Working Out Loud: Week 10 (2): Geven is krijgen

Als je al een hele tijd netwerkt, ontstaat een hele lijst van contacten. In de cirkel die je doorloopt met de gidsen van Working Out Loud start je met een lijst van 10. Minder gekende mensen en goeie vrienden. Je leert hoe je hen contacteert en bijna rimpelloos bouw je op basis van deze primaire lijst een netwerk uit. Dat kan een beetje uit de hand lopen. Deze opdracht kan daarbij helpen, zo lees ik in de cirkelgids van week 10.

John Stepper stelt voor om niet elke week je hele netwerklijst te overlopen, maar extra informatie bij te houden van elke organisatie of persoon in je lijst. Dat helpt je om focus te houden en je contacten te bewaren, zegt hij. Hij raadt een steekkaartensysteem aan. Met gegevens over je connectie, de laatste bijdrage die je hebt gedaan & de datum waarop. En de datum waarop je nog een bijdrage wilt leveren & wat dat zou kunnen zijn. Je plant in feite de momenten van aandacht in.

Als je bijvoorbeeld een goed contact met iemand had, kan je binnen een paar weken een datum kiezen waarop je nog een bijdrage levert. Dat kan iemand zijn die je net hebt ontmoet en waarvan je nog niet weet hoeveel je in de relatie wilt investeren. Dan doe je je bijdrage misschien best een paar maanden later. Zo verlies je niemand “uit het oog”, maar ook niet “uit het hart”. Je hoeft dus al die follow-ups niet te onthouden. Dit eenvoudige systeem stelt je in staat om met mensen in contact te blijven zonder extra stress of fouten.

Het is de eerste opdracht in #WOL waar ik het wat moeilijk mee heb. En dat blijkt ook zo bij de WOLLIES, meteen al in het videogesprek.

Het geven van aandacht en erkenning aan een ander op basis van een steekkaartensysteem – hoe genereus ook bedoeld – krijgt een businessbijsmaaktintje, vinden we. Dat is ons te boekhoudkundig, te strategisch, te afgelijnd. Geven aan een ander doesn’t work this way vinden we, hoewel ik er 100% zeker van ben dat John Stepper dit zo niet bedoelt. Daar ken ik hem eerlijk gezegd ondertussen te goed voor. Ik heb met hem gecirkeld. Hij is genereus.

Maar de man heeft op enkele jaren tijd duizenden vrienden en business relations gemaakt over de hele wereld.

Toch passen we in deze cirkel voor deze opdracht.

We gaan het spontaan houden. Voor ons geen business as usual. Wij tekenen voor verbinding vanuit ons hart. Als we aan iemand denken, openen we Messenger, Whatsapp, Instagram of Linkedin en we schrijven een berichtje.

Dag Sonja
Ik heb al even niets meer van je gehoord. Laatst schreef je dat het niet goed ging met je tante en oom. Ik hoop dat ze ondertussen hersteld zijn van dit stomme virus en dat je deze mensen binnenkort weer mag verwennen met een bezoekje.
Hoe gaat het met jou?
Nog even en dan kunnen we weer eens afspreken! Of doen we eens een videocall?
Grtz
Annemie

En toch, een verjaardagswens via Facebook – kort en in een digitaal standaardkaartje – is niet zo warm als een echte kaart, zorgvuldig geschreven en 3 dagen voor de feestdag verstuurd. Schenk ons liever een schuldbewuste sorry voor een te late wens. Daar zit spijt achter, gevoel en vriendschap. Lijkt me een prachtig cadeau.

Ik vind jou tof, ik ben jou vergeten. Dat spijt me. Je bent meer waard dan dat… Ik wens je dus een geweldige voorbije verjaardag toe.

Vivianes dochter wijst ons de weg naar onbaatzuchtige generositeit. Ik nodig je uit om deze prachtige blog van een aankomende jongedame te lezen. Het raakte mijn hart. Geniet ervan.

Sophiesticated, de blog van Sophie Deforce. Geven is krijgen…

Geven is krijgen. Je krijgt meer als je onbaatzuchtig geeft. Genereus uitdelen van aandacht, meer is het niet. Sophie, dank je wel voor je voorbeeld.

John, we weten dat het precies dàt is wat je bedoelt. De steekkaartenoefening was op zijn minst inspirerend en daar danken we je voor.

Ik verstuur het berichtje nu naar Sonja. Ben benieuwd naar haar antwoord. En plots denk ik aan Dominique, onze kantinedame. We hebben elkaar al een paar maanden niet meer gezien. Ik mis haar soep. Die brengt ze elke vrijdag mee, gratis, gemaakt door haar gepensioneerde echtgenoot. Vol groenten en vriendschap.

