistisch: ja, mits een wekelijks gesprek

Tijdsgebonden: 30 min., elk weekend

Liefst voor de rest van mijn leven, zegt deze vooruitziende cursist. Moet lukken, deze heel concrete, duidelijke doelstelling.

Maar laat ik haar en jou even vertellen wat de impact van het CEO-boek voor mama’s in carrière op mijn gezin was.

In 2015 besloot ik te starten met een wekelijkse vergadering thuis, op zaterdag, tijdens de lunch. Eerst werd de CEO aangeduid: ik natuurlijk. Ere wie ere toekomt, op basis van jarenlange bewezen diensten. Mijn dochter ging akkoord met haar nieuwe functie van Upstairs Manager. Vanaf de oermeeting was zij verantwoordelijk voor de maintenance (alles moet binnen management in het Engels, niet?) van ‘de boven’. Mijn echtgenoot werd gebombardeerd tot Crisis Manager, een functie die deze man niet vreemd is, als ploegbaas in een schrijnwerkersatelier en vooral als mijn echtgenoot.

De nv BEX was geboren en het moet gezegd: deze hiërarchie werkte uitstekend. We kwamen elke week samen, bekeken de afzonderlijke agenda’s en verantwoordelijkheden: welke boodschappen moesten gedaan, wat eten we deze week, waar botsten de agenda’s, wie heeft wanneer de auto nodig, wie eet wanneer mee en hoe laat, wie kookt wanneer de mama in Brussel zit, enz. enz.

Maandenlang verliep alles gesmeerd. De radertjes werkten zodanig goed dat ik af en toe met een gerust hart onder een fleeceke kon wegkruipen, zonder gebukt te gaan onder het moordende schuldgevoel van weleer.

Tot begin 2016 de crisismanager van de trap viel, midden in de nacht. Verkeerde richting gekozen: namelijk het gat van de trap i.p.v. de badkamer. Meneer doet zijn ogen liever niet open als hij ‘s nachts even op moet.

Gevolg: de crisismanager wordt door de beheerraad naar spoed gebracht waar hij een gipsverband krijgt. Een paar maanden later volgt een schouderoperatie: 6 maanden out.

Later viel de CEO uit: pijnlijke voet, kapotte schouder, ontstoken pes anserinus, achillesproblemen. Deze omgevingsfactoren bemoeilijkten de werk- en denkprocessen binnen de zwaarbeproefde nv Bex en de onderneming stortte in een laagconjunctuur.

De Upstairs Manager en CEO bleven nauw samenwerken. De meetings gingen door, maar we hebben na een tijdje besloten om toch maar een externe vacature te plaatsen. Yasmine vervoegde begin dit jaar onze rangen en ze is een verademing voor onze werking. De radertjes werken weer als te voren. De wekelijkse vergadering gaat weer als vanouds door en iedereen kent zijn plek en zijn verantwoordelijkheden. Ik lig regelmatig onder dat fleeceke.

Ik wens de cursiste nog veel leerplezier met de online cursus ‘Je goed voelen in je job’. Er zijn veel factoren waar je zelf aan kan werken, maar het leven blijft het leven…

Grtz

Annemie

Mijn top 5 bronnen van werkplezier!

hei

Sinds november 2018 zit ik weer op mijn oude stekkie als online coach. Ik heb een fijn werkjaar achter de rug en ik deel graag mijn top 5 bronnen van werkplezier.

  1. Mensen bezoeken vanuit heel Vlaanderen – en een beetje uit Nederland – onze online leeromgeving. Ze sturen opdrachten door en stellen extra vragen. Ik maak van mijn online coaching – social skills – een erezaak: ik bekijk opdrachten en geef feedback. Ik probeer leerbehoeften en -goesting in te schatten, begeleid online cursisten in hun leerproces en moedig hen aan. En ik ga op zoek naar extra materiaal en leesvoer of nodig hen uit voor een telefoon- en videogesprek. Sommigen volgen gewoon de cursus, zonder contact met de coach. Daar zijn ze vrij in. Maar de meeste cursisten zijn echt enthousiast als er een constructieve samenwerking ontstaat. En dat vind ik plezant!
  2. In de workshops Time management, Assertief Reageren en sinds kort ook de nieuweling Conflicten Oplossen ontmoette ik een aantal van onze online cursisten in real life. Leuk om echt een gezicht te plakken op Hilde, Sylvie, Annemarie, Marc en… Het is best bijzonder in deze digitale tijden om iemand in real life te ontmoeten. Achteraf zie ik trouwens vaak die reallifers in onze online leeromgeving verschijnen. Dat is een goed teken…
  3. Regelmatig vind ik een bericht in mijn mailbox: iemand heeft werk gevonden, (eindelijk) een beslissing genomen of een nieuwe carrièrestap gezet. Door de online cursussen social skills heeft en klant knopen doorgehakt. Of een presentatie is succesvol verlopen. Hartverwarmend is dat.
  4. Collega Eva en ik hebben onze koppen samengestoken en daaruit zijn 4 summerclasses voor onze collega’s in Limburg ontstaan. Wel handig: augustus is een rustige periode en niet iedereen binnen onze organisatie kent ons aanbod. Daar wilden we iets aan doen. Dus staan er 4 workshops in de steiger, speciaal voor hen, met een collegiale, plezante en zomerse touch. Dat verwachten ze van ons twee als gedreven madammen en dat krijgen ze ook. We kijken ernaar uit!
  5. Ondertussen werk ik, liefst samen met collega’s, aan nieuwe projecten: Welke workshops kunnen onze klant sterker maken in zijn carrière? Wist jij trouwens dat wij met die klant iederéén bedoelen die wil leren en zichzelf ontwikkelen? Ja, ook werknemers en SWT’ers. Leren doe je namelijk een leven lang.

Wist jij trouwens dat wij met onze klant iederéén bedoelen die wil leren en zichzelf ontwikkelen? Ja, ook werknemers, SWT’ers en mensen die hun carrière even pauzeren. Leren doe je namelijk een leven lang.
Volg ons in de Facebookgroep VDAB online leren. We houden je daar op de hoogte.

Grtz

Annemie

Online coachen: een leerrijk gesprek over SORAC en Dramadriehoek

Het was een leerrijk en zinvol online gesprek, met een online cursist die de ‘Toolkit voor Leidinggevenden’ afgewerkt heeft. G. is een gemotiveerde, inspirerende cursist. Vanmorgen sloten we zijn online leertraject af met een gesprek. Hij had nog wat vragen. 

SORAC

G. worstelde met de SORAC, een techniek om een probleem te analyseren.  Het inzicht dat ik in dit gesprek vooral van belang vond is dat een leider dat probleem niet alleen hoeft op te lossen. Wél dat hij zijn medewerkers begeleidt bij het vinden van de juiste oplossing. En dan kan een SORAC erg goed werken.

Een techniek is wat het is: een techniek. De praktijk zal bewijzen hoe je ermee verder kan. Dat blijft voor ieder model en theorie een uitdaging. 
G. had goed voorbereid, da’s al een begin. Maar hij stuitte op de praktijk. Dus gingen we aan de slag. Met een aantal gerichte vragen analyseerde hij een aantal essentiële factoren achter SORAC: je eigen leidinggevende, je collega’s, werkomstandigheden, de manier waarop je in het bedrijf met elkaar communiceert want die bepalen de haalbaarheid van je voorstel. En we kwamen tot de volgende conclusie:

  • Noteer de symptomen en de oorzaken, maar check je visie indien mogelijk ook bij je collega’s.
  • Bedenk mogelijke oplossingen. Nog sterker: Verzamel ze! Bespreek je eigen voorstellen, maar luister ook naar de mogelijkheden die anderen aanbrengen. Bedank hen voor hun inbreng. Loop het pad dus niet alleen. De oplossing ligt vaak in het samenspel met je collega’s.
  • Je kan remedies voorstellen, maar hou rekening met een aantal factoren. Waar heb jij beslissingskracht? Wie moet je betrekken, raadplegen, of een fiat vragen? Bepaal dus je eigen grenzen en check of je oplossing realistisch is of niet.
  • Pas na onderzoek van je remedies kan je stappen zetten. Zorg dat je voorstel gedragen wordt door de juiste personen. Dat is vaak de bedrijfsleiding. Maar onderschat de rol van je medewerkers niet! Zij hebben vaak een vlijmscherp zicht op wat op de werkvloer gebeurt!
  • Zorg voor de juiste communicatie. Daar loopt het vaak mis. Hopelijk bestaan er in het bedrijf waar je werkt duidelijke richtlijnen over. Of vraag je leidinggevende om feedback: bespreek je boodschap.
  • Implementeer pas na de vorige stappen. Wie volgt op? Ook dat spreek je best af.

Van drama- naar succesdriehoek

De dramadriehoek bleek duidelijk, maar de succesdriehoek niet. Dat is ook een moeilijke zaak. Hoe haal je mensen uit hun rol en breng je hen in een constructief verhaal?

De dramadriehoek beschrijft  waarom communicatie zo vaak fout loopt.  In de cursus leer je hoe je van een redder een hulpgever, van een slachtoffer een hulpvrager en van een aanklager een bouwer kan maken. Hoe verbouw je een drama tot een succes?

Aan de hand van een paar voorbeelden werkten we vooral inzichtelijk. Ook in de SORAC-methode is inzicht in het probleem de basis van constructieve oplossingen.

Als coach kan ik alleen maar genieten van dit soort gesprekken. Ik heb zelf het gevoel weer bijgeleerd te hebben.
G. start binnenkort in een  nieuwe job. Ik wens hem veel succes toe. Ik denk dat ze daar blij gaan zijn met deze nieuwe medewerker. 

Grtz

Annemie

Time managent: Help, ik verzuip

Vele jaren geleden, vrijwel aan het begin van mijn carrière als instructeur bij VDAB, stond ik op een najaarse zaterdagvoormiddag voor de klas. De sessie was volzet. Met een korte rondvraag zat ik meteen op de grote gemene deler in dit groepje van mensen die hun kostbare zaterdag opgaven voor een opleiding Time Management. ‘Er is zo weinig tijd! Ik krijg mijn werk niet gedaan! Ik zoek manieren om tijd te winnen, …’
Onder de deelnemers bevond zich ook Marc, een huisarts met – dat bleek zeer snel – een uitgesproken visie op het thema van de dag.

De man, die met zijn aanwezigheid alleen al een onmiskenbare stempel drukte op het groepsgebeuren, poneerde tijdens mijn introductie onomfloerst: ‘Annemie, time management is een utopie. Een drogreden om mensen te doen geloven dat ze ook maar enige invloed kunnen uitoefenen op de omstandigheden waarin ze leven en werken.’

Als beginnend instructeur kan zulke feedback wel tellen. Bovendien was de sfeer in de groep meteen

 gezet. Niemand durfde nog bewegen. Na een tijdje besloot de man om het lokaal te verlaten. Er was geen match… en ik zette mijn les verder, onder de indruk… Maar er zaten cursisten voor me. De cursus lag netjes gestapeld klaar, volledig uitgewerkt en diep voorbereid, gestoeld op heel veel ervaringen en beproefde modellen, over efficiënt en effectief werken, met lijstjes van tijdverslinders en tijdverliezers en met heel leuke denkopdrachten.

Het thema wordt nog steeds aangeboden, in een online cursus die je op onze website terugvindt. Hij is populairder dan ooit en de workshops die we organiseren, mogen putten uit een steeds groeiend publiek van mensen die een weg zoeken in deze knotsgekke maar vooral gekmakende VUCA-wereld. De realiteit waarin we nu leven – volatiel, onzeker, complex en ambigu – maakt het voor vele mensen – zelfstandigen, werknemers, werkzoekenden – steeds moeilijker om het hoofd boven water te houden. Het evenwicht tussen privé en werk wordt steeds brozer, ook al krijgt thuiswerk de zaligmakende stempel van oplossing. Steeds meer mensen stranden in een burn-out. Zorgwekkend.

Time management: het heeft me altijd geboeid, omdat ik zelf in alles geïnteresseerd ben, constant op zoek naar nieuwe informatie en altijd op de eerste rij wil staan,… Maar ik vocht ook al mijn hele leven tegen mijn eigen energie, goesting, deadlines en dromen. Tot ik vorig jaar crashte, eerst fysiek en later mentaal. In die periode vond ik dit boekje.

Een prachtig verhaal over een overstresste zakenman op weg naar een weekje rust. Hij komt in een file terecht, belandt na veel omwegen in een eigenaardig cafeetje in een surreële omgeving en voert daar de hele nacht gesprekken met het personeel en een paar klanten. Het werkje las als een trein en liet een diepe indruk op me na. Ik besloot het op mijn eerstvolgende vakantie met beste vriendin Elly grondig te herlezen. Samen, want ik deed haar ook een exemplaar cadeau.

Tijdens onze regenachtige vakantie in Spanje praatten we uren- en dagenlang over de 3 vragen waarmee de zakenman in het café geconfronteerd werd.
Waarom ben je hier?
– Ben je bang om te sterven?
– Waar word je gelukkig van?

En plots… bijna op het einde van ons natte verlof,  zag ik glashelder mijn eigen antwoorden. Een Aha-Erlebnis, een orgelpunt aan mijn zoektocht naar zingeving in de dingen die ik doe. Maar ook… een missing piece in mijn time management. Want je tijd goed besteden begint met de kernvraag:

  • Waarom ben je hier?
  • Waarvoor leef jij?
  • Waar wil jij voor gaan?
  • Waar word je gelukkig van?

Marc maakte indertijd een essentiële kanttekening. Je kan een aantal externe factoren niet uitwissen. De realiteit is hard en we moeten door. Dat stukje realiteitszin miste ik wel in The Why Café. Maar ik wil hier toch even een verdiend applaus geven aan onze online cursus Time Management. Die vertrekt vanuit je je levensdoelen en geeft zo de juiste richting aan. Alleen, met tricks en tips, modelletjes en oefeningen kom je er niet. Dat eerste deel, die levensdoelen, daar rust het uiteindelijke, mogelijke effect van deze cursus. En misschien zijn we ons daar – als trainer én als cursist – niet voldoende van bewust… 

Die éne les Time Management, als jonge instructeur, nu heel lang geleden – een tijd waarin er nog geen sprake was van laptops, gsm’s en internet en de wereld nog veel rustiger wàs – heeft me nooit meer losgelaten. Had ik toen maar beseft dat Marc gewoon gelijk had. En dat ik als jonge lesgever deze waarheid nog niet kon plaatsen. Allicht was de meest beklijvende boodschap van mijn hele training de zijne. Waarvoor alle respect. Vele jaren later…

Marc overleed begin dit jaar. Heel onverwachts… 

Grtz

Annemie