Wel beslissingsmacht, maar minder competent?

Dit mailtje kwam vorige week binnen in mijn coachomgeving.

Ik vind mijn motivatie gemakkelijk in willen bijleren. Deze drijfveer heeft ook gemaakt dat ik heel competent ben geworden. Hoe kan ik best samenwerken met mensen die minder competent zijn dan ik, maar die wel beslissingsmacht hebben?
mvg
Veerle
(andere naam)

Mijn eerste antwoord:
Over deze vraag moet ik eens heel goed nadenken. Heel goeie vraag en herkenbaar ook. Eerst ga ik de rest van mijn coaching doen. Maar ondertussen: hoe pak je dit op dit ogenblik aan?

Veerles antwoord:
Ik heb geprobeerd het wat uit de weg te gaan. Maar dat bleek niet de juiste aanpak. Het hem proberen uit te leggen, vind ik nog moeilijker. Geeft enkel frustratie aan beide kanten. Misschien moet ik gewoon inbinden… Maar ik kreeg wel de schuld achteraf…
Dus neen, ik weet het niet.

Ondertussen had ik het er al met een paar collega’s over gehad. Het blijkt toch wel een heikel thema, eerlijk gezegd. Voor mij ook. Veel hangt in feite af van de vertrouwensband die je met elkaar hebt. Hoe zit de communicatie. Is er sprake van een hiërarchische samenwerking. Staat de leider voor het team, zoals de pionnetjes in de afbeelding? Of staat hij tussen zijn mensen. Heerst er een sfeer van vertrouwen in elkaar, van veiligheid, waarbij mensen zichzelf mogen zijn? Daar hangt veel van af. Dat bleek ook uit de gesprekken die ik er met vrienden en collega’s over voerde.

Dit was mijn antwoord aan Veerle:
Ik vond jouw vraag heel interessant en had het er in de pauze met een aantal collega’s over. Er werd wat gelachen, want jouw vraag is heel herkenbaar. We voelden bij wijze van spreken jouw frustratie in onze eigen ervaringen.
Wat kan je eraan doen? We hebben het er moeilijk mee, net als jij, zoveel is zeker. En ik bedenk dit antwoord. Zo zou ik het aanpakken.

  • Nooit aanspreken op incompetentie als het gaat om een leidinggevende die zijn functie uitvoert omwille van zijn positie, omwille van de erkenning die hij nodig heeft of als hij last heeft van egobehoeften. Jammer genoeg hebben leidinggevenden daar al eens last van.
  • Iemand die authentiek is, mensen coacht – iemand die tussen zijn teamleden staat m.a.w. en niet ernaast of erboven – en die openstaat voor communicatie en goede, constructieve feedback, die kan je natuurlijk wel aanspreken. Onder vier ogen, vanuit jouw volle respect voor die persoon.

Hoe geef je op een constructieve manier feedback? In de online cursus die je nu volgt – Constructief samenwerken – vind je wel wat uitleg over het assertief script, maar tegenwoordig ben ik eerder voor het DESCC-principe, dat is meer vanuit verbinding met jezelf en met de ander vertrekt. Over deze techniek vind je op het internet best wel wat uitleg en vooral, VDAB geeft er ook workshops over. Schrijf je gerust in…

Maar concreter nu:

  • Vraag om een gesprek en zet er een tijd op. Hoeveel tijd heeft de leidinggevende / beslisser?
  • Leg kort uit wat de situatie is. Zorg ervoor dat je concreet kan beschrijven wat je bekommernis is. Spreek die bekommernis ook uit. Wil je met dit gesprek niet gewoon werken aan de resultaten die je met je team moet bereiken, samen met de leidinggevende?
  • Je weet natuurlijk wel dat je het niet over het gebrek aan competentie gaat hebben. Dat is verboden terrein, want veel te veralgemenend en stigmatiserend. Wat wel kan, is dat je een bepaald aspect goed voorbereidt en dat je het daarover hebt.
  • Gebruik een stappenplan zoals het assertief script of de DESCC zoals in de link hierboven.
  • Maak duidelijk hoe jij het ziet, maar probeer ook door te vragen naar de gedachtegang van de leidinggevende. Zorg er in ieder geval voor dat je keigoed voorbereid bent. Ook op eventuele weerstanden of emotionele reacties, want je leidinggevende is ook maar een mens, met onzekerheden en gevoelens.
  • Beschrijf je gevoelens maar word niet emotioneel. Essentieel! Wees gerust: iederéén vindt dit moeilijk, want we hebben dat simpelweg nooit geleerd. Integendeel: het is ons van kleins af aan ingepompt om het vooral niet over onze gevoelens te hebben.