Tijd voor een kaartje aan deze prachtige collega…

Warme groet

Annemie

Working Out Loud: Week 2: Vermenigvuldigen door te delen

3. Viviane, Tamara en ik. Lidwien zat op spoed met haar dochtertje. Carina is ons een eerste traktatie schuldig, wegens meeting knal vergeten. Troost je, Carina. Ik zit met hetzelfde torenhoge schuldgevoel. Recent twee keer niet opgedaagd bij mijn kapster-vriendin. Ze kan leven met een barbecue als boetedoening. Oef…

#WOL is net als alles een plan dat moet inslijten in de dagelijkse bezigheden. Dat heeft tijd nodig. Trouwens,vergeten is menselijk.

We zijn zonder John Stepper’s week 2-schema gestart. We moeten er ook nog aan wennen dat voorbereidingstijd in onze agenda thuishoort. Ook Tamara en Viviane zaten met een flinke schuld op de rekening van #WOL. Dàchten ze. Dat gevoel wil ik in deze blogpost even bijsturen.

We mogen niet uit het oog verliezen dat deze prille cirkel letterlijk al veel opgebracht heeft. Dat werd in dit gesprek vlijmscherp. Want in de eerste cirkel formuleerden en deelden we onze doelen, SMART. Specifiek, Meetbaar, Acceptabel, reachable- Realistisch in de Nederlandse vertaling – en binnen de afgesproken Tijd van 12 weken. Doelstellingen aanpakken doen we doorgaans niet op deze manier in de warrigheid van ons leven. Spreek me tegen als dat niet klopt.

Tamara, je stelde in onze tweede cirkelmeeting dat je te veel denkt, maar te weinig doet. Je vergeet dat je mag terugblikken op je eerste fotoboek, dat je in 2019 publiceerde… Wat zijn we hard voor onszelf. Door jouw openheid gaf jij me richting. Diezelfde frustratie vreet dagelijks aan mijn zelfbeeld. Ik kan er dus mee aan de slag.
Viviane, fantastisch hoe jij erin slaagt om met mensen die je niet kent in verbinding te gaan. Jij shapet jouw future, op één week tijd. Je inspireert ons.

We blikten onder ons drietjes terug naar onze eerste week. We presenteerden ons doel. Carina ook, al uitte ze er meteen haar bezorgdheden bij. We stelden vragen, herformuleerden haar bewoordingen en vatten samen. Actief luisteren in de praktijk. Een proces van pakweg 10 minuten. De LSD-techniek in al zijn eenvoud.
Alle cirkelleden weten ondertussen waartoe dit gesprek haar vandaag al geleid heeft. Een fantastisch en toch simpel proces van groei, vanuit verbinding en diepe interesse voor elkaar. Waw, Carina!

Working Out Loud bestaat uit 5 elementen. Ik leg dit even uit op basis van deze afbeelding.

  1. Met Working Out Loud ga je actief op zoek naar mensen, groepen, teams, communities,… die jou in je doelgericht groeipad kunnen ondersteunen. Netwerken vanuit genegenheid, niet vanuit hebzucht. Dat zijn we niet gewoon, wel?
  2. In de loop van 12 weken maak je je work in progress zichtbaar, uiteraard binnen de veiligheid van je eigen cirkel. Onafgewerkte opdrachten tonen, dat is voor de meeste medewerkers pure horror. Eerlijk, durf jij ?Als je weet dat er nog fouten in zitten?
    Daarom bepaal je zelf of en wanneer je later daarbuiten een ondersteunend netwerk uitbouwt.
  3. Beter worden. Groeien als mens en medewerker. Zelfsturing en groeimindset. De bedrijfswereld hypet en kickt op de inzichten van Carol Dweck, professor psychologie aan Stanford University (USA). Maar die is niet onverdeeld tevreden met de interpretaties van haar onderzoeken. De resultaten die #WOL oplevert in organisaties over de hele wereld zijn nog onderzoeksvoer voor haar.
  4. Genereus leiderschap. In een WOL-cirkel zitten geen leidinggevenden, wel sterk gedreven mensen die het verschil willen maken op het werk en in hun leven. Dat valt wel op.
    Geen trapjes in de hiërarchie, wel persoonlijk leiderschap. Nog zo’n HR-hype. In Working Out Loud communiceer je met elkaar vanuit je eigen kracht. Je vermenigvuldigt je knowhow en meerwaarde door het te delen.
  5. Focus op je doel. Doelgericht zijn door het te worden. 12 weken is de tijd die je nodig hebt om je gedrag echt te veranderen. Denken is daarbij een onderschat deel van de focus. Newton bedacht zijn wet van de zwaartekracht toen hij rustte onder een appelboom.

Lidwien, Viviane, Tamara en Carina, dank je wel. Mijn doel gaat een beetje in tegen de principes van de cirkelmethodiek. “Iedere week een blogpost schrijven over ons groeiproces en onze gesprekken in de cirkel. Daarmee wil ik de methodiek bekend maken en vooral duidelijkheid schenken.”Dat betekent dat ik de voorwaarde van discretie en veiligheid schend. Maar dat doe ik zo voorzichtig mogelijk, met torenhoog respect voor jullie als mens. Deze post wordt pas publiek na jullie feedback. Beloofd!

We zien elkaar volgende week woensdag om 18u00. Week 2 mét voorbereide gids deze keer. Lees er eens door, maak een oefening. Voorzie een uurtje tijd. Een half uur is ook goed. Wat je doet, is goed. Tel je denkwerk mee in je voorbereidingstijd. Denken is bouwen. Alleen doen we dat in deze methodiek een beetje gestructeerder dan we het gewoon zijn.

De agenda volgende week? We gaan aan de slag met onze netwerklijst. Een eerste bijdrage doen. In feite was deze tweede meeting een waardevolle extra. We kennen elkaar net, hebben allemaal ons eigen doel en zitten toch helemaal op dezelfde golflengte. Focus vanuit verbinding met elkaar.

Ik kijk ernaar uit!

Grtz

Annemie

Working Out Loud: Week 1: Focus op je doel

Impressies #WOL-cirkel Week 1

Het had wel wat voeten in de aarde voor we echt konden starten, nadat we elkaar gevonden hadden in de circlefinder van Leonid Lezner. 5 dames, 2 die #WOL al kennen, 3 die trappelen om deze doelgerichte leermethodiek te leren kennen. Focus door verbinding. Working Out Loud in 2 woorden.

Welkom Tamara, Viviane, Lidwien en Carina. Het engagement is torenhoog en de sfeer zat meteen goed! Een wekelijks moment vinden voor een videomeeting, bleek de grootste uitdaging. Dat is niet nieuw voor mij. Want we kennen elkaars agenda en prioriteiten niet.

We hadden vooraf in een paar korte videobabbels al eens goed nagedacht over ons eigen doel, iets dat we binnen 12 weken willen bereiken. Een resultaat dat ons leven of onze carrière richting geeft

Als je van nature doelgericht te werk gaat, lijkt dat vanzelfsprekend: in dat geval werk je steeds vanuit een duidelijk plan, een efficiënte agenda, een niet te stuiten goesting. Dan kan je je onvermoeibaar focussen en krijg je ondersteuning bij je gezin en vramilie – vrienden die meer familie zijn dan je eigen familie.

Dat zijn veel voorwaarden om te timmeren aan je doelen. Die kunnen je gewenste plannen ernstig ondermijnen. Ga de eerste weken van het nieuwe jaar of begin september maar eens in de fitnesscentra kijken en pakweg 2 maanden later.
Life too often gets in the way.

De Working Out Loud-methodiek biedt oplossingen. Het brengt rust in de warrige wereld van vandaag. Deze methode van leren, vanuit je eigen – intrinsieke motivatie -staat haaks op de manier waarop we tot vandaag leren en dat heeft niet alleen mijn visie op leren voorgoed veranderd, maar bij vele mensen en organisaties over de hele wereld. Vanuit doelgerichte peer support – er zijn voor elkaar, zorgen voor elkaar, elkaar (onder)steunen en naar elkaar luisteren – werken we aan vaardigheden die in de 21ste eeuw hard nodig zijn:

  • zelfregulerend leven en werken, zonder dat daarvoor een teamleider of een leerkracht nodig is
  • een groeimindset cultiveren, transparant communiceren en samenwerken
  • Kennis delen en je werk zichtbaar maken – vertellen over je werk – zodat mensen weten wat je doet en kan en dus bij jou terecht kunnen. a
  • netwerken vanuit verbinding met elkaar ongeacht je plaats op de hiërarchische ladder

De videomeetings gebeuren bij voorkeur vanuit je eigen locatie: 12 keer afspreken in 12 weken is zoals eerder al gezegd, geen sinecure. Je werkt dus meteen ook aan je eigen ICT-basisvaardigheden in de cloud.

Dit is niet mijn eerste cirkel. Ik ben de tel kwijt. Maar ik heb er al verschillende doelen mee bereikt.

  • Een blog opgestart en daardoor mijn liefde voor het geschreven woord herontdekt.
  • De eerste WOL-meet-up in Vlaanderen georganiseerd, met behulp van Geert en Jen, L&D’ers bij KBC.

Maar ik heb met dit gestructureerde programma vooral mijn focus gevonden, voor de rest van mijn carrière en leven. Dat heeft me heel veel rust gebracht.

We zijn met 5 leden in deze cirkel. Ieder met een eigen doel. Het is niet aan mij om het doel van mijn cirkelleden te delen. Dat mogen ze in een reactie op deze blogpost als ze willen. De cirkel drijft op veiligheid – doelgericht samen werken zonder pottenkijkers – en vanuit een diep respect voor elkaars grenzen, behoeften en mogelijkheden.

Hoe we te werk gaan, lees je de komende 12 weken in mijn blogposts. Want dat is mijn doel in deze cirkel: “Iedere week een blogpost schrijven en delen via social media’ om deze leermethode zichtbaar te maken in Vlaanderen en Nederland.’

Tot volgende week!

Grtz

Annemie