Op deze manier kan je stilaan een band opbouwen – of OMbouwen – met de leidinggevende. Je begint met kleine stappen. Je zorgt dat je vertrouwen opbouwt. Bouwt aan een nieuwe manier van communiceren… Hoe meer vertrouwen, hoe meer openheid in de communicatie. Hoe meer je invloed krijgt op het beslissingsproces, vanuit beider authenticiteit en competenties.

Het begint bij het begin: zet je mensenkennis in! Heb je bij je leidinggevende te maken met een egotripper, een machtsgebruiker? Onderzoek dat goed, want het blijkt vaak een vooroordeel. Ook leidinggevenden – ik herhaal – hebben het vaak moeilijk, en hebben niet geleerd om hun emoties te tonen, maar vanuit het hoofd met mensen om te gaan.

Of heb je met een leidinggevende te maken die – net zoals jij – met vragen en behoeften zit, met onzekerheden en ideeën? En vooral, een leidinggevende die openstaat voor feedback en dat gebruikt om zelf te groeien?

Daar zit de keuze. En daar zit jouw kracht als geëngageerde medewerker met sterke competenties.

Hopelijk zet ik je aan het denken. Ik wil je bedanken voor je vraag. Heel interessant en to the point, want vele mensen zitten daarmee. In ieder geval was de kantinepauze heel geanimeerd deze week!

Grtz

Annemie

Volle bak weer aan de slag!

Hei

Dient een blog om af en toe te rapporteren over wat je doet? Misschien wel als er interessante leerpunten inzitten voor collega’s en gelijkgezinden… Aangezien er deze week heel veel gebeurd is, wil ik dat toch even op een rijtje zetten. Wie weet, zit er voor jou ook weer wat in. Dat zou me plezieren.

Hier mijn agenda van deze week:

Maandag
Tja, dat ziekteverlof zit er nog tussen, dat valt meteen op, natuurlijk. Maar het gaat goed met me, op alle vlakken, dank je wel… Zwemmen en kine, nodig voor revalidatie.

Dinsdag
Ik heb de vakgroep sales moeten missen. Niet erg, ik ben na de werkdag nog een terrasje gaan doen met vakexpert Cindy. Die heeft me met veel plezier bijgepraat. En ik haar: over de stappen die je als productontwikkelaar moet zetten als je een PowerPoint krijgt met basismateriaal voor een e-cursus. Dat er nog veel content design zit voor je in Articulate kan beginnen werken. Dat die stap onderschat wordt… En ook: hoe is het met de kinderen? En met jou?
Een wijntje, in het zonnetje… Tof was dat. Merci, Cindy. I appreciate this.

Voormiddag overleg. De vraag van de sector Transport om een aangepaste e-module te maken over bedrijfscommunicatie. Addertje onder het gras? Toch een paar:

  • De huidige basismodules zijn in Xerte gemaakt, 2017. Willen we een mooie look & feel creëren, dan moeten we beslissen of we in Xerte blijven werken of volledig overstappen naar Articulate.
  • Alle sectoren wil zo’n aanpassing!!!!

Goed dat er veel basismateriaal klaarligt: te veel, allicht. We gaan flink moeten ‘uitmesten’.  Eerst doelstellingen definitief checken, dan materiaal uitmesten, agenda’s vrijmaken (ahum!), plannen…

Namiddag gesprek: Wat doen we met opleidingsdag 2 over e-learning. De eerste dag hebben we achter de rug, met als ongelofelijk bevlogen en ervaren spreker Patrick Belpaire. Alle collega’s waren het erover eens. Deze opleiding hadden we veel eerder moeten krijgen. Degoutant interessant! Dag 2 gaan we toespitsen op good practices, vragen en problemen waar we als productontwikkelaars mee worstelen. Tof overleg met Lieve en Inge. Efficiënt. Dat doet goed!

Woensdag naar Heverlee gesjeesd.
Workshop Computational Thinking, gegeven door An Mercx, instructeur digitalisering. Denkfoutje: ik lag in het zwembad om 7:00, de schouder dus. Geen probleem, ik moet toch maar om half tien ter plekke zijn! (…) Of toch niet? Laatste check in agenda: shit, half negen! Oké, maar gauw die auto in en ondertussen naar wat YouTube-filmpjes LUISTEREN om dat eerste uur te overbruggen. Hier al een inleiding.

Ik ben niet analytisch. Dat werd in deze opleiding weer pijnlijk duidelijk. Maar met deze methodiek kan ik wel iets, denk ik. Later eens in verdiepen. Eerst andere prioriteiten.
Wil je deze workshop ook volgen? Schrijf je in: keimakkelijk via deze link.

Na de workshop open ik  mijn laptop voor een Google Meet met VDAB-collega’s. Ze stappen mee in een ontdekkingsreis naar Working Out Loud. Vandaag Week 1. Ik heb er echt naar uitgekeken. In deze cirkelbijeenkomst delen we ieders doel. Binnen 12 weken, met elkaars hulp en door middel van een netwerk, zowel off- als online. Mijn doel? Oké, ik verraad het hier graag: ik wil binnen 12 weken een netwerk opgebouwd hebben waardoor ik aan mijn Content Design skills kan werken.
Ieder is begonnen met zijn netwerklijst: welke mensen kunnen in eerste instantie iets betekenen om mijn doel te bereiken?
Ik was blij met de constructiviteit in de cirkel en ik voelde goesting bij de anderen. Nieuwsgierigheid ook. Gaat dit lukken? Ga ik met deze methodiek nu echt een doel bereiken, dat ik al zo lang uitgesteld heb? Waar ik niet aan kan beginnen om welke reden dan ook?

Donderdag
Meeting met collega Liesje. De hele dag werken aan de modules voor Excel. Ik kan hier maar 1 ding over kwijt: wat een vibe de hele dag! We hebben zo veel van elkaar geleerd! Gewoonweg top! Meteen weer een paar nieuwe afspraken gemaakt. Ambetant dat Turnhout zo moeilijk bereikbaar is. Liesje, merci, voor de samenwerking, het gezellige etentje, de babbel tussendoor. Waw, hier teken ik voor! Ik kon het vanavond niet laten: iedereen thuis weg, dus ik ga nog effie wat proberen in dat moduleke. Begint te lukken, oef!

Morgen vrijdag
Zwemmen, kine, stand-up met het team. Namiddag beetje rust. Daar dient ziekteverlof voor, niet vergeten. Om 16:00 mijn tweede WOL-cirkel. Drie Duitsers, 1 werknemer bij KBC. Ik ben benieuwd.

Ik vind mezelf niet zo belangrijk hoor. Maar ik denk vaak: wat doen mijn andere collega’s? Wat kan ik van hen leren? En zij van mij? Wat drijft hen? Spijtig dat we daar zo weinig tijd voor maken. Voor een babbel hierover. Of een blogpost. Een berichtje op LinkedIn, Google+, Facebook, Slack, Twitter. Ik nodig je uit! En ik volg je met veel plezier!

Grtz

Annemie

 

Ik vind mezelf niet zo belangrijk, hoor. Ik ben alleen vaak echt nieuwsgierig wat collega’s doen. Er zitten zo veel leerpunten in voor elkaar. Dat missen we toch wel, niet